رژیم صهیونیستی که در 75 سال گذشته با «ابزار خشونت» و «استفاده از زور» توانسته است در بخشی از سرزمین‌های اسلامی یک دولت جعلی و نامشروع تشکیل دهد، در سال‌های اخیر، از نظر سیاسی (اعمال حاکمیت و قدرت، پیگیری و اجرای اهداف سیاسی پیش‌بینی شده و …) و همچنین در حوزه جمعیت و حفظ و تامین امنیت مناطق تحت اشغال به‌طور همزمان دچار «چالش حیاتی» شده است.

امروز هیچ‌چیز پرهزینه‌تر از «حفظ رژیم صهیونیستی» برای سران این رژیم نیست. رژیم صهیونیستی از زمان شکل‌گیری تا کنون، هرگز به اندازه یکی دو سال اخیر، برای «بقاء» خود، هزینه سیاسی، اقتصادی، نظامی، امنیتی و … پرداخت نکرده است.

یکی از بحران‌های مهمی که به‌خصوص در ماه‌های گذشته بیشتر مشهود بوده و سران رژیم را به‌شدت نگران کرده است، مهاجرت معکوس از سرزمین‌های اشغالی می‌باشد که در نوع خود یک «تهدید موجودیتی» برای این رژیم است.

جمعیت، مهم‌ترین و بزرگ‌ترین «نقطه ضعف» رژیم صهیونیستی است. این رژیم بدون داشتن سکنه یهودی که بتوان نام جمعیت بر آن نهاد، موضوعیت و فلسفه وجودی‌اش را از دست می‌دهد؛ این دقیقاً همان مسئله‌ای است که رهبران و استراتژیست‌های صهیونیستی را نگران کرده است.

با اینکه در 5 دهه اول عمر رژیم صهیونیستی و در سایه حمایت‌های اروپا و آمریکا مهاجرت به اراضی اشغالی قابل توجه بود، اما بعد از آغاز درگیری‌های بین فلسطینیان و صهیونیست‌ها از سال 2000، روند مهاجرت به تدریج کاهش یافت و همزمان با تشدید درگیری‌ها، متوقف شد.

درگیری‌های سال‌های اخیر از جمله نبرد «سیف‌القدس» که آستانه تحمل رژیم اشغالگر در مقابل مقاومت اسلامی را از 33 روز در سال 2006 به 52 ساعت در سال 2022 کاهش داده است، «نقش مؤثری» در مهاجرت معکوس یهودیان و صهیونیست‌ها از اراضی اشغالی دارد. در نبرد سیف القدس در سال 2021، شهرک‌نشینان و ساکنان اراضی اشغالی مجبور شدند بیش از 12 روز در پناهگاه‌های زیرزمینی که حتی هوای کافی برای نفس کشیدن وجود نداشت، پناه بگیرند! «احساس ناامنی» در ابعاد واقعی و روانی، «عامل بنیادین» و «ریشه اصلی» مهاجرت معکوس از اراضی اشغالی است. اینکه تنها در سال 2022 مقاومت فلسطین در پاسخ به جنایات رژیم صهیونیستی، حدود 13 هزار عملیات ضدصهیونیستی انجام می‌دهد، و به‌اندازه تمام درگیری‌ها و جنگ‌های رژیم صهیونیستی با فلسطینی‌ها از سال 1948 تا 2021 میلادی، کشته و زخمی می‌گیرد، مسئله‌ای است که ساکنان اراضی اشغالی در «محاسبه» و اتخاذ تصمیم برای ماندن یا رفتن از این اراضی، قطعاً آن را نادیده نمی‌گیرند!

روی کار آمدن «کابینه جنگ‌طلب نتانیاهو» که مجددا موجب گسترش درگیری‌ها در مناطق مختلف فلسطین و در نتیجه ایجاد فضای ناامنی و رعب و وحشت در بین ساکنان اراضی اشغالی شده است، «مهاجرت معکوس» در سرزمین‌های اشغالی را تشدیدکرده است.

در روزهای گذشته، روزنامه جروزالم پست در گزارشی به‌قلم یک خاخام به‌نام «استوارت وایس» نوشت، «کابینه جدید نتانیاهو آن‌قدر قوانین و مقررات وحشتناک و فاجعه‌بار تدوین می‌کند که ماندن در اینجا غیرممکن خواهد بود! صحبت‌های زیادی در مورد خروج توده‌ای از ساکنان ناراضی از کشور وجود دارد. حتی درباره ایجاد “مهاجرت معکوس” صحبت می‌شود. یعنی مهاجرت یهودیان از فلسطین به سرزمین‌های دیگر برای همیشه!».

مشاهدات و گزارش‌های موجود نشان می‌دهند که رژیم صهیونیستی وارد دوره کاهش جمعیت گردیده و به عبارت دقیق‌تر با مهاجرت معکوس همراه شده است که این مسئله با «پیامدهای» مهمی برای این رژیم همراه خواهد بود. بنا بر مطالعه مؤسسه صهیونیستی «مناخیم بیگن» در قدس اشغالی، بیش از 70 درصد ساکنان اراضی اشغالی به دنبال دریافت گذرنامه‌های خارجی هستند.

طبق آمارهای منتشرشده در بین سال‌های 2018 تا 2020 بیش از 50 درصد جوانان صهیونیست ترجیح می‌دهند بعد از تحصیل در خارج از فلسطین دیگر به سرزمین‌های اشغالی بازنگردند. در همین زمینه، طی همین سال‌ها بیش از 40 درصد خانواده‌های یهودی ترجیح می‌دهند فرزندان آن‌ها در خارج از سرزمین‌های اشغالی تحصیل کنند.

مهاجرت معکوس در‌عین‌حال‌که یک «معلول» است و ریشه در بحران در عرصه امنیت، سیاست، قدرت و … دارد، علت دیگری هم می‌تواند باشد. این مسئله علاوه‌بر‌اینکه متأثر از گسترش ناامنی است، نتیجه از بین رفتن تمام «جذابیت‌های تصنعی» در ابعاد اقتصادی، امنیتی و … است که رژیم صهیونیستی در طول دهه‌های متوالی برای جذب یهودیان از سراسر جهان و اسکان آن‌ها در اراضی اشغالی تبلیغ کرده بود.

فرار صهیونیست‌ها، می‌تواند به بروز و تشدید مشکلات و مسائل دیگر برای رژیم صهیونیستی دامن بزند. مهاجرت یهودیان به سرزمین‌های اشغالی سنگ بنای اندیشه صهیونیسم و جنبش ملی یهود بوده و عامل اساسی ادامه موجودیت رژیم غاصب اسراییل و باقی ماندن جمعیت یهود در منطقه است. طبیعی است که با تضعیف این عامل یعنی مهاجرت، فلسفه و ماهیت وجودی اسرائیل غاصب نیز از بین خواهد رفت.

فرآیند شکل‌گیری و تقویت صهیونیسم در اراضی اشغالی در دهه‌های گذشته، بر اساس دو اصل اساسی بوده است: نخست اشغال اراضی فلسطینیان و دوم، گسیل یهودیان از اقصی نقاط جهان به این سرزمین. این هر دو اصل هم اکنون با چالش مواجه شده است. استمرار این چالش قطعاً باعث فروپاشی رژیم صهیونیستی از درون خواهد شد؛ پدیده‌ای که حتی مقامات عالی صهیونیستی هم این روزها زیاد از آن سخن می‌گویند.