تئودور بروموند در یادداشتی که وب سایت موسسه «بنیاد هریتیج» آن را منتشر کرد، نوشت: از دید آمریکا، مهم‌ترین واقعیت برگزیت این است که انگلیس با انتخاب گزینه استقلال، از اصولی دور شده است که آمریکا بنیانگذار آن‌هاست. با این حال، برگزیت پیامدهای واقعی دیگری نیز برای سیاستمداران آمریکا به دنبال دارد که درک و فهم آن‌ها برای بهره‌برداری هرچه بیش‌تر از فرصت‌های آن ضروری است. بر این اساس، سه پیام مهم برگزیت برای سیاستمداران آمریکا عبارتست از:

 

1- انگلیس استقلال سیاسی خود را باز می‌یابد

انگلیس با خروج از اتحادیه اروپا، توانایی کامل برای پیشبرد دیپلماسی خود را به‌دست می‌آورد و این امر برای آمریکا دو پیامد متمایز، اما مرتبط با یکدیگر خواهد داشت. نخست آنکه انگلیس به عنوان عضو اتحادیه اروپا مجبور بود با دیگر اعضای این اتحادیه در همه حوزه‌های دیپلماسی یک خط مشی سیاسی مشترک اتخاذ کند و این سیاست را در قبال سایر کشورها (از جمله آمریکا) به کار گیرد؛ اما پس از برگزیت، انگلیس دیگر مجبور به مذاکره با دیگر اعضای اتحادیه اروپا نیست و تغییر سیاست‌های آن مستلزم مذاکره و کسب موافقت پیشاپیش اعضای این اتحادیه نخواهد بود.

دوم آنکه انگلیس به عنوان عضو اتحادیه اروپا بخشی از وجهه دیپلماسی ملی خود را از دست داده و حق خود را در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی به اتحادیه اروپا واگذار کرده بود. بنابراین انگلیس صرفا به صورت غیر مستقیم و از طریق اتحادیه اروپا از منافع خود دفاع می‌کرد. اگرچه در خارج از اتحادیه اروپا، مثلا در موافقت‌نامه‌های نهادهایی نظیر سازمان تجارت جهانی، انگلیس سیاست خود را به طور مستقیم اعمال می‌کرد، اما امروز آمریکا باید روی روابط متقابل با انگلیس سرمایه‌گذاری بیشتری انجام دهد، زیرا انگلیس اکنون برای تاثیر بر سیاست‌های اتخاذ شده در سازمان‌های بین‌المللی (که منافع آمریکا را تحت تاثیر قرار می‌دهد) از توانایی بیشتری برخوردار است.

از سوی دیگر، انگلیس دیگر در داخل اتحادیه اروپا نیست و بر تصمیمات آن تاثیری ندارد. در نتیجه، اگر توجه اتحادیه اروپا به منافع آمریکا کمتر شود، آمریکا مجبور است نگرش اتحادیه اروپا را به رسمیت بشناسد و مطابق با آن واکنش نشان دهد.

 

2- انگلیس در حال احیای آزادی خود برای دستیابی به موافقت‌نامه‌های تجاری است

یکی از مهم‌ترین آزادی‌هایی که انگلیس با ورود به اتحادیه اروپا از دست داد، آزادی عمل در مدیریت سیاست‌های تجاری مد نظر خود بود. اکنون انگلیس از این آزادی برخوردار است و با توجه به اینکه این کشور پنجمین اقتصاد بزرگ دنیا به شمار می‌رود، خروج این کشور از موافقت‌نامه‌های تجاری موجود و ورود آن به موافقت‌نامه‌های جدید پیامدهای چشمگیری درپی خواهد داشت.

اگرچه شرکای بالقوه تجارت آزاد انگلیس کشورهای متنوعی از ژاپن تا استرالیا را دربرمی‌گیرد، اما بدون شک، آمریکا مهم‌ترین شریک تجاری انگلیس است. هر دو کشور آمریکا و انگلیس از تمایل خود برای تکمیل موافقت‌نامه تجاری در سال 2020 خبر داده‌اند. منطقه آزاد تجاری آمریکا- انگلیس باید تعرفه‌ها و سهمیه‌بندی در تجارت ملموس را حذف کند، اختلالات تجاری ناشی از عضویت سابق انگلیس در اتحادیه اروپا را رفع کند، تداوم و افزایش آزادی سرمایه‌گذاری در هر دو کشور را تضمین کند، ویزا را برای بهبود تجارت و سرمایه‌گذاری لغو کند، رویکردهای جدیدی در حوزه‌های نوظهور مانند دیجیتال ارائه کرده و استانداردهای مشترکی در حوزه‌های با ارزش نظیر داروسازی ارائه کند. هدف از تجارت آزاد بهبود رونق اقتصادی و در نتیجه کمک به ثبات سیاست‌های دموکراتیک است.

 

3- انگلیس حاکمیت ملی دموکراتیک خود را احیا می‌کند

اتحادیه اروپا بر این باور استوار است که وجود کشورهای مستقل مشکلی است که باید حل و فصل شود؛ اما انگلیس با رﺃی به خروج از این اتحادیه به این نتیجه رسیده است که کشور مستقل، یگانه اساس دولت آزاد است.

با این حال، دقیقا به همان دلیل که انگلیس آزادی کامل خود را احیا می‌کند، این کشور آزادی عمل برای مخالفت با آمریکا در حوزه‌های سیاسی جدید را نیز به‌دست می‌آورد. سیاستمداران آمریکا باید از این تصور خام اجتناب کنند که انگلیس در همه مناقشات در کنار آمریکا خواهد بود. اگرچه هر دو کشور آرمان‌ها و منافع مشترک زیادی دارند، اما در تاریخ روابط ویژه [آمریکا و انگلیس] اختلافات اساسی و جدی در بسیاری از حوزه‌های سیاست خارجی، اقتصادی و امنیتی نیز به چشم می‌خورد.

در دوره برگزیت، کاهش اختلافات بین آمریکا و انگلیس و چگونگی بهره برداری هرچه بیش‌تر از استقلال کامل انگلیس به خود آن‌ها وابسته است. آمریکا بهتر است در مورد اقدامات جدید انگلیس شکیبایی نشان دهد و بداند که انگلیس آزاد حتی در صورت مخالفت با آمریکا، دوست و متحد صادق آمریکاست. سیاستمداران آمریکا باید برای انگلیس آرزوی موفقیت کنند، تا جای ممکن با آن همکاری نمایند و تصدیق کنند که تجربیات انگلیس و آمریکا در حکومت مستقل اکنون بار دیگر در آزادی به‌هم پیوند خورده است.