شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر مسائل آمریکا گفت: درحالیکه دونالد ترامپ در بازگشت دوباره به کاخ سفید وعده داده بود اقتصاد آمریکا را احیا کرده و شکوه صنعتی این کشور را بازگرداند، تازه‌ترین داده‌های اقتصادی خلاف آن را نشان می‌دهد. نرخ بیکاری که در آغاز دولت جدید ۳.۸ درصد بود، اکنون به ۴.۳ درصد رسیده و کارخانه‌ها و شرکت‌های ساختمانی هزاران کارگر را تعدیل کرده‌اند. حتی آمارهای بازنگری‌شده نشان می‌دهد تنها در ماه ژوئن سال جاری میلادی، ۱۳ هزار شغل از بین رفته است. این تحولات، فاصله میان شعارهای انتخاباتی ترامپ و واقعیت اقتصادی آمریکا را برجسته‌تر می‌سازد؛ شکافی که نه تنها سیاست داخلی، بلکه آینده اقتصادی و ژئوپلیتیکی این کشور را نیز تحت‌الشعاع قرار داده است.
هم‌زمان، ترامپ تلاش دارد با بهره‌گیری از اهرم‌های ژئوپلیتیکی، فشارها را به بیرون منتقل کند؛ نمونه آن تهدید اتحادیه اروپا پس از جریمه گوگل بود، اقدامی که بسیاری از ناظران آن را تلاش برای تغییر دستور کار از رکود داخلی به چالش‌های خارجی می‌دانند. پرسش اینجاست که آیا این سیاست‌ها می‌توانند اقتصاد آمریکا را از رکود خارج کنند یا در نهایت تبعات آن به اقتصاد جهانی سرایت خواهد کرد؟

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: دیپلمات پیشین کشورمان گفت: هند اختلافات خود با آمریکا را محدود و در سطح دوجانبه نگاه خواهد داشت و به هیچ بلوک قدرتی علیه دیگر قدرت‌ها نخواهد پیوست.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر مسائل بین‌الملل گفت: توافق تجاری اخیر میان آمریکا و اتحادیه اروپا، که در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵ در اسکاتلند به امضا رسید، به ظاهر از یک جنگ تعرفه‌ای تمام‌عیار جلوگیری کرده است. با این حال، این توافق که با فشارهای دونالد ترامپ و تهدید به افزایش تعرفه‌ها تا ۳۰ درصد شکل گرفت، بیش از آنکه نشانه‌ای از همکاری متقابل باشد، نمایانگر سلطه اقتصادی آمریکا بر اروپا است. تعهد اتحادیه اروپا به خرید ۷۵۰ میلیارد دلار انرژی و سرمایه‌گذاری ۶۰۰ میلیارد دلاری در آمریکا، در کنار پذیرش تعرفه ۱۵ درصدی بر اکثر صادرات محصولات اروپایی، پرسش‌هایی جدی درباره استقلال اقتصادی اروپا و پیامدهای آن بر اقتصاد جهانی مطرح می‌کند. آیا این توافق به‌معنای ثبات تجاری اروپا است یا به‌نوعی تسلیم شدن راهبردی در برابر آمریکا است که شکاف‌های موجود در نظم جهانی را تعمیق خواهد کرد؟

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل چین گفت: رزمایش بزرگ چین در سوم سپتامبر، همزمان با هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم، فراتر از یک رویداد نظامی ساده، در معادلات ژئوپلیتیکی جهان امروز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. حضور ولادیمیر پوتین، مسعود پزشکیان و کیم جونگ اون در کنار شی جین‌پینگ، نه تنها جلوه‌ای از همگرایی قدرت‌های غیرغربی در برابر فشارهای ایالات متحده و ناتو است، بلکه بازتابی از تلاش پکن برای تثبیت موقعیت خود به عنوان بازیگری تعیین‌کننده در نظم جهانی محسوب می‌شود. در بین ۲۶ نفر از رهبران خارجی شرکت‌کننده در این رژه هیچکدام از سران غربی به غیر از روبرت فیکو، نخست وزیر اسلواکی حضور ندارند. هم چنین الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس، پرابوو سوبیانتو، رئیس جمهور اندونزی، الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان و وو وُن‌شیک، سخنگوی مجمع ملی کره جنوبی نیز حضور خواهند داشت. «لی جونهوا» معاون دبیرکل سازمان ملل متحد نیز به نیابت از این نهاد در این مراسم حضور دارد. این رزمایش، که یکی از بزرگ‌ترین مانورهای نظامی تاریخ معاصر چین به شمار می‌رود، به نمایش آخرین فناوری‌های دفاعی و هجومی اختصاص دارد؛ از جمله سامانه‌های تسلیحاتی هایپرسونیک و شبکه‌های ارتباطی پیشرفته که قابلیت آن‌ها می‌تواند توازن قوا در شرق آسیا و حتی جهان را تغییر دهد.
این رویداد، نه فقط یک نمایش قدرت نظامی بلکه ابزاری برای بازدارندگی و دیپلماسی است. چین در شرایط فشارهای روزافزون اقتصادی و دیپلماتیک، با برگزاری چنین رزمایش‌هایی نشان می‌دهد که توان مدیریت بحران‌ها و تغییر معادلات منطقه‌ای را در اختیار دارد. در واقع، پکن از این فرصت بهره می‌برد تا هم به متحدان پیام اعتماد بدهد و هم به رقبا هشدار دهد که شرق آسیا دیگر تحت سیطره آمریکا نیست.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل آمریکای لاتین گفت: نگاه دولت ترامپ به آمریکای جنوبی اساساً با بدبینی و خصومت ایدئولوژیک نسبت به نظام‌های سوسیالیستی تعریف شده است. همان‌گونه که ایالات متحده طی دهه‌های گذشته در کوبا، نیکاراگوئه و شیلی سیاست تغییر رژیم را پیگیری کرده بود، در ونزوئلا نیز چنین رویکردی دنبال می‌شود.
اعلام جایزه ۵۰ میلیون دلاری وزارت دادگستری آمریکا برای دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا و هم‌زمانی آن با اعزام ناوهای جنگی به آب‌های کارائیب، بار دیگر سایه بحران نظامی و امنیتی را بر آمریکای لاتین سنگین‌تر کرده است. واشنگتن با طرح ادعاهایی درباره ارتباط مادورو با کارتل‌های مواد مخدر، تلاش دارد روایتی امنیتی ـ تروریستی از بحران ونزوئلا بسازد؛ روایتی که می‌تواند بستر حقوقی و سیاسی لازم را برای مداخله مستقیم ایالات متحده در آمریکای جنوبی فراهم کند. این اقدام نه‌تنها با مخالفت دولت ونزوئلا، بلکه با هشدار برخی دولت‌های منطقه، از جمله کلمبیا، مواجه شده است؛ کشوری که رئیس‌جمهورش به صراحت اعلام کرده حمله نظامی به ونزوئلا، تکرار فاجعه سوریه در آمریکای لاتین خواهد بود.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل بین‌الملل گفت: دیپلماسی معامله‌محور و آمرانه ترامپ، بدون توجه به پیچیدگی‌های جهان چندقطبی، محکوم به شکست است و صلح پایدار در اوکراین تنها با همکاری اروپا و احترام به حقوق بین‌الملل ممکن خواهد بود.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با رویکردی معامله‌محور و با هدف پایان دادن سریع به جنگ اوکراین، فشار بر اروپا را برای پذیرش مسئولیت اصلی تضمین‌های امنیتی این کشور افزایش داده است. بر اساس گزارش پولیتیکو، مقامات ارشد پنتاگون در دیدار با وزرای دفاع کشورهای اروپایی تأکید کرده‌اند که آمریکا نقش حداقلی در این زمینه ایفا خواهد کرد و بار اصلی بر دوش اروپا خواهد بود. این رویکرد، که در نشست ۱۸ اوت در واشنگتن با حضور سران اروپا و ولودیمیر زلنسکی نمایان شد، نشان‌دهنده شکاف عمیق در روابط فراآتلانتیکی است. اروپا، نگران از کاهش تعهدات آمریکا به ناتو و تحمیل صلحی شکننده، به دنبال استقلال امنیتی و تقویت دیپلماسی خود است.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد حوزه بین الملل گفت: وضعیت ژئوپلیتیکی کنونی، فضایی بی‌سابقه برای تغییرات راهبردی اروپا فراهم آورده و توصیه نامه پارلمان فرانسه، در واقع پاسخی راهبردی به این شرایط است. انتشار گزارش ۱۵۳ صفحه‌ای پارلمان فرانسه که به تعبیر آرنو براتون (خبرنگار فرانسوی)، «برجسته‌ترین سند ژئوپلیتیکی قرن» خوانده شده، موجی از بحث و واکنش‌ها را در محافل سیاسی و فکری جهان برانگیخته است. این سند، وابستگی راهبردی اتحادیه اروپا به ایالات متحده را شکست فاجعه‌بار توصیف کرده و با ۵۰ توصیه عملی، مسیر تازه‌ای برای رهایی از سلطه آتلانتیکی و حرکت به‌سوی مشارکت برابر با چین پیشنهاد می‌دهد. محتوای این سند و توصیه های آن، اگر در اروپا جدی گرفته شود، پیامدهایی فراتر از جغرافیای قاره سبز خواهد داشت و به‌طور مستقیم بر روابط قدرت‌های نوظهور، بازارهای مالی و حتی معادلات امنیتی بین‌المللی اثر خواهد گذاشت. هم چنین سند مذکور، از «استقلال دفاعی» فراتر رفته و به «استقلال اقتصادی و ارزی» می‌پردازد؛ حوزه‌ای که تاکنون زیر سایه دلار و سیاست‌های واشنگتن قرار داشته است. از این نگاه، لحظه کنونی شاید آغاز یک فصل تازه در سیاست بین‌الملل باشد که در آن اروپا، خود را بازیگری مستقل در نظم چندقطبی آینده تعریف کند.

شورای راهبردی آنلاین- رصد: در دوران پس از جنگ سرد، بین‌الملل‌گرایی لیبرال بر حکمرانی جهانی تسلط و بر همکاری بین‌المللی از طریق نهادهایی مانند سازمان تجارت جهانی، سازمان ملل و سیستم برتون وودز، با حمایت هژمونی ایالات متحده، تأکید داشته است. این چارچوب طی دو دهه گذشته، با چالش‌های قابل توجهی از جمله بحران مالی 2008، ظهور رقابت‌های قدرت‌های بزرگ به ویژه چین و روسیه و تغییرات در رهبری سیاسی آمریکا تحت ریاست جمهوری ترامپ و بایدن مواجه شد.