کارل بیلت، سیاستمدار و وزیر سابق امور خارجه سوئد در مقاله ای که شورای روابط خارجی اروپا منتشر کرد، نوشت: این در حالی است که گزارش‌ها حکایت از آن داشت که رئیس جمهور ترامپ زمانی که مشاورانش نتوانستند وی را با برنامه‌ای برای خروج از معامله هسته‌ای با ایران آماده کنند، “کمی‌از شکست” را تجربه کرد.

ترامپ (با بی‌میلی شدید) ناگزیر بود که یادآور شود ایران در واقع به نقش خود در این معامله احترام می‌گذارد، اما او مشاورانش را به میز طراحی برگرداند و از آن‌ها خواست تا ظرف چند ماه طرحی برای برهم زدن این معامله بریزند.

برهم زدن توافق ایران در واقع خطرناک خواهد بود. این امر به طور قابل ملاحظه‌ای بیشتر از “کمی‌شکست” در دفتر ریاست جمهوری ایجاد خواهد کرد.

هیچ کس شک ندارد که ایران به نقش خود در این توافق احترام می‌گذارد. تهران سخت ترین مجموعه از بازرسی‌های سرزده را که در هر توافق بین‌المللی دیده شده، پذیرفته است.

اروپا خواستار صلح بود، نه جنگ و تلاش کرد تا ایالات متحدۀ بی‌میل و ایرانِ را وارد یک روند دیپلماتیک کند که در نهایت منجر به معامله هسته‌ای شد. این توافق‌نامه به شدت از سوی روسیه و چین حمایت شد و توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد مورد تأیید قرار گرفت.

با این حال، ترامپ اکنون می‌خواهد از این معامله هسته‌ای خارج شود. به نظر می‌رسد که آخرین راهکار او این است که ادعا می‌کند تمام مکان‌های سراسر ایران نیاز به بازرسی‌های ناگهانی و سرزده دارد. البته، جامعه بین‌الملل و ایران از قبول آن امتناع می‌ورزند و از این بازی آگاهی دارند. در این صورت، ترامپ در واکنش، می‌تواند بگوید که معامله تمام شده است.

در برخی موارد، حتی ممکن است وزیر امور خارجه رکس تیلرسون را ببینیم که برخی سخنان را در برابر شورای امنیت سازمان ملل با لکنت بیان می‌کند.

اروپا قطعا با این روش همراهی نخواهد کرد که یک دلیل آن خطر برچیدن سیستم‌های بازرسی دقیق است که این توافق به آن‌ها بستگی دارد؛ اما در درجه اول، اروپا متوجه شده است که این معامله در واقع موثر است – و این ایالات متحده است که رفتار سوال برانگیز دارد – و اروپا به هیچ وجه اشتهایی برای جریان جدیدی از درگیری‌ها در منطقه‌ای در نزدیکی خود ندارد.

ممکن است برخی فروپاشی این معامله را تحسین کنند. اما باید در نظر داشت که اقتصاد ایران در حال حاضر پویاترین در منطقه است و به داشتن جایگاه چشم‌گیری از استعداد و فن‌آوری می‌بالد.

در حالی که ایالات متحده از پیمان اقلیمی ‌پاریس خارج شده، بودجه سازمان ملل را کاهش داده و در مورد ناتو و دیگر تعهدات تجاری شک و تردید ایجاد کرده، توافق ایران تنها در مورد ایران نیست، بلکه در مورد اعتماد به نظم بین‌المللی است.