جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
آینده ناتو در پی جنگ اوکراین

سیدرضا میرطاهر در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با بیان اینکه جنگ اوکراین، نقطه عطفی در تاریخ روابط بینالملل محسوب میشود، مشخصه این دوره جدید را افزایش تقابل میان غرب با روسیه و چین عنوان کرد و افزود: این تقابل درباره روسیه وارد عرصه نظامی – امنیتی شده و با چین در ابعاد سیاسی – دیپلماتیک و اقتصادی – تجاری دنبال میشود. در این شرایط، حمله پوتین به اوکراین باعث شد بهانه لازم برای آمریکا و ناتو فراهم شود تا اقداماتی که از قبل علیه روسیه مدنظر داشتند، اجرا کنند؛ همانگونه که وزارت خارجه روسیه در بیانیهای جنگ کنونی در اوکراین را جنگ نیابتی ناتو با روسیه دانسته بود.
تغییر تمرکز عملیاتی روسیه در جنگ اوکراین
این تحلیلگر مسائل بینالملل گفت: به همین دلیل روسها برخلاف پیش بینی اولیه شان که تصور میکردند با طرح عملیاتیشان به سرعت قادر خواهند بود مناطق شرقی، جنوبی و شمالی اوکراین را تصرف کنند و به دنبال تصرف کی یف و براندازی دولت بودند، اکنون ناچار به تجدیدنظر کلی در طرحهای خود هستند و ظاهرا قصد دارند تمرکز حملات خود را در دو منطقه «دونتسک» و «لوهانس» متمرکز کنند و اساساً هدف عملیات روسیه نیز عقب راندن ارتش اوکراین، از این دو منطقه و ایجاد کشوری مستقل بود.
میرطاهر اضافه کرد: مسئلهای که اکنون در معادلات جنگ اوکراین به شدت تاثیرگذار شده است، کمکهای فزاینده تسلیحاتی، نظامی و اطلاعاتی غرب و ناتو است که باعث شده به تدریح موازنه جنگ تا حدی به نفع اوکراین تغییر کند. در واقع این حمله بهانه لازم برای جناح تندرو و هوادار آمریکا در اروپا را فراهم کرد تا ادعا کنند که مواضع قبلی آنها درباره وجود تهدیدات عینی از جانب روسیه علیه کشورهای جناح شرقی ناتو، به ویژه لهستان و جمهوریهای سه گانه بالتیک، حقیقت دارد و ناتو باید به سرعت درصدد مقابله موثر با روسیه برآید.
وی به تصمیم ناتو مبنی بر استقرار دائمی تعدادی از نیروهایش در کشورهای اروپای شرقی اشاره کرد و ادامه داد: با اینکه پیش از این در داخل اتحادیه اروپا، نوعی دوگانگی نسبت به برخورد با روسیه وجود داشت؛ اما تهاجم روسیه به اوکراین باعث شده نوعی وحدت گفتمانی در ناتو شکل گیرد و در این چارچوب همه کشورهای عضو ناتو درباره ضرورت مقابله با روسیه و کمکهای مستقیم و غیرمستقیم به اوکراین برای مقابله با روسیه اتفاق نظر دارند.
میرطاهر با یادآوری اینکه این تقابل به حوزههای دیگر هم کشیده شده و اروپا و آمریکا شدیدترین و بیسابقهترین تحریمها را علیه روسیه اعمال کردند، گفت: حمله روسیه به اوکراین باعث شد کشورهای اروپایی و به طور ویژه آلمان که تاکنون، خصوصا در دوره زمامداری ترامپ، از افزایش میزان بودجه نظامی خود در ناتو و اختصاص 2 درصد تولید ناخالص داخلی، ابا داشتند، اکنون نه تنها این میزان را قبول کردند، بلکه بیش از این مبلغ را نیز اختصاص دادهاند. همانطور که آلمان 100 میلیارد یورو بودجه اضافه برای نیروهای نظامی خود در نظر گرفته و در عین حال در کنار لهستان، سفارشات نظامی و تسلیحاتی مهمی به آمریکا دادهاند.
آمریکا برنده اصلی جنگ اوکراین
این کارشناس مسائل بینالملل با تاکید بر اینکه آمریکا برنده اصلی جنگ اوکراین بود، توضیح داد: این کشور توانست در سایه جنگ اوکراین همگرایی دو سوی اقیانوس اطلس و وحدت فراآتلانتیکی را محقق کند و اکنون بار دیگر انسجام درونی میان آنها حکمفرما است. در کنار آن حمله روسیه به اوکراین باعث شد آمریکا زمینه لازم برای تشدید اقدامات خصمانه علیه روسیه و خصوصا اعمال تحریمها در همه حوزهها به دست بیاورد و با افزایش صدور گاز مایع طبیعی به جای گاز روسیه، بهانه لازم برای حضور بیشتر در صحنه انرژی اروپا را به دست آورد.
وی گفت: تا پیش از این کشورهایی مانند آلمان و اتریش به شدت مخالف ایده آمریکا در زمینه کاهش حضور روسیه در بازار گازی اروپا بودند، اما اکنون این کشورها درصدد هستند به نحو فوری از میزان وابستگی شان به گاز روسیه بکاهند و این تغییر رویکرد، پیروزی برای آمریکا محسوب میشود.
گسترش ناتو به شرق
میرطاهر ادامه داد: نقطه عطف دیگری که در سایه جنگ اوکراین به وجود آمده، این است که سوئد و فنلاند به عنوان دو کشور شمال اروپا که تاکنون درباره پیوستن به ناتو تردید داشتند، اکنون درصدد عملی کردن آن هستند. هر چند روسیه واکنش شدیدی به این تصمیم نشان داده و آنها را به پاسخی قاطع تهدید کرده، اما به نظر میآید این کشورها نگران هستند روسیه، همانند جنگ زمستانی در سال 1941 میان شوروی و فنلاند، حملهای علیه فنلاند صورت دهد. این مسئله درباره سوئد که حتی در جنگ جهانی دوم، مشی بیطرفی را دنبال میکرد نیز مصداق دارد.
وی در ادامه به تشریح مواضع چین در روزهای گذشته که با انتقاد از عملکرد ناتو در قبال روسیه عنوان کرده بود و اینکه باید این پیمان بعد از جنگ جهانی دوم منحل میشد و به تاریخ میپیوست، پرداخت و اضافه کرد: چینیها معتقدند بعد از جنگ جهانی دوم، هیچ گاه ضرورتی برای تداوم وجود ناتو وجود نداشته و تداوم حضور آن یکی از عوامل مهم شکل گیری جنگ اوکراین بوده است.
احتمال تقویت روابط نظامی و امنیتی چین و روسیه
این کارشناس مسائل بینالملل گفت: در شرایط کنونی، چینیها به فراست دریافتهاند ممکن است در آینده نزدیک تهدیدات مشابهی را از سوی بلوک غرب و نه ناتو، بلکه در قالب پیمانهای دیگری مانند کواد و آکوس که خصوصا در سال 2021، میان آمریکا و کشورهای آن حوزه منعقد شده، تجربه کنند. طبیعتا چینیها خود را با روسیه در این زمینه در جبهه واحدی تلقی میکنند. لذا احتمال میرود روابط نظامی و امنیتی چین و روسیه بیش از گذشته پیش رود و به دلیل وجود تهدید مشترک، اقدامات مشخص، متناسب و مشترکی علیه این تهدیدات، در منطقه آسیاپاسیفیک و اروپا صورت دهند.
احسنت تحليل خوبي بود