آنچه خبرگزاری ها اخیرا از واشنگتن گزارش می دهند برای ما فقط خبرها مهیج محسوب نمی شود بلکه پیام های مهمی هستند که شایسته این است که به خوبی بررسی و خوانده شود. در این جا از صف آرایی نیروهای بیدار در جامعه برای به چالش کشیدن دونالد ترامپ رئیس جمهور جدید صحبت می کنم، پس از این که مشخص شد سیاست های او ارزش های جامعه آمریکا و سنت های سیاسی ثابت این کشور را تهدید می کند. شکست سنگینی که ترامپ این هفته خورد تازه ترین دور درگیری وکشمکش میان جامعه و رئیس جمهور بود یعنی او از زمان تبلیغات انتخاباتی خود همواره طرح مراقبت از بیمار ارایه شده از رئیس جمهور پیشین باراک اوباما موسوم به (اوباماکر) را محکوم کرده و وعده نابود کردن و ارائه لایحه جایگزین را داده بود. و هنگامی که دست به این اقدام زد متوجه شد اکثریت لازم برای تصویب را بدست نمی آورد. به این ترتیب رئیس مجلس نمایندگان، پل رایان مجبور شد برای پرهیز از رسوایی و محافظت از جایگاه رئیس جمهور طرح را پس بگیرد چون مشخص شد مخالفان طرح تنها از دشمنان و رقبای او نبودند بلکه برخی از طرفداران جمهوری خواه او برای مخالفت شدید با او به مخالفان پیوسته اند. چارلی سایکس، تحلیلگر سیاسی برجسته جمهوری خواه در این باره اظهار نظر کرد و گفت این روز روزی بود که بیشترین چالش با ریاست جمهوری ترامپ اتفاق افتاد و وی آن را نه تنها شکست بلکه شکستی سنگین دانست.
این تنها موضع کنگره نیست که با رئیس جمهور مخالفت و وی را به چالش می کشد در این راستا برخی از دمکرات ها و جمهوری خواهان تنها به انتقاد از سیاست های وی اکتفا نکردند بلکه حتی یکی از آن ها خواستار بررسی سلامت عقلی وی برای تعیین توانایی او برای باقی ماندن در قدرت شد و همچنان بررسی روابط وی با روسیه موضوع بحث و جدل در داخل کنگره به علت اصرار دمکرات ها برای انجام تحقیق ویژه درباره این موضوع است.
در کنار نقشی که کنگره ایفا می کند هیچ کس فراموش نمی کند دستگاه قضایی گوی سبقت را در مهار رئیس جمهور و مخالفت با دستورات وی ربود، دستوراتی که ورود شهروندان هفت کشور عمدتا مسلمان را به آمریکا ممنوع کرد. در این راستا دادگاه های فدرال نقض دستورات وی و تعلیق آن ها را برعهده گرفتند. این مسئله ترامپ را خشمگین کرد و وی را به انتقاد شدید از دستگاه قضایی وادار کرد و دستگاه قضا را متهم کرد که آمریکا را تهدید می کند.
در این راستا کسی نمی تواند نقشی را فراموش کند که رسانه ها در انتقاد از رئیس جمهور و رسوا کردن سیاست ها و از زمان تبلیغات انتخاباتی ایفا می کنند. همچنان روزنامه های بزرگ آمریکا و مشهور ترین برنامه های تلویوزیونی این نقش را ایفا می کنند هم از طریق زیر نظر گرفتن دروغ هایی که او برای آن ها ترویج می دهد یا از طریق فراهم کردن مجال برای نظرات و آراء دانشگاهیان و افراد نخبه، کسانی که با تمام شجاعت و پافشاری با وی مقابله کردند و این مسئله این مرد را عصبانی کرد تا جایی که رسانه ها را دشمن خود به حساب آورد و با آن ها دشمنی کرد و برخی از آن ها را از شرکت در کنفرانس های خبری کاخ سفید محروم کرد.
خلاصه کلام این که جامعه آمریکا نمود یافته در نهادهای مستقل خود طرفی است که اکنون رئیس جمهور را به چالش می کشد و وی را در تنگنا قرار داده است. کنگره از یک سو و دستگاه قضا از سوی دیگر و در طرف دیگر رسانه ها. این امر دو مسئله را به ما یادآور می شود و دو پیام مهم به ما ارسال می کند. نخست، این نهادها تنها به این علت چنین نقش بزرگی را ایفا می کنند چون در محیطی سرشار از آزادی و دمکراسی ناشی از استقلال شکل گرفتند که آن ها را به جسارت و بی طرفی سیاسی مجهز کرد. مسئله دوم قدرت نهادهای جامعه مدنی دژ مستحکم واقعی است که جامعه مدنی را از دست اندازی قدرت و بی پروایی مسئولان آن حمایت و حفاظت می کند. این درست نیست که جامعه را بازوهای [فیزیکی] قدرت و سلاح آن حفاظت کند چرا که این مسئله در لحظاتی معین و با مرزهای تعیین شده اهمیت دارد اما قدرت واقعی و پایدار، در نهادهای جامعه است که ازبطن جامعه به وجود می آیند و وفاداری نخستش به جامعه است به گونه ای که همواره مسئولیت حمایت از آن را برعهده دارد و نه این که به قدرت بچسبد.

منبع: اداره کل رسانه های خارجی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی