تیم استریت در گزارشی که شورای اطلاعات امنیتی انگلیس آمریکا-بیسیک (BASIC) منتشر کرد، با طرح این سوالات نوشت: زرادخانه هسته‌ای انگلیس سلاحی سیاسی است که از نظر آن دسته از تصمیم‌گیرندگان سیاسی، ارزش بسیار زیادی دارد.

آنها معتقدند انگلیس همچنان یکی از کشورهای پیشرو در جهان است. به لحاظ تاریخی، حفظ این هویت وجایگاه، در کنار آمریکا و در ناتو، با داشتن یک ارتش قوی و قادر به طرح‌ریزی قدرت در سراسر جهان، در هم تنیده است.

مساله کلیدی در خصوص این قابلیت ها مساله معتبر بودن است – یعنی اگر قرار باشد انگلیس همچنان یک قدرت هسته ای باقی بماند، باید تهدیدهایش درباره توسل به زرادخانه هسته‌ای معتبر به نظر برسد. این امر مستلزم آن است که انگلیس قدرت متعارف کافی داشته باشد تا تضمین کننده “نردبان تشدید وضعیت” (هر پله نردبانی از تشدید وضعیت را با 44 پله یا مرحله معین می‌کنند که این مراحل از یک تحریک خیلی جزیی آغاز شده و به مرحله نهایی جنگ تمام عیار هسته‌ای ختم می‌شود) باشد که می تواند به انفجار هسته ای که شرایط آن همیشه مبهم بوده است، منجر شود.

با توجه به هزینه‌های مستمرا رو به افزایش تجهیزات نظامی پیشرفته (های‌تک)، کاهش بودجه دفاعی به عنوان بخشی از سیاست ریاضت اقتصادی و نیز فقدان حمایت عمومی، حفظ ادعاهای جهانی برای انگلیس به شکل روزافزونی غیرواقع‌گرایانه به نظر می‌رسد.

علت این امر این نیست که هزینه ساخت نسل جدید زیردریایی‌های مجهز به سلاح هسته‌ای تهدید به مخاطره انداختن قدرت نظامی متعارف انگلیس را در بردارد، این‌ها قابلیت هایی است که خود بنیانی برای بازدارندگی هسته ای محسوب می‌شوند. تنها راه دولت برای تامین بودجه همه احتمالات، جمع‌آوری میزان بیشتری پول از طریق مالیات یا انحراف بودجه از دیگر بخش‌هاست که هر دو مورد هزینه‌های چشمگیر و به احتمال زیاد غیرقابل پذیرشی را در بر دارد.

جنگ طلبان دولت انگلیس ترجیح می دهند به لفاظی‌های دوران جنگ سرد متوسل شوند و برای توجیه نیاز به مخارج بالای نظامی درباره تهدید روسیه مبالغه می‌کنند.

همان طور که در جنگ سرد دیدیم، شیطانی جلوه دادن روسیه به این شکل به نفع نظامی‌گرایان در مسکو است که از حفظ قدرت‌شان و تضمین بقای رژیم فعلی به وسیله تشدید احساسات ملی‌گرایانه میان مردم روسیه ناامید هستند.

فقط با شکستن این چرخه باطل – یعنی گفتن اینکه ما برای رویارویی با تهدید روسیه به ناتو و تسلیحات هسته ای نیاز داریم/ ما به تهدید روسیه برای توجیه ناتو و تسلیحات هسته ای نیاز داریم – انگلیس می‌تواند مانند کشوری محترم و پاسخگو رفتار کند و قادر به حل بسیاری از چالش های اقتصادی، زیست محیطی، اجتماعی و سیاسی قرن حاضر باشد.

در هر حال آنچه که حامیان سامانه تسلیحاتی ترایدنت در نیروی نظامی و در میان نخبگان سیاسی واقعا از آن هراس دارند، قدرت مسکو یا حتی واشنگتن نیست، بلکه معنایی است که تبدیل شدن انگلیس به یک دولت سابق دارنده تسلیحات هسته ای در راستای قدرت و پرستیژ آنها خواهد داشت.

به عنوان مثال همان طور که ژنرال ریچاردز، رییس سابق ستاد کل نیروهای مسلح انگلیس خاطر نشان کرده است، اگر این کشور خلع سلاح شود، به دلیل آنکه ترایدنت یک سلاح سیاسی است، پس‌انداز حاصل از آن ضرورتا صرف نیروهای متعارف نمی‌شود. به علاوه بسته به این که خلع سلاح چطور اجرا شود، به ویژه اگر زیرساخت فعلی حامی تسلیحات هسته ای به شکلی برگشت‌ناپذیر، شفاف و قابل راستی‌آزمایی و آن گونه که تعهدات انگلیس تحت معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای می طلبد، برچیده شود، انگلیس برخی هزینه ها را متحمل خواهد شد.

بنابراین حتی با وجودی که برخی در میان نیروهای مسلح ممکن است تسلیحات هسته ای را دوست نداشته باشند، این مساله را تحسین می کنند که این تسلیحات تعهد اقتصادی و سیاسی انگلیس به نیروی نظامی را افزایش می دهد . هزینه ترایدنت برای نیروی نظامی انگلیس به سبب این واقعیت است که مناقشات مربوط به آن هیچ ارتباطی با نظامیان ندارد.

بنابراین در حالی که برخی شخصیت های نظامی عالی‌رتبه پیشین ممکن است از خلع سلاح هسته ای حمایت کنند، از نظر بسیاری از دست رفتن جایگاه هسته ای انگلیس خطر از دست دادن “ویژگی” نظامی این کشور را در بردارد و بنابراین باید تا آنجا که ممکن است از آن دوری کرد.

اکنون مشکل این است که هزینه های بسیار زیاد قدرت هسته ای ماندن ممکن است نیروهای مسلح را تا جایی فرسوده‌تر سازد که زرادخانه هسته ای انگلیس چیزی جز یک زینت سیاسی توخالی نباشد.