رحمان قهرمان‌پور در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با بیان اینکه تصور می‌شد ترامپ در اجلاس اخیر ناتو در هلند شرکت نکند، اما با حضورش نشان داد در شرایط کنونی، تصمیم‌ش برای کاهش حمایت از ناتو را به تعویق انداخته است؛ اظهار داشت: اختصاص پنج درصد از تولید ناخالص داخلی کشورهای عضو به عنوان بودجه ناتو در این اجلاس، تصمیم بسیار مهمی بود که نشان می‌دهد ترامپ از آن مطلع بوده که به این اجلاس آمد.

وی افزود: پیش‌ از این، کشورهای عضو ناتو بویژه بعضی از کشورهای اروپایی حاضر به پذیرش این میزان افزایش بودجه ناتو نبودند، اما موافقت با این مساله نشان می‌دهد که دو طرف از مواضع خود کوتاه آمده‌اند. کشورهای اروپایی علی‌الخصوص آلمان در نهایت به این نتیجه رسیدند که در شرایط فعلی نیاز دارند تا ناتو قوی بماند تا به ماموریت‌های خود به خصوص در رابطه با امنیت کل اروپا تحت سپر دفاعی واحد بپردازد.

این کارشناس مسائل بین‌الملل درباره سپر دفاعی مشترک واحد اروپا گفت: این یک پروژه بلندپروازانه است، اما امروز که اروپا با تهدید بسیار جدی از سوی روسیه مواجه است، برای اروپا ضرورت دارد.

وی ادامه داد: این اجلاس با پایان جنگ 12 روزه ایران و رژیم اسرائیل و از سویی تشدید درگیری‌ها در اوکراین و خاتمه درگیری پاکستان و هند هم‌زمان شد. این تحولات یک نگرانی را در جامعه بین‌الملل ایجاد کرد که نظام بین‌الملل به سمت نظامی شدن هر چه بیشتر حرکت می‌کند و تعداد منازعات در حال افزایش است، از این رو لازم است تا کشورهای جهان سطح آمادگی دفاعی و نظامی خود را افزایش دهند و در همین چارچوب نیز اگر ناتو می‌خواهد کارآمدی خود را حفظ کند، باید تسلیحات بیشتری بخرد. ناتو بر این باور است که باید خود را به فناوری‌های نوین، کوانتوم و هوش مصنوعی مجهز کند تا بتواند در مقابل روسیه مقاومت کند.

این کارشناس مسائل بین‌الملل با اشاره به پرتاب موشک بالستیک قاره‌پیمای آر اس ۲۶ (روبژ) از سوی روسیه به اوکراین گفت: پرتاب این موشک، تحول مهمی بود، چون نوع ارتقاء یافته موشکی بود که بر اساس پیمان‌های کنترل تسلیحاتی ساخت و استفاده از آن ممنوع بود. این موشک‌ها هم رهگیری شان دشوار است و هم میزان تخریب‌شان بیشتر است. در این شرایط، ناتو برای اینکه بتواند قدرت خود را حفظ کند نیاز دارد به فناوری‌های جدید دست پیدا کند.

قهرمان‌پور تاکید کرد: اجلاس هلند نشان داد که درباره ضرورت مجهز کردن ناتو به الزامات عصر گسترش درگیری‌های نظامی، نوعی اجماع نظر نسبی شکل گرفته است و پذیرش افزایش بودجه نظامی تا 5 درصد تولید ناخالص داخلی کشورهای عضو نیز در همین راستاست. به نوعی این مساله نشان می‌دهد که تهدید روسیه برای اروپا و ناتو به قوت خود باقی است.

وی در پاسخ به این پرسش که نگاه اروپایی‌ها به حفظ ناتو صرفا برای مقابله با روسیه در مقطع جنگ با اوکراین است؟ گفت: هم در روسیه و هم اروپا این باور فراگیر شده است که دیگر رابطه دو طرف به قبل از 2011 باز نمی‌گردد. هم سیاست‌های روسیه این مساله را نشان می‌دهد و هم برای اروپایی‌ها یک جدایی راهبردی اتفاق افتاده است. از این رو، نگاه ناتو به امنیت منطقه‌ای‌اش بلندمدت است. در پیوند با نظامی‌شدن سیاست بین‌الملل نیز، استفاده از قدرت زور، مجددا در حال بازگشت است و تابویی که درباره استفاده از زور و نظامی‌گری وجود داشت، در حال شکستن است. به عبارتی، اروپا هم دارد برای مقابله با روسیه خود را مجهز می‌کند و هم به لحاظ ملی و منطقه‌ای،خود را برای نظامی‌گری بیشتر در سیاست بین‌المللی آماده می‌کند.

این کارشناس مسائل بین‌الملل درباره برخی تصمیمات آلمان، انگلیس و فرانسه برای افزایش توان دفاعی نظامی در سطح ملی اظهار داشت: با وجود اینکه هر سه کشور به دنبال گسترش تسلیحات نظامی خود حتی تسلیحات حمل کننده سلاح هسته‌ای هستند، اما هر کدام از آنها، مشکلات و مشی خاص خود را دارند که باید جداگانه آنها را بررسی کرد. به عنوان مثال، رویکردی که آلمان در این رابطه دارد با رویکرد فرانسه که به دنبال رهبری اتحادیه اروپاست، متفاوت است. در حالیکه آلمان و فرانسه عضو اتحادیه اروپا هستند، انگلستان این عضویت را ندارد، ولی در عین حال با ناتو و اهدافش همراهی دارد.

وی تاکید کرد:‌ نگرانی‌های امنیتی جمعی، مهمترین دغدغه اروپا است که تحت تاثیر حمله روسیه به اوکراین، سیاست‌های ترامپ در قبال اروپا و لحن تحقیرآمیز سیاسی و نظامی ترامپ نسبت به اروپا و نیز نظامی شدن سیاست بین‌الملل به وجود آمده است. آنها به این نتیجه رسیدند که باید در زمینه ایجاد سپر دفاعی واحد در اروپا و تقویت ناتو اقدام موثری انجام دهند که این مساله در اجلاس ناتو در هلند به خوبی خود را نشان داد.

قهرمان‌پور درباره نگاه ناتو به مداخله و تجاوز آمریکا به تاسیسات هسته‌ای ایران اظهار داشت: درباره این حمله، باید نگاه ناتو و کشورهای اروپایی را جداگانه بررسی کرد. موضع اروپا همان بود که صدراعظم آلمان گفت. آنها از این حمله خوشحال هستند، چون از نگاه آنها، آمریکا، به نوعی انتقام همراهی ایران با روسیه در جنگ اوکراین را گرفت. حس انتقام‌جویی اروپایی‌ها نسبت به ایران آن قدر جدی است که اگر شرایط اجازه دهد آنها دست از تهدید به استفاده از مکانیسم ماشه هم بردارند. اما همزمان، اروپایی‌ها نقش‌آفرینی‌های قابل توجهی هم داشته‌اند. مثلا رئیس جمهور فرانسه صراحتا با موضوع “تغییر رژیم در ایران” که رژیم اسرائیل سعی داشت در نتیجه این حملات به آن دست یابد، مخالفت کرد، اما در عین حال، به این رژیم برای مقابله با موشک های ایران و تجهیز نظامی‌اش کمک کرده است. اما مساله ناتو متفاوت است.