جدیدترین مطالب

اهمیت راهبردی کریدور اقتصادی هند – خاورمیانه – اروپا

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل شبه قاره گفت: هند و امارات متحده عربی کار بر روی اولین مرحله از ایجاد کریدور اقتصادی هند – خاورمیانه – اروپا معروف به کریدور آی‌مک (عرب‌مِد) که به عنوان مسیری جایگزین برای تنگه هرمز و طرح جاده ابریشم چین معرفی شده بود را آغاز کرده‌اند. اگرچه برخی گمانه‌زنی‌ها مطرح است که با ادامه جنگ در غزه و التهاب در خاورمیانه، ممکن است کار بر روی این کریدور به حاشیه رانده شود.

تحلیلی بر سفر اردوغان به عراق

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: آنکارا تحت تاثیر فشار غرب و آمریکا، که بعد از جنگ اوکراین تشدید شده، تلاش دارد سیاست تنش صفر با همسایگان از جمله عراق را پیش ببرد.

تلاش‌های کابینه جنگ نتانیاهو برای انحراف افکار عمومی از جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رژیم صهیونیستی درصدد «بهره‌برداری روانی» از مسائل اخیر منطقه، برای انحراف افکار عمومی جهانی از جنایات این رژیم در غزه است. بررسی فضای حاکم بر محافل سیاسی و رسانه‌ای رژیم صهیونیستی و مراکز همسو با آن در سطح منطقه و بین‌الملل نشان می‌دهد که این رژیم، به‌دنبال «برجسته و غالب‌سازی» تنش‌های اخیر با جمهوری اسلامی ایران است تا فشار سنگینی که را که در افکار عمومی داخلی، منطقه‌ای، بین‌المللی و حتی دولت‌های اروپایی علیه‌ جنگ غزه ایجاد شده است، را کاهش دهد.

پیامدهای تنش نظامی ایران و رژیم صهیونیستی بر جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل منطقه گفت: یکی از ابعاد راهبردی و بلندمدت پاسخ سخت موشکی – پهپادی ایران به سرزمین‌های اشغالی، عقب‌‌ نشینی بیش‌از‌پیش رژیم صهیونیستی از مواضع خود در جنگ غزه خواهد بود.

چشم‌انداز رقابت ژئوپلیتیکی قدرت‌های بزرگ در قفقاز

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل قفقاز گفت: اگر روند واگرایی کشورهای منطقه به‌ویژه جمهوری‌های ارمنستان و آذربایجان از روسیه با سرعت اتفاق بیفتد، ممکن است روس‌ها واکنش جدی‌تری نسبت به آن نشان داده و حتی با استفاده از قدرت سخت از تغییر نظم سنتی منطقه جلوگیری کنند.

تحلیلی بر تقابل نظامی ایران و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل غرب آسیا گفت: جمهوری اسلامی ایران در واپسین ساعات 26 فروردین، حمله‌ای موشکی و پهپادی را علیه سرزمین‌های اشغالی آغاز کرد که تا صبح روز بعد ادامه داشت. این در حالی بود که علی رغم اطلاع‌رسانی قبلی ایران به برخی کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای درباره قطعی بودن پاسخ و اقدام نظامی کشورمان، آمریکا و رژیم اسرائیل نتوانستند مانع از انجام این حمله شوند.

Loading

أحدث المقالات

سازمان ملل: بازسازی غزه ممکن است ۸۰ سال طول بکشد

گزارشی که پنج‌شنبه سیزدهم اردیبهشت، از سوی سازمان ملل منتشر شد، بیان کرد که اگر روند بازسازی نوار غزه مطابق با روند بازسازی‌ها در درگیری‌های قبلی انجام شود، بازسازی منازل در نوار غزه ممکن است تا قرن آینده طول بکشد.

ترکیه تجارت با تل آویو را به حال تعلیق درآورد / وزیر خارجه اسرائیل: اردوغان توافقات تجاری را زیر پا می‌گذارد؛ مذاکره فوری برای یافتن جایگزین انجام دادیم

بلومبرگ گزارش داد: ترکیه تجارت با اسرائیل را به حال تعلیق درآورده است.در همین راستا، «یسرائیل کاتس» وزیر خارجه اسرائیل گفت: اردوغان با بستن بنادر به روی واردات و صادرات اسرائیل، توافقات را زیر پا می‌گذارد.

شهادت ۱۴۱ خبرنگار از ابتدای تجاوز اسرائیل به غزه

تهران – ایرنا – مرکز اطلاع رسانی دولتی در غزه در آستانه سوم ماه می (روز جهانی آزادی مطبوعات) اعلام کرد که رژیم اشغالگر از ابتدای تجاوز به نوار غزه در هفتم اکتبر تاکنون، ۱۴۱ خبرنگار را به شهادت رسانده است.

سازمان ملل: ۷۵۰۰ تُن مهمات منفجر نشده در سراسر نوار غزه باقی مانده است

تهران – ایرنا – سازمان ملل متحد اعلام کرد، همزمان با ادامه تجاوز رژیم صهیونیستی به نوار غزه حدود ۷۵۰۰ تُن مُهمات منفجر نشده در سراسر این باریکه از خاک فلسطین وجود دارد و پاکسازی آن، به حدود ۱۴ سال زمان نیاز دارد.

Loading

چین کانون آتی حکمرانی جهانی با استفاده از مدل “مرکز و پره”

شورای راهبردی آنلاین – رصد: چین می‌خواهد با استفاده از مدل «مرکز و پره» به کانون حکمرانی جهانی تبدیل شود و درصدد تغییر شکل حکمرانی جهان است. چین با اجرای طرح کمربند و جاده، از طریق کریدورهای اقتصادی زمینی و دریایی به باقی کشورهای دنیا متصل می شود. با توجه به این‌که ابتکار کمربند و جاده از چین آغاز می‌شود، این کشور به مرکز تبدیل می‌شود، درحالی‌که دیگر کشورها به‌عنوان پره عمل و چین را به جهان متصل می‌کنند.

دیپ پال و سوچت ویر سینگ، در مقاله‌ای که در سایت اندیشکده کارنگی منتشر شد، نوشتند: بلافاصله بعدازآن که نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند در 19 ژوئن با اشاره به درگیری نیروهای مرزی چین و هند در دره گالوان اعلام کرد که «چین نه به قلمرو ما وارد شده و نه پست‌های ما را اشغال کرده است»، وزارت امور خارجه چین نسخه خود را درباره این رویداد منتشر کرد.

چین با تغییر بیانیه مودی، هند را به تخطی و تلاش برای تغییر وضع موجود در خط کنترل واقعی متهم کرد. اگرچه یک روز بعد دفتر نخست‌وزیر توضیحاتی را ارائه داد، اما این دور از «دیپلماسی گرگ جنگجوی» چین به آن‌ها اجازه داد تا روایت مربوط به درگیری در دره گالوان را در دست بگیرند.

بااین‌حال، تغییر واقعیت‌های موجود در ارتباط با همسایگان فقط بخش کوچکی از مجموعه بسیار بزرگ‌تر و جاه‌طلبانه‌تر اهداف چین است. پکن علاوه بر این جاه‌طلبی‌های سرزمینی به دنبال کنترل چگونگی تعامل دولت‌ها است.

تازه‌ترین موردی که این فرصت را در اختیار پکن قرار می‌دهد، خروج آمریکا از سازمان بهداشت جهانی است. این رویداد فرصتی را برای چین فراهم می‌کند تا به اعمال‌نفوذ در نظم بین‌المللی بپردازد و جاه‌طلبی‌هایش برای بازطراحی ترتیبات چندجانبه را محقق کند. این امر همچنین به معنای تغییر «نظم مبتنی بر قواعد لیبرال» موردحمایت آمریکا و جایگزین کردن آن با مدلی است که به نفع پکن باشد و منافعش را محقق ‌‌کند.

 

مدل “مرکز و پره” برای محور شدن چین در حکمرانی جهانی: تکیه بر مجموعه‌ای از توافقات دوجانبه به جای تکیه بر نهادهای چندجانبه

پکن برای رسیدن به این هدف، مدل «مرکز و پره» را به‌عنوان وسیله‌ای برای تبدیل چین به کانون حکمرانی جهانی پیش برده است. این مدل که ازقضا آمریکا هم در سال‌های نخست پس از جنگ دوم جهانی از آن استفاده کرد، به‌جای تکیه‌بر نهادهای چندجانبه بر مجموعه‌ای از توافقات دوجانبه متکی است. چین تاکنون این مدل را در بالکان، اروپای مرکزی و شرقی و بخش‌هایی از آسیا به‌عنوان بخشی از پروژه سیاست خارجی کمربند و جاده به‌کاربرده است.

چین می‌خواهد با پیشبرد این اقدام بزرگ زیرساختی، از طریق کریدورهای اقتصادی زمینی و دریایی به باقی کشورهای دنیا متصل شود. با توجه به این‌که ابتکار کمربند و جاده از چین آغاز می‌شود، این کشور به مرکز تبدیل می‌شود، درحالی‌که دیگر کشورها به‌عنوان پره عمل و چین را به جهان متصل می‌کنند. اشکال ذاتی این‌گونه ترتیبات این است که پره‌ها همیشه، حتی برای تحقق مطالبات دوجانبه میان خودشان، به مرکز وابسته و در سایه آن هستند. این ضرورتاً به نظامی منتهی می‌شود که فقط به نفع چین است. سرمایه‌گذاری از طریق آژانس‌های تحت سلطه چین مانند صندوق جاده ابریشم، بانک توسعه چین یا بانک سرمایه‌گذاری زیرساختی آسیا هدایت می‌شود؛ بنابراین مدل مرکز و پره به‌طور پیش‌فرض و به‌عمد، نفوذ و قدرت چین را افزایش می‌دهد.

دیپلماسی سلامت جهانی چین تحت جاده ابریشم سلامت، در دوران کووید 19 جدیدترین نمونه‌ای را که در آن چین مدل «مرکز و پره» را به‌کاربرده است، به نمایش می‌گذارد. پکن در عمل، وظیفه سازمان بهداشت جهانی را به دست گرفت، به ارائه تجهیزات پزشکی، توصیه‌های کارشناسی و خدمات به بیش از 120 کشور پرداخته است. جاده ابریشم سلامت از همان زیرساخت، شیوه تأمین مالی و نحوه اجرا که در مدل کمربند و جاده به‌کاررفته است- چین در مرکز است و باقی دولت‌ها در حکم پره هستند- پیروی می‌کند.

چین در آسیای جنوبی، مانند دیگر بخش‌های جهان، برای به روزسازی زیرساخت سلامت عمومی با کشورهای این منطقه همکاری می‌کند. بنگلادش، نپال، پاکستان و سریلانکا به‌عنوان شرکای ابتکار کمربند و جاده به‌طور مستقیم از تخصص چین بهره‌مند می‌شوند. چین تجهیزات پزشکی، توصیه‌های تخصصی پزشکان و حتی کمک‌های زیرساختی، مانند ساخت بیمارستان موقت را برای این کشورها فراهم می‌کند. این همکاری می‌تواند، دیر یا زود، به همکاری‌هایی در عرصه فن‌آوری بیوپزشکی یا بیولوژی مصنوعی یا حتی پزشکی از راه دور کشیده شود.

افزایش وابستگی به چین در حوزه‌های جدیدتر مجموعه‌ای از چالش‌های جدید را برای این دولت‌ها به همراه خواهد داشت. کشورهایی که در جاده ابریشم سلامت قرار دارند، مانند دیگر کشورهایی که در ابتکار کمربند و جاده هستند، با گذشت زمان برای محموله‌ها و امکانات مرتبط با سلامت به‌شدت به چین وابسته خواهند شد. به‌علاوه، فقدان راهبردی یک شبکه سازمانی چندجانبه در مدل «مرکز و پره» مانع از آن خواهد شد که این دولت‌ها به‌صورت دوجانبه با یکدیگر در تعامل باشند و از هم بهره ببرند و به شکلی مؤثر اتکای آن‌ها به پکن را بیشتر خواهد کرد. به حداکثر رساندن نفع راهبردی از طریق محصور کردن یا خودداری از اتحاد نزدیک با هر قدرت واحد، کاری است که دولت‌های کوچک‌تر آسیای جنوبی در انجام آن عالی هستند؛ اما حالا این کار مشکل‌تر خواهد شد.

دیگر کشورها در این ناحیه، به‌خصوص هند، برای علاج فوری گزینه‌های اندکی در اختیاردارند. همکاری‌ها با گروه کشورهای موسوم به کواد برای هم‌افزایی اقدام علیه کرونا ضرورتاً بعد از دوران پاندمی نیز ادامه خواهد داشت و به نحو امیدوارکننده‌ای به دیگر حوزه‌ها گسترش خواهد یافت. درعین‌حال پروژه‌هایی نظیر آن‌هایی که تحت کریدور رشد ژاپن-هند-آسیا-آفریقا در نظر گرفته شدند یا ابتکار خود هند در خصوص اقیانوس‌های هند و آرام (ایندوپاسیفیک) نیز باید احیا شوند. اقداماتی مانند دعوت از استرالیا به شرکت در مانور دریایی مالابار به همراه ژاپن، هند و آمریکا و درعین‌حال امضای توافق دفاعی برای استفاده این کشورها از پایگاه نظامی یکدیگر گزینه‌ها را برای هند افزایش خواهد داد.

ممکن است، اگر این گزینه‌ها کارآمد نباشد، هند مجبور شود آینده‌‌ای را در نظر بگیرد که در آن احتمالاً به یکی از پره‌های بسیار حول مرکز چین تبدیل می‌شود. در چنین سناریویی نفوذ و تجاوز چین افزایش می‌یابد، درگیری‌هایی مانند دره گالاوان و تعرضات در خط واقعی کنترل رایج‌تر خواهد شد. این امر تا حد زیادی به تصمیم آمریکا برای صرف‌نظر از عقب‌نشینی جهانی و زمان اتخاذ آن تصمیم بستگی خواهد داشت. درعین‌حال چین درهرصورت تلاش خواهد کرد تا «مرکزیت» خود را در آسیای جنوبی و فراتر از آن تحکیم کند.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *