کِیر گیلز در یادداشتی که وب‌سایت موسسه چتم هاوس آن را منتشر کرد؛ نوشت: شرکا و متحدان آمریکا نظیر آلمان و ناتو در مورد صحت گزارش رسانه‌ها از برنامه‌های آمریکا برای خروج یک‌سوم از پرسنل نظامی خود از آلمان، دچار تردید هستند. از سوی دیگر، فقدان اطلاعات معتبر به گمانه‌زنی‌ها در مورد دلیل این برنامه دامن زده و هیچ‌کدام از توضیحات احتمالی ارائه‌شده خبر خوبی نیست.

گفته می‌شود که این طرح، هدیه‌ای عالی به ولادیمیر پوتین است که در کنار پیشنهاد دعوت روسیه به دیدار سران گروه 7، بیانگر آن است که دونالد ترامپ در آستانه پایان دوره خویش، با سرعت و بدون محدودیت به اهداف سیاسی روسیه تحقق می‌بخشد.

 

شکست عظیم راهبردی

اگر هدف از این کاهش، اعلام هشدار یا ترس، یا انحراف افکار عمومی از سایر مسائل باشد، به‌طور تحسین‌برانگیزی موفقیت‌آمیز بوده است؛ اما حقیقت این است که عدم توانایی یا تمایل مقامات آمریکایی به ارائه توضیح در مورد این رویداد، از شکست عظیم در روابط راهبردی حکایت می‌کند.

بسیاری از گزارش‌ها در مورد این خروج احتمالی و واکنش در برابر آن، حاکی از آن است که این اقدام علیرغم فقدان جزئیات یا تائید آن، انجام خواهد شد. اگرچه ادعا می‌شود که این طرح از سپتامبر 2019 تحت بررسی بوده است، اما معلوم نیست که این برنامه عملی واقعی است یا صرفاً یک تهدید از سوی دولت آمریکا (همانند بسیاری از موارد قبلی) و آلمان هم به خاطر عدم تمایل به تأمین هزینه‌های دفاع خود، به آن دامن زده است. اولین بار نیست که آمریکا برای جلب‌توجه، تهدید به خروج نیروهای خویش کرده است.

با توجه به فقدان جزئیات این برنامه، احتمال دارد که این برنامه مؤلفه‌ای از بازتوزیع منطقی و سنجیده نیروهای آمریکا در اروپا با هدفی مشخص باشد. این امر به‌ویژه با توجه به برخی پیشنهادها برای استقرار بعضی نیروها در لهستان، ارتباط بیشتری دارد.

بااین‌حال، حتی اگر تأثیر این طرح‌ها کمتر از نگرانی‌های موجود باشد، بازهم آسیب ناشی از این نوع اطلاع‌رسانی، شدید بوده است به‌طوری‌که حتی نیروهای آمریکایی در اروپا که مستقیماً تحت تأثیر این طرح هستند، غافلگیر شدند، سیاستمداران و رسانه‌ها با عجله به دنبال شفاف‌سازی بودند، فرماندهی آمریکا در اروپا توضیحات را به پنتاگون محول کرده و پنتاگون هم آن‌ها را به کاخ سفید ارجاع داده است.

اگر این طرح خروج بدون مشورت در مورد اجرای آن تدوین شده باشد، خاستگاه آن سیاسی بوده و عمل‌گرایانه نبوده است. قبلاً نیز دستور نسنجیده برای خروج نیروهای آمریکا از شمال سوریه در اواخر 2019 مایه سردرگمی متحدان آمریکا، ساختار اطلاعاتی و نظامی خود آمریکا و نیروهای نظامی در میدان شده بود. پیامدهای این طرح‌ها (با توجه به کمک آن‌ها به روسیه) فاجعه‌بار و کاملاً قابل پیش‌بینی بوده است.

خوشبختانه این بار توجهات قبلی احتمالاً جنبه‌های مخرب این برنامه فرضی را کاهش می‌دهد. افسران ارشد در اروپا احتمالاً به دنبال بررسی کاهش آسیب ناشی از تحقق این دستور به خروج خواهند بود. این امر بیشتر به تمایل ژنرال تاد ولترز، فرمانده ستاد فرماندهی آمریکا در اروپا و فرماندهی عالی ائتلاف ناتو در اروپا، بستگی دارد تا به دنبال کمترین پیامد منفی این خواسته کاخ سفید برای فرماندهی خویش (و منافع آمریکا و اروپا) باشد.

بااین‌حال، تضعیف ضمنی تعهدات آمریکا در ناتو، بزرگ‌ترین چالش این طرح بشمار می‌رود. اگرچه این امر لزوماً عمدی نیست، اما فقدان شفاف‌سازی یا تائید، چنین برداشتی را در آمریکا، اروپا و به‌ویژه در روسیه، به ذهن متبادر می‌کند. همچنین، تداوم سکوت آمریکا به این گمانه‌زنی گسترده دامن زده است که دونالد ترامپ دستور به خروج نیروهایی آمریکا از آلمان داده تا لطفی در حق ولادیمیر پوتین انجام دهد. این گمانه چندان دور از ذهن نیست، زیرا دولت فعلی آمریکا روابط خود با روسیه را ارزشمندتر از روابط با ناتو قلمداد می‌کند.

روسیه به‌خوبی می‌داند که بهترین راه پیروزی در یک نبرد، تشویق حریف به عقب‌نشینی و بازگرداندن آن‌ها به خانه قبل از آغاز جنگ است. دیگر چه چیزی بهتر از این‌که این پیروزی، مؤدبانه و از طریق دستور قانونی مستقیم فرمانده کل حریف اتفاق افتد.

علاوه بر این، واکنش دوستان و متحدان آمریکا، مخصوصاً آلمان و ناتو، نیز در کاهش آسیب نقش اساسی دارد. بااین‌حال، واکنش عاقلانه آن‌ها مستلزم تائید و توضیح این طرح از طرف آمریکاست. تأخیر و سردرگمی به نفع رقبای آمریکا بوده و بازدارندگی آمریکا را تضعیف کرده و به اعتماد متحدان آمریکا به نیات و کاردانی دولت فعلی این کشور لطمه وارد می‌کند.

مخصوصاً بازدارندگی نیازمند شفافیت و تعهدات اکید است؛ اما شیوه آشکارسازی این طرح درست در جهت مخالف عمل می‌کند. ازاین‌رو، صرف‌نظر از صحت‌وسقم اجرای نهایی این طرح، سوء مدیریت عمدی یا سهوی منابع کاخ سفید صرفاً روسیه را به تحقق آرزوی دیرینه خود و حذف آمریکا از امنیت اروپا ترغیب می‌سازد.