جدیدترین مطالب

رافائل در راه تهران؟

رافائل در راه تهران؟

به فاصله دو روز پس از ابراز تمایل رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای سفر به تهران و گفت‌وگو با مقامات کشورمان در ماه آینده میلادی، محمد اسلامی، رئیس سازمان انرژی اتمی انجام این سفر در اسفند‌ماه را بعید می‌داند.

در ملاقات اعضای ارشد حماس و جهاد اسلامی با دکتر خرازی،
تحولات جنگ غزه و مسیر پیش روی مقاومت بررسی شد

شورای راهبردی آنلاین: آقایان اسامه بن حمدان و علی ابو شاهین، اعضای ارشد دفتر سیاسی حماس و جهاد اسلامی امروز در ملاقات با دکتر سیدکمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی به تشریح آخرین وضعیت میدانی در غزه و همینطور مسیر پیش روی مقاومت فلسطین پرداختند.

بریتانیا، هنوز درگیر تبعات برگزیت است

بریتانیا، هنوز درگیر تبعات برگزیت است

در ژوئن ۲۰۲۳، ۱،۸ در صد بالاتر از آن مقطع بود. اقتصاد بریتانیا پس از برگزیت و بحران کووید ۱۹، در مقایسه با همسایگانش با سختی مضاعف روبه رو نبوده و دست کم عملکرد مشابهی با آنها داشته است.
Loading

أحدث المقالات

توافق توکیو و سئول برای همکاری در مقابله با اقدامات تحریک‌آمیز کره شمالی

تهران- ایرنا- یوکو کامیکاوا و چو تائه یول وزرای خارجه ژاپن و کره جنوبی در حاشیه نشست وزرای خارجه گروه ۲۰ در برزیل با یکدیگر دیدار و در مورد همکاری برای مقابله با اقدامات تحریک‌آمیز کره شمالی از جمله شلیک‌های آزمایشی موشک‌های بالستیک از سوی پیونگ یانگ به توافق رسیدند.

تاکتیک اردوغان جواب داد/ فعلا پوتین را رها کن و بایدن را دریاب!

فروش هواپیماهای اف-۱۶ امریکا به ترکیه آن‌چنان سردی روابط ترکیه و امریکا را از بین برد که پوتین سفر خود به ترکیه را به عقب انداخت. اما چگونه ترکیه توانسته در میانه جنگ اوکراین، غزه و پیش از آن جنگ با داعش، تعادل سیاست خارجی خود میان امریکا و روسیه را حفظ کند؟ خبرآنلاین گزارش می‌دهد.

Loading

تکامل نظام تجارت جهانی

۱۳۹۸/۰۴/۰۳ | موضوعات

شورا آنلاین – ترجمه: موسی نعیم پنج سال پیش در مجله "سیاست خارجی" اظهار داشت که از دهه 1990 نیاز به همکاری مؤثر چند‌جانبه میان کشورها پیوسته بالا رفته، اما تلاش‌ها برای ایجاد چنین توافقی همواره با شکست مواجه شده است. "چندجانبه‌گرایی خرد" (minilateralism)، مفهوم کنترل جهانی با تجمیع کمترین طرف‌های لازم برای بیشترین کارآمدی، جایگزین مورد نظر وی در پرتو شکست مکرر اقدامات چندجانبه‌ بزرگ بود.

اسکات میلر در مقاله‌ای که در کتاب نقاط حساس جهانی در سال 2015 – بحران و فرصت به چاپ رسید، نوشت: نظام تجاری امروزه با چنین چالش‌هایی مواجه است. موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (گات- 1994) یکی از آخرین اقدامات بزرگ چند‌جانبه بود. اعضای سازمان تجارت جهانی به مدت 20 سال نتوانستند به توافقی چند‌جانبه در جهت اصلاح ساختار دست یابند.

نظام تجاری در جهت اصول و قواعد راسخ هسته‌ مرکزی، به خصوص اصل عدم تبعیض و تعهد اعضاء به حداقل اقدامات محدودکننده‌ تجاری، به طور معقولی خوب عمل می کند. به علاوه، تفاهم‌نامه حل و فصل اختلافات گات 1994 آمر به احترام میان اعضاء و کمک به پرهیز از انحراف است.

اگرچه ممکن است سازمان تجارت جهانی دچار رکود و وقفه شده باشد، اما خط مشی تجاری هنوز به هیچ طریقی متوقف نشده است. در این راستا همکاری اقتصادی منطقه‌ای – در شکل ترتیبات تجاری منطقه‌ای و یا موافقت‌نامه‌های تجارت آزاد دوجانبه یا منطقه‌ای- مسیری سیاسی با کمترین مخالفت بوده است.

تا کنون بیش از 200 مورد سند تجاری منطقه‌ای منعقد شده که با ایجاد شبکه‌ای به منظور تجارت کارآمد، در هماهنگی با حمایت‌های معاهده محور برای سرمایه‌گذاران خارجی عمل می‌کنند. این افزایش اسناد تجاری منطقه‌ای به موازات تغییرات چشم‌گیر در اطلاعات، ارتباطات و انتقال فناوری که معمولاً از آن به عنوان “جهانی شدن” یاد می‌شود، اتفاق افتاد.

پیشرفت‌های فناوری موجب شد موانع حرکت کالا، خدمات، مردم، ایده‌ها، و فرهنگ زایل شوند؛ و کاهش موانع به نوآوری‌های بعدی در روش طراحی محصولات، تولید و عرضه‌ به بازار منجر شد. در واقع ترتیبات تجاری منطقه‌ای پاسخی با خط‌مشی منطقی به پیشرفت فناوری بود.

حتی با در نظر گرفتن این امر که تغییرات فناوری خلأ میان واقعیت‌های تجاری و خط‌مشی‌های تجاری را گسترش داده است، مذاکره‌کنند‌گان آگاه از ترتیبات تجاری منطقه‌ای، راه‌حل‌هایی را برای مسائل جدید اتخاذ می‌کنند.

تجارت الکترونیکی نمونه ای از این مسئله است. سال 1994، زمانی که آخرین موافقت‌نامه‌ گات لازم‌الاجرا شد، هیچ استفاده‌ تجاری از اینترنت صورت نمی‌گرفت. موافقت‌نامه‌های بعدی تجارت آزاد منطقه‌ای مورد مذاکره ایالات متحده، به طور پیوسته قواعد و رویه‌ها را توسعه داده‌اند و مذاکره‌کنندگان امروزی به تصحیح و گسترش این اصول و قواعد ادامه می‌دهند.

در واقع در غیاب چارچوب چندجانبه گسترده، ترتیبات منطقه‌ای تجاری، راه نجاتی اساسی برای توسعه ساختار تجارت بین‌المللی فراهم کرده است.

ساختار تجارت بین‌المللی از خلال ترتیبات تجاری منطقه‌ای، به جای موافقت‌نامه‌های چندجانبه، با رویکرد “پایین به بالا” رو به تکامل بوده و این امر اصولاً ناشی از یک انشعاب میان تاجران بزرگ است.

دیدگاه‌ها در خصوص خط‌مشی تجاری به اقتصادهای صنعتی پیشرفته که از آزادسازی تجاری حمایت می‌کنند، و اقتصادهای بزرگ در حال ظهور که خواهان نقش بیشتری برای مداخله دولت هستند، تقسیم می‌شوند.

این انشعاب در مذاکرات دوحه چنان آشکار بود که مذاکرات در ژوئیه 2008 به بن‌بست رسید. مخالفت با نظام تجارت آزاد به راحتی چیره نخواهد شد، چرا که سرمایه‌داری دولتی در عین تجویز تسخیر رانت به دولت‌ها، ثبات را فراتر از رشد عرضه می کند.

این تقسیم‌بندی اساسی نه تنها میان اعضای سازمان تجارت جهانی، بلکه در گروه 20 و دیگر ترتیبات نیز وجود دارد. در طول زمان، موافقت‌نامه‌های تجاری که مزایای عملی را عرضه می‌کنند، هم در مورد اعضا و هم طیف اصول و قواعد، روند رو ‌به ‌رشدی داشته‌اند.

قواعد گات مشکلات مهمی را در روش‌های ساختاری حل کرد و موافقت‌نامه‌های عضویت از 102 اقتصاد در 1986، امروزه به 160 مورد افزایش یافته‌اند. پیمان مشارکت کشورهای حوزه‌ی اقیانوس آرام ( TPP) به مثابه روشی در جهت مدرنیزه کردن و ترفیع استانداردهای تجارت و صنایع، میان اقتصادهای گوناگون سرزمین‌های کرانه‌ اقیانوس آرام تلقی شده است. نتیجه آنکه در هر مورد، ظهور یک ساختار تجاری جدید در رویکردی “پایین به بالا” نسبت به اینکه بتواند محصول خارق‌العاده‌ یک کنفرانس بزرگ چندجانبه‌ باشد، بیشتر محتمل است.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *