عفیفه عابدی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی در رابطه با تحکیم پیوند روسیه و ونزوئلا در رویارویی با آمریکا، خاطرنشان کرد: درباره سیاست روسیه در ونزوئلا و آمریکای لاتین باید دو موضوع و نگرش کلی را در نظر داشت. یکی سابقه سنتی شوروی در آمریکای لاتین که پیامد آن جریان‌های چپ‌گرایی که دهه‌ها در آمریکای لاتین قدرت داشته و همچنان هم یک دیدگاه و تفکر مسلط در آمریکای لاتین هستند و دیگری سیاست بین‌المللی روسیه کنونی که مقابله با یکجانبه‌گرایی آمریکا در جهان و مناطق مختلف است.

 

مجموعه مواضع بین‌المللی روسیه علیه یکجانبه‌گرایی آمریکا است

وی با اشاره به انتقادات تند روسیه نسبت به اعمال تحریم‌ها علیه ونزوئلا، افزود: مجموعه مواضع روسیه در این منطقه و سایر مناطق، در چارچوب سیاست بین‌المللی روسیه علیه یکجانبه‌گرایی آمریکا قابل ارزیابی است. این رویکردی است که به‌صورت جدی در دو دهه اخیر با به قدرت رسیدن ولادیمیر پوتین در روسیه دنبال می‌شود و برای آمریکا هزینه‌هایی هم داشته است.

این پژوهشگر پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تصریح کرد: انتقادات تندی که علیه یکجانبه‌گرایی آمریکا در سیاست‌های بین‌المللی از طرف روسیه و یا کشورهای دیگر وارد می‌شود باعث شده هزینه‌هایی به آمریکا تحمیل شود و تلاش کند در سیاست‌های خود به‌صورت غیر اعلامی و غیررسمی تجدیدنظرهایی داشته باشد. اتهاماتی که به آمریکا در حوزه سوءاستفاده از فرصت‌های سیاسی و اقتصادی‌اش وارد می‌شود در آمریکای لاتین هم بی‌اثر نبوده و این موضوعی غیرقابل کتمان است.

وی با بیان اینکه مجموعه دلایل سیاسی، نظامی، اقتصادی، ایدئولوژیک و استراتژیک را می‌توان در مواضع روسیه در قبال ونزوئلا و سیاست فعالش در آمریکای لاتین تحلیل کرد، گفت: به لحاظ موردی هم می‌توان این مسئله را از بعد ارزیابی هزینه – فایده هم نگاه کنیم. به‌هرحال ونزوئلا کشوری ثروتمند است که نقش مهمی در بازار انرژی دارد و مسکو می‌تواند از آن بهره‌برداری کند. ضمن اینکه کرملین می‌داند موضوع ونزوئلا برای آمریکا موضوعی سیاسی – اقتصادی است و گزینه‌های واشنگتن در قبال تقویت روابط مسکو -کاراکاس محدود است.

 

واشنگتن در آمریکای لاتین نمی‌تواند مانند خاورمیانه رفتار کند

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل همچنین با اشاره به اظهارات نماینده دولت ترامپ مبنی بر اینکه تداوم حمایت روسیه از دولت مادورو ممکن است دیگر بدون هزینه نباشد، گفت: هرچند در یک سال اخیر بحث مداخله نظامی آمریکا در ونزوئلا به بهانه حمایت از دموکراسی مطرح‌شده، اما آمریکا در رابطه با کشورهای آمریکای لاتین نمی‌تواند مانند خاورمیانه رفتار کند.

وی توضیح داد: آمریکا آن بهانه‌جویی‌های تکراری که معمولاً درباره کشورهای خاورمیانه دارد و به بهانه‌هایی مانند سلاح‌های شیمیایی یا حضور و اقدامات گروه‌های تروریستی زمینه را برای مداخله نظامی فراهم می‌کند را در منطقه آمریکای لاتین نمی‌تواند داشته باشد و درواقع به شکلی ناگزیر است از ابزارهای سیاسی و تحریم‌های اقتصادی در قبال کشورهایی مانند ونزوئلا استفاده کند.

 

مداخله بیشتر آمریکا منجر به هزینه بیشتر می‌شود

عابدی سوءسابقه و شهرت بد آمریکا در کشورهای آمریکای لاتین را مانع یکجانبه‌گرایی این کشور در این منطقه دانست و افزود: با وجود حاکم بودن دیدگاه‌ها و گرایش‌های چپ‌گرایانه که ضدآمریکایی هستند در این منطقه، اگر آمریکا بخواهد مداخله بیشتری به‌جز تحریم‌های اقتصادی داشته باشد ممکن است مسائلی رخ دهند که هزینه‌ها را برای آمریکا افزایش دهند. به همین دلیل شرایط برای اعمال سیاست فعال از سوی روسیه در رابطه با ونزوئلا فراهم است.

 

قراردادهای نظامی بین مسکو و کاراکاس چالش‌های بزرگ آمریکا

این پژوهشگر پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع با بیان اینکه روسیه تلاش می‌کند از شرایط مناسب موجود به لحاظ سیاسی یا برای تقویت حضور نظامی در آمریکای لاتین بهره‌برداری کند، تصریح کرد: همواره ناوها و جنگنده‌های روسیه در منطقه آمریکای لاتین حضور داشته‌اند و روسیه هم روابط نزدیکی با این کشورها داشته است اما از این شرایط می‌تواند برای تقویت حضور خود استفاده بیشتری کند. قرارداد نظامی بین مسکو و کاراکاس، ایجاد پایگاه نظامی اگر توأم با حضور ناوگان دریایی و احیاناً مجهز به تسلیحات پیشرفته باشد، برای آمریکا چالش‌های بزرگی در پی خواهد داشت.

عابدی با اشاره به اینکه در چنین شرایطی دولت آمریکا تنها می‌تواند در کوتاه‌مدت از ابزار تحریم‌های سیاسی و اقتصادی استفاده کند، ادامه داد: اما در بلندمدت – البته در دولت ترامپ احتمال کمتری برایش می‌توان قائل شد – سناریوی دیگری هم مطرح است و آن اینکه اگر دولت دیگری در آمریکا روی کار بیاید، همان رویکردی که باراک اوباما در قبال موضوع کوبا داشت در مورد کشورهایی مانند ونزوئلا داشته باشد و از ابزار فشار و به‌پای میز مذاکره کشاندن این کشور استفاده کند و بخواهد با مذاکره یکسری چالش‌های آمریکا در منطقه را کم کند.

وی درعین‌حال تأکید کرد: در شرایط فعلی، در کوتاه‌مدت و بلندمدت، گرایش‌های حاکم در این کشورها یکی از چالش‌های آمریکا است.

عابدی در رابطه بااینکه آیا مجموعه این مسائل باعث کاهش نقش واشنگتن در آمریکای لاتین خواهد شد، گفت: در کشورهای آمریکای لاتین، شکاف عمیق اقتصادی – سیاسی وجود دارد اما اکثریت تحلیل گران معتقدند دیدگاه‌های چپ‌گرایانه همچنان در این منطقه حاکم است و تا آینده‌ای نامعلوم هم حاکم خواهد بود. این دیدگاه‌های چپ‌گرایانه طبیعتاً ضدآمریکایی است.

 

تقویت حضور روسیه در آمریکای لاتین عامل بازاندیشی واشنگتن در سیاست‌هایش

وی افزود: اگر آمریکا به دنبال سیاست تقویت حضور خود در منطقه باشد چاره‌ای جز این ندارد که از ابزارهای سیاسی – اقتصادی استفاده کند و با رویکردهای سیاسی آن‌ها را به‌پای میز مذاکره بکشاند. البته اینکه این راهبرد در دوره دولت ترامپ اتخاذ شود، به دلیل سیاست‌های غیر معقولانه‌اش، تردید وجود دارد؛ اما تقویت حضور روسیه در آمریکای لاتین، می‌تواند موجب بازاندیشی واشنگتن درباره سیاست سنتی خود در منطقه شود.