جدیدترین مطالب

غزه، کلید بحران دریای سرخ

غزه، کلید بحران دریای سرخ

شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به نظر می‌رسد غزه و دریای سرخ به طرز غیرقابل انکاری به هم مرتبط شده اند و واشنگتن همگام با اتخاذ یک استراتژی دفاعی محکم در دریای سرخ، بالاجبار می بایست اسرائیل را به سمت آتش بس در غزه سوق دهد.

حمام خون در الرشید

حمام خون در الرشید

در حالی روز پنج شنبه شمار شهدای غزه از مرز ۳۰ هزار نفر عبور کرد که اشغالگران صهیونیست در همان روز (پنجشنبه) به سمت هزاران شهروند فلسطینی از شمال نوار غزه و از شهر غزه، جبالیا و بیت حانون که در منطقه «شیخ عجلین» در غرب غزه منتظر رسیدن کامیون‌های حامل کمک‌های بشردوستانه بودند، شلیک کردند که در آخرین آمار، ۱۰۹ نفر شهید و ده‌ها نفر دیگر مجروح شده‌اند. ارتش رژیم صهیونیستی نیز در توجیه این جنایت خود مدعی شد «صدها فلسطینی هنگام دریافت کمک ها در شمال غزه به سربازان ما نزدیک شدند و نیروهای ما به سمت آنها تیراندازی کردند. در مقابل سخنگوی وزارت بهداشت فلسطین طی گزارشی عنوان داشت که شهدا و زخمی‌های جنایت خیابان الرشید به تمامی بیمارستان‌ها در شمال غزه منتقل شدند. او افزود: کادر پزشکی با امکانات محدود خود در حال رسیدگی به زخمی‌های با وضعیت وخیم هستند.

ایران چهاردهمین قدرت نظامی جهان

این رتبه‌بندی بر اساس کمیتی موسوم به «شاخص قدرت آتش‌باری جهانی» صورت می‌گیرد که با در نظر گرفتن بیش از ۶۰ عامل محاسبه شده است.

Loading

أحدث المقالات

سازمان ملل: باید دسترسی حکومت نظامی میانمار به سلاح و پول قطع شود

تهران- ایرنا- کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرد که جامعه جهانی باید جهت محدود کردن دسترسی حکومت نظامی میانمار به سلاح، سوخت جت و ارز خارجی اقدام هدفمندی را انجام دهد تا از ارتکاب جنایت علیه بشر ممانعت بعمل آید.

بایدن قول داد که از آسمان کمک های بشردوستانه برای ساکنان غزه پرتاب کند

جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا دیروز جمعه گفت که ایالات متحده کمک‌های بشردوستانه وارد شده به نوار غزه را ناکافی می‌داند و در نظر دارد طی روزهای آینده این کمک ها را از طریق هوا پرتاب کند و ارسال آنها از طریق زمینی را نیز گسترش دهد.

Loading

آثار رفع ممنوعیت صادرات نفت آمریکا

۱۳۹۸/۰۴/۰۳ | موضوعات

شورا آنلاین – ترجمه: لایحه تخصیص بودجه چند منظوره‌ای که کنگره آمریکا به تازگی تصویب کرد، علاوه بر تامین بودجه دولت برای باقی سال مالی، تغییرات بسیاری را در سیاست های دولت این کشور ایجاد می کند. یک بند از این لایحه که درآن ممنوعیت 40 ساله صادرات نفت خام این کشور لغو می شود، بیشترین توجه را در میان این تغییرات به خود جلب کرد.

کیث کرین و ناتالی لوتووسکی در تحلیلی که اندیشکده رند منتشر کرد، نوشتند: این ممنوعیت که در سال 1975 در پی تحریم نفتی اعراب به اجرا درآمد، برای حفظ ذخایر نفت خام آمریکا در جهت پالایش داخلی طراحی شد. بنا بر تفکر آن زمان، آمریکا برای تضمین کافی تامین نفت خام داخل به این ممنوعیت نیاز داشت.

این قانون برای صادرات به کانادا و در شرایط خیلی خاص به دیگر کشورها استثنا قایل می شد. اما با وجود ممنوعیت صدور نفت خام، فروش فرآورده های نفتی پالایش شده به خارج مجاز بود. به عنوان مثال در سال 2014 آمریکا روزانه بیش از 4/3 میلیون بشکه فرآورده های نفتی پالایش و تغلیظ شده (یا بیش از یک ششم مجموع تولید پالایشگاهی) را صادر کرد.

بحث درباره درست بودن این سیاست اغلب تولیدکنندگان نفت و پالایش کنندگان آن را در برابر هم قرار می داد. تولیدکنندگان در داکوتای شمالی می گفتند که اگر نفت شان را به جای خط آهن با خط لوله یا کرجی به پالایشگاه‌های سواحل جنوب آمریکا در ساحل گالف (شامل سواحل ایالات جنوبی آمریکا که با خلیج مکزیک مرز مشترک دارد) منتقل کنند، می توانند در هزینه های حمل و نقل صرفه جویی کنند. پالایشگاه‌ها در سواحل غرب میانه (میدوست) و سواحل شمالی می گویند که تغییر این سیاست بهای نفت داخلی را افزایش خواهد داد و خرید نفت خام را برای آنها گران تر خواهد کرد.

اما حالا که این ممنوعیت دیگر به تاریخ پیوسته، ممکن است چه اتفاقی رخ دهد؟

بیشتر تولید نفت آمریکا در تگزاس و داکوتای شمالی انجام می گیرد. مقداری از نفت داکوتای شمالی در غرب میانه (میدوست) پالایش می شود، اما پالایشگاه‌های منطقه ای تقریبا با ظرفیت کامل کار می‌کنند. بیشتر نفت باقی مانده با خط آهن به سواحل شرق و غرب می رود. تولید کنندگان برای انتقال ریلی برای هر بشکه 5 تا 10 دلار بیشتر از حالتی می پردازند که آن را با خط لوله منتقل کنند. تولیدکنندگان داخلی برای اینکه محصول‌شان با نفت وارداتی قابل رقابت باشد، باید بهای آن را کاهش دهند تا هزینه انتقال را پوشش دهد.

با لغو ممنوعیت صادرات، بیشتر نفتی که به سواحل شرقی و غربی می رفت، می تواند بسیار ارزان تر با کرجی، خط لوله یا خطوط آهن کوتاه تر به ساحل گالف منتقل شود تا از آنجا به بازارهای خارجی صادر شود. تولیدکنندگان برای رساندن نفت خود به بازار، تخفیف کمتری می دهند و به شکل موثری سودآوری نفت داکوتای شمالی بالا می رود. این می تواند به تولید بیشتر نفت منجر شود که در عوض می تواند تا حدودی فشاری رو به پایین را بر بهای جهانی نفت وارد کند. 

لغو صادرات نفت همچنین احتمالا سودآوری در پالایش را افزایش می دهد. در حال حاضر نفت خام شیرین سبک تگزاس به پالایشگاه‌های ساحل گالف فروخته می شود که تطابق بهتری با نفت خام سنگین ونزوئلا و مکزیک دارند. تولیدکنندگان تگزاس نفت شان را با قیمت پایین تری می فروشند تا پالایش‌کنندگان را مجبور به خرید محصولات شان کنند.

بدون ممنوعیت صادرات، تولیدکنندگان می توانند محصول‌شان را بدون تخفیف به خارج بفروشند و پالایشگاه‌های گالف می توانند بر روی نفت سنگینی متمرکز شوند که برای آنها مناسب تر است. در کل صنعت جهانی پالایشگاهی احتمالا از دستاوردهای سودمند آن بهره مند می شود.

لغو ممنوعیت صادرات برای تولیدکنندگان نفت یک پیروزی محسوب می شود، آنها اکنون مشوق بیشتری برای تولید نفت بیشتر دارند، زیرا تخفیفی که ارایه می دهند تا هزینه های حمل و نقل را پوشش دهد، کاهش می یابد. در حالی که مشخص نیست چه میزان نفت جدید به جریان درمی آید، اما یک چیز نسبتا روشن است و آن اینکه بازارهای جهانی نفت کمی کارآمد تر می شوند.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *