جدیدترین مطالب

نقش آمریکا در عملیات نظامی رژیم‌ صهیونیستی در رفح

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: از ابتدای تأسیس رژیم ‌صهیونیستی تاکنون، آمریکا همواره بخش مهمی از «سیاست‌های جنگ‌طلبانه» این رژیم‌ در منطقه بوده است. جنگ غزه و حمله به رفح نیز از این قاعده مستثنا نیست.

راهبرد تحریمی آمریکا در حوزه هوش مصنوعی و الزامات مقابله با آن

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: مدیرکل نظام فنی، اجرایی و ارزشیابی وزارت نفت گفت: هوش مصنوعی این قابلیت را دارد که فاصله کشورهای کمتر توسعه یافته با کشورهای توسعه یافته را به‌سرعت در حوزه علم و فناوری کاهش دهد، از این ‌رو، آمریکا به‌دنبال اعمال تحریم بر هوش مصنوعی در کشورهای رقیب خود ازجمله ایران است.

فریبکاری آمریکا در ادعای تحریم تسلیحاتی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: اینکه آمریکا ادعا می‌کند ارسال سلاح به رژیم صهیونیستی را تعلیق کرده است، یک فریبکاری سیاسی و برای ساکت کردن افکار عمومی است، چراکه در ماهیت حمایت این کشور از ارتش رژیم صهیونیستی و موجودیت این رژیم تغییری ایجاد نمی‌کند.

عقب‌نشینی اتحادیه اروپا از مصادره کامل دارایی‌های روسیه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل اروپا گفت: براساس گزارش گاردین، اتحادیه اروپا به توافقی در مورد برداشت سود از دارایی‌های مسدود شده روسیه برای خرید تسلیحات و کمک به اوکراین دست یافته است. از آنجایی ‌که اتحادیه اروپا از عواقب قانونی مصادره کامل دارایی‌های روسیه نگران است و با توجه به اینکه مسکو حق قانونی برای برداشت این وجوه نداشت، تصمیم گرفت فقط سود حاصل از دارایی‌ها را برای کمک به اوکراین استفاده کند.

پاسخ دکتر خرازی به موضع جدید آمریکا در قبال برنامه هسته‌ای ایران:
آمریکا بود که از دیپلماسی هسته‌ای فرار کرد/ ایران هم دیپلماسی را بهترین راه می‌داند

شورای راهبردی آنلاین: رئیس شورای راهبردی روابط خارجی گفت: سخنگوی وزارت خارجه آمریکا بعد از مصاحبه اینجانب با الجزیره موضعگیری و حرف های گذشته را تکرار کرد که نمی گذارند ایران سلاح هسته ای تولید کند، ولی نهایتا گفت بهترین راه دیپلماسی است. بله ما هم براساس فتوای رهبری دنبال تولید سلاح نیستیم، بلکه مدافع دیپلماسی و تحقق طرح منطقه عاری از سلاح هسته ای هستیم، ولی اگر رژیم اسراییل ما را تهدید هسته ای کند، نمی توانیم دست روی دست بگذاریم و منتظر اجازه دیگران باشیم.

Loading

أحدث المقالات

نقش آمریکا در عملیات نظامی رژیم‌ صهیونیستی در رفح

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: از ابتدای تأسیس رژیم ‌صهیونیستی تاکنون، آمریکا همواره بخش مهمی از «سیاست‌های جنگ‌طلبانه» این رژیم‌ در منطقه بوده است. جنگ غزه و حمله به رفح نیز از این قاعده مستثنا نیست.

راهبرد تحریمی آمریکا در حوزه هوش مصنوعی و الزامات مقابله با آن

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: مدیرکل نظام فنی، اجرایی و ارزشیابی وزارت نفت گفت: هوش مصنوعی این قابلیت را دارد که فاصله کشورهای کمتر توسعه یافته با کشورهای توسعه یافته را به‌سرعت در حوزه علم و فناوری کاهش دهد، از این ‌رو، آمریکا به‌دنبال اعمال تحریم بر هوش مصنوعی در کشورهای رقیب خود ازجمله ایران است.

فریبکاری آمریکا در ادعای تحریم تسلیحاتی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: اینکه آمریکا ادعا می‌کند ارسال سلاح به رژیم صهیونیستی را تعلیق کرده است، یک فریبکاری سیاسی و برای ساکت کردن افکار عمومی است، چراکه در ماهیت حمایت این کشور از ارتش رژیم صهیونیستی و موجودیت این رژیم تغییری ایجاد نمی‌کند.

عقب‌نشینی اتحادیه اروپا از مصادره کامل دارایی‌های روسیه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل اروپا گفت: براساس گزارش گاردین، اتحادیه اروپا به توافقی در مورد برداشت سود از دارایی‌های مسدود شده روسیه برای خرید تسلیحات و کمک به اوکراین دست یافته است. از آنجایی ‌که اتحادیه اروپا از عواقب قانونی مصادره کامل دارایی‌های روسیه نگران است و با توجه به اینکه مسکو حق قانونی برای برداشت این وجوه نداشت، تصمیم گرفت فقط سود حاصل از دارایی‌ها را برای کمک به اوکراین استفاده کند.

پاسخ دکتر خرازی به موضع جدید آمریکا در قبال برنامه هسته‌ای ایران:
آمریکا بود که از دیپلماسی هسته‌ای فرار کرد/ ایران هم دیپلماسی را بهترین راه می‌داند

شورای راهبردی آنلاین: رئیس شورای راهبردی روابط خارجی گفت: سخنگوی وزارت خارجه آمریکا بعد از مصاحبه اینجانب با الجزیره موضعگیری و حرف های گذشته را تکرار کرد که نمی گذارند ایران سلاح هسته ای تولید کند، ولی نهایتا گفت بهترین راه دیپلماسی است. بله ما هم براساس فتوای رهبری دنبال تولید سلاح نیستیم، بلکه مدافع دیپلماسی و تحقق طرح منطقه عاری از سلاح هسته ای هستیم، ولی اگر رژیم اسراییل ما را تهدید هسته ای کند، نمی توانیم دست روی دست بگذاریم و منتظر اجازه دیگران باشیم.

Loading

اهمیت همکاری راهبردی قدرت‌های بزرگ در زمینه فناوری به جای رقابت

شورای راهبردی آنلاین – رصد: اگر ایالات‌متحده و چین برای سلطه بلندمدت بر فناوری به نبردی با حاصل جمع صفر بپردازند، هر دو شکست خواهند خورد و مانع پیشرفت فناوری و رشد اقتصادی در همه‌جا خواهند شد. گزینه بهتر آن است که هر دو برای رسیدن به نوآوری یا ماندن در مرزهای نوآوری تلاش کنند، بدون اینکه مانع از آن شوند که دیگران آن‌ها را به چالش بکشند.

مایکل اسپنس، برنده جایزه نوبل اقتصاد، استاد بازنشسته اقتصاد و رئیس سابق دانشکده تحصیلات تکمیلی بازرگانی در دانشگاه استنفورد در تحلیلی که پایگاه اینترنتی تحلیلی پراجکت سیندیکیت منتشر کرد، نوشت: اکنون به‌طور گسترده این فرض پذیرفته‌شده است که روابط اقتصادی و فناوری بین ایالات‌متحده و چین، ترکیبی از همکاری استراتژیک و رقابت استراتژیک است. همکاری استراتژیک تا حد زیادی مورد استقبال قرار می‌گیرد، زیرا پرداختن به چالش‌های مشترک، از تغییرات آب‌وهوا و بیماری‌های همه‌گیر گرفته تا تنظیم مقررات فناوری‌های پیشرفته، نیازمند مشارکت دو اقتصاد بزرگ جهان است؛ اما رقابت استراتژیک به‌عنوان یک چشم‌انداز نگران‌کننده و حتی تهدیدآمیز دیده می‌شود و لازم نیست که چنین باشد.

دل‌نگرانی در خصوص رقابت چینی-آمریکایی، به‌ویژه در حوزه فناوری، بازتاب این باور در هر دو طرف است که اتخاذ رویکرد مبتنی بر امنیت ملی و عمدتاً با حاصل جمع صفر اجتناب‌ناپذیر است. این فرض، تصمیم‌گیری را در جهتی غیرسازنده و تناقض‌آمیز هدایت می‌کند و احتمال اشتباهات در سیاست‌گذاری را افزایش می‌دهد.

درواقع، رقابت استراتژیک اشکال خوب و بد دارد. برای درک مزایای رقابت خوب – و چگونگی بهره‌برداری از آن‌ها – فقط باید در نظر داشت که رقابت چگونه به نوآوری در اقتصادها دامن می‌زند.

در اقتصادهای پیشرفته و با درآمد متوسط ​​بالا، نوآوری در محصولات و فرآیندها باعث افزایش بهره‌وری می‌شود که این محرکی حیاتی برای رشد بلندمدت تولید ناخالص داخلی است. بخش دولتی نقش کلیدی در شروع این نوآوری از طریق سرمایه‌گذاری نیروی انسانی- سرمایه و تحقیقات علم و فناوری بالادستی ایفا می‌کند. سپس بخش خصوصی در یک فرآیند رقابتی پویا مسئولیت را بر عهده می‌گیرد. جوزف شومپیتر این روند را «تخریب خلاق» نامیده است.

بر اساس نظریه شومپیتر، شرکت‌هایی که نوآوری‌های موفقی تولید می‌کنند، مقداری قدرت بازار گذرا را به دست می‌آورند که بازگشت سرمایه را فراهم می‌کند؛ اما همان‌طور که دیگران به نوآوری ادامه می‌دهند، مزیت‌های نوآور دور اول را از بین می‌برند و چرخه رقابت و پیشرفت فناوری ادامه می‌یابد.

بااین‌حال، این فرآیند خودتنظیم‌گر نیست و این خطر وجود دارد که نوآوران دور اول بتوانند از قدرت خود در بازار برای جلوگیری از به چالش کشیده شدن توسط دیگران استفاده کنند. به‌عنوان‌مثال، آن‌ها می‌توانند مانع دسترسی رقبا به بازارها شوند یا رقبای بالقوه را قبل از اینکه خیلی بزرگ شوند، خریداری کنند. گاهی اوقات دولت‌ها با اعطای یارانه به شرکت‌های متصدی، به روند ضد رقابتی کمک می‌کنند.

برای حفظ رقابت – و تمام مزایای گسترده آن برای نوآوری و رشد – دولت‌ها باید مجموعه‌ای از قوانین را طراحی کنند که رفتار ضد رقابتی را منع کند. این قوانین در سیاست‌های ضد انحصار یا رقابت و در نظام‌هایی که حدود حقوق مالکیت معنوی را مشخص می‌کنند، گنجانده شده است.

ایالات‌متحده و چین در پیشبرد بسیاری از فناوری‌هایی که می‌توانند باعث رشد جهانی شوند، پیشرو هستند؛ اما میزان انجام این کار بیش از هر چیز به اهداف اصلی آن‌ها بستگی دارد.

مانند شرکت‌های نوآور پیشرو در یک اقتصاد، هدف اصلی ممکن است تسلط فناورانه باشد – یعنی ایجاد و حفظ یک رهبری فناوارانه واضح و پایدار را پیگیری کنند. برای این منظور، یک کشور تلاش می‌کند هم نوآوری را در داخل تسریع کند و هم مانع از بزرگ‌ترین رقیب خود از طریق اقداماتی مانند ممانعت از دسترسی به اطلاعات، سرمایه انسانی، سایر ورودی‌های کلیدی یا بازارهای خارجی شود.

این سناریو یکی از رقابت‌های استراتژیک بد است. این امر پیشرفت فناوری را در هر دو کشور – و درواقع، در کل اقتصاد جهانی – از طریق محدود کردن اندازه کل بازار تضعیف می‌کند.

همان‌طور که چندین مطالعه اخیر نشان داده است، چین به‌سرعت در بسیاری از زمینه‌ها به ایالات‌متحده نزدیک می‌شود. با بعید بودن تسلط فناوری در درازمدت، کشورها ممکن است هدف عملی‌تر و بالقوه سودمندتری را دنبال کنند. برای ایالات‌متحده، این هدف عقب نماندن است. برای چین، این است که فرآیند جبران را در مناطقی که در حال حاضر عقب‌مانده است، تکمیل کند. در این سناریو، هم‌چین و هم ایالات‌متحده با سرمایه‌گذاری هنگفت در زیربنای علمی و فناوری اقتصاد خود به رقابت می‌پردازند.

این امر مانع از اجرای سیاست‌هایی با هدف افزایش خودکفایی و تاب‌آوری نمی‌شود. برعکس، با کاهش شدید اعتماد بین کشورها و تکثیر شوک‌های سیستمی، یک اقتصاد جهانی کاملاً باز که در آن کارایی و مزیت نسبی ملاحظات تعیین‌کننده است، کنار گذاشته می‌شود. در حال حاضر، زنجیره‌های تأمین جهانی، سرمایه‌گذاری‌ها و جریان‌های مالی با جهت‌گیری نسبت به شرکای تجاری قابل‌اعتماد در حال تغییر شکل و نظم موجود هستند و چین و ایالات‌متحده هر دو استراتژی‌های انعطاف‌پذیری را طراحی کرده‌اند.

تنها زمینه‌ای که رقابت خوب در آن غیرممکن است، در مسائل امنیت ملی، دفاعی و توان نظامی است. درحالی‌که بسیاری از فناوری‌ها را می‌توان در تضاد مورد استفاده قرار داد، آن‌هایی که حیاتی هستند و عمدتاً برای اهداف نظامی و امنیتی استفاده می‌شوند، باید از رقابت‌های نسبتاً باز فناوری جهانی دور شوند.

خطر کنونی این است که بسیاری از فناوری‌ها به امنیت ملی مربوط می‌شوند و درنتیجه مشمول قوانین بازی حاصل جمع صفر می‌شوند. این رویکرد تقریباً همان تأثیر تلاش نادرست برای دستیابی و حفظ سلطه فناوری را خواهد داشت و مزایای اقتصادی رقابت را از بین می‌برد.

در حالت ایده‌آل، کشورها باید تلاش کنند تا به نوآوری دست یابند یا در مرزهای نوآوری باقی بمانند، بدون اینکه تلاش کنند دیگران را از به چالش کشیدن آن‌ها بازدارند. قوانین توافق شده بین‌المللی برای حفظ چنین نظامی ضروری است. با توجه به بادهای معکوس اقتصادی جهانی – ازجمله پیری جمعیت، افزایش بدهی‌های دولتی، افزایش تنش‌ها و درگیری‌های ژئوپلیتیکی و اختلالات طرف عرضه – و سرمایه‌گذاری‌های رو به رشد برای رویارویی با چالش‌های محیطی و فراگیر، جهان بیش از هر زمان دیگری به شکل خوش‌خیم رقابت استراتژیک نیاز دارد.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *