سودانی‌ها چند هفته‌ای است که در اعتراض به وضعیت اقتصادی نابسامان کشورشان تظاهرات کرده و خواهان برکناری نخست‌وزیر و رئیس شورای حاکمیتی هستند. این معترضان در خارطوم به دلیل بحران اقتصادی خواهان برکناری عبدالله حمدوک، نخست‌وزیر سودان و عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای انتقالی شدند. دولت حمدوک از چند هفته گذشته با اعتراضات گسترده مردم به دلیل بحران اقتصادی مواجه شده است.

همچنین در تظاهراتی که اخیرا در منطقه الجریف در شرق خارطوم، پایتخت سودان به پا شد، شرکت‌کنندگان شعارهایی در محکومیت عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی سر دادند.

آنچه که طی روزهای اخیر به صورت اعتراضات مردمی در پایتخت سودان به نمایش درآمده درواقع در امتداد اعتراضاتی است که سال گذشته سبب برکناری عمرالبشیر، رئیس جمهور سودان شد و زمینه یک سلسله تحولات ساختاری دیگر را در این کشور فراهم کرد؛ به عبارت دیگر اعتراضات مردمی در سودان رویدادی تازه و بدون سوابق چندساله نیست، بلکه رویدادی است که به دلیل یک سلسله مسائل در سودان این کشور پهناور آفریقایی به نمایش درمی‌آید و موجبات یک سلسله تنش‌ها و تشنجات دیگر را در این کشور فراهم می‌آورد.

این اعتراضات مردمی به معنای آن است که مقامات شورای حاکمیتی سودان در تحقق وعده‌های خود با هدف تغییر شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ناموفق بوده‌اند و گام قابل ملاحظه‌ای برای از میان بردن مشکلات مردم در این کشور برنداشته‌اند؛ موضوعی که می‌تواند به تدریج به صورت خطرات بالفعل برای ادامه حکومت کنونی سودان تبدیل شود. این در حالی است که برخی موضع‌گیری‌های مقامات کنونی سودان بر دامنه این اعتراضات می‌افزاید و تاثیرگذاری آن را در ایجاد تنش‌های جدی در این کشور به شدت افزایش می‌دهد؛ منظور موضع‌گیری‌های سخیف و در عین حال تحریک‌کننده‌ای است که مقامات سودانی در تازه‌ترین مورد در ماجرای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی اتخاذ کردند و آشکارا و بدون در نظر گرفتن حساسیت‌های شدید عقیدتی و سیاسی مردم سودان، روابط با رژیم صهیونیستی را شرط بهبود اوضاع اقتصادی و اجتماعی سودان قلمداد کردند.

البته برخی از کارشناسان سیاسی بر این اعتقاد هستند که اعتراضات اخیر مردمی در پایتخت و دیگر شهرهای سودان بیش از آنکه به مسائل معیشتی مردم این کشور مرتبط باشد واکنشی به موضع‌گیری‌های تازه مقامات سودانی است که بعد از اعمال‌فشارهای آمریکا علیه سودان اتخاذ شده و موضوع عادی‌سازی روابط با تل‌آویو را در دستورکار مقامات خارطوم قرار داده است. این دسته از کارشناسان همچنین به نقش‌آفرینی رژیم‌های ابوظبی و ریاض در اتخاذ این موضع تازه اشاره دارند و بر این اعتقاد هستند که وابستگی‌های مقامات کنونی سودان به امارات و عربستان سبب شده است تا در صحنه‌های اساسی تصمیم‌گیری همسو با رژیم‌های این دو کشور عربی عمل کنند. حال آنکه افکارعمومی سودان نه تنها به شدت با عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی مخالف است بلکه دست‌نشاندگی مقامات سودانی به رژیم‌های مرتجع عربی را به هیچ وجه برنمی‌تابد. لذا با این تعبیر اعتراضات مردمی نسبت به اوضاع معیشتی بسیار بد مردم سودان در مقایسه با اعتراضات آن‌ها به عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی و هم‌جهتی با رژیم‌های مرتجع عربی نقش بسیار کمرنگ‌تری در به وجود آمدن تنش‌های فعلی دارد.

چنانکه در واقع، مردم سودان در اعتراضات هفته گذشته خود اوضاع معیشتی را پوششی برای طرح اعتراضات خود به سیاست خارجی سودان قرار داده و بدین وسیله مخالفت خود را با اتخاذ مواضع سودان در قبال عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی اعلام کردند.

به عبارت دیگر چنین شیوه‌ای از اعتراضات در سودان دقیقا مشابه اعتراضاتی است که سال گذشته به تدریج همه شهرهای سودان را یکی پس از دیگری دربرگرفت و موجبات برکناری عمر البشیر و دوستان وی در حکومت سودان را فراهم کرد. اگرچه در سال گذشته موضوع عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی در میان نبود ولیکن درصد بزرگی از اعتراضات مردم سودان علیه عمر البشیر به همسویی‌های وی با رژیم‌های مرتجع عربی بازمی‌گشت که سبب شده بود بر اساس آن سربازان سودانی جهت کمک به ارتش عربستان به جنگ یمن اعزام شوند. البته این احتمال وجود دارد که مخالفت‌های مردمی از نظر زمانی و مکانی گسترش بیشتری پیدا کند و به خصوص با به میان آمدن برخی از احزاب بزرگ سودانی، زمینه‌های برکناری مقامات کنونی سودان (طرفداران عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی) را فراهم آورد.

این در حالی است که مقامات سودانی با به راه انداختن نمایشی از مذاکره با گروه‌های مسلح مخالف در جنوب و غرب این کشور و همچنین بکارگیری اهرم‌های تبلیغاتی می‌کوشند تا از تکرار آنچه که در سال گذشته موجبات سرنگونی عمر البشیر را فراهم کرد جلوگیری کنند.