شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
حسن هانیزاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «اگرچه مقتدا صدر بهتنهایی نخواهد توانست نخستوزیر پیشنهادی خود را معرفی کند، اما این احتمال وجود دارد که جریان سائرون با ائتلاف التقدم به رهبری محمد الحلبوسی رئیس سابق پارلمان «سنی» و ائتلاف کردها «دموکرات و اتحادیه میهنی» ائتلاف کند.»
وی افزود: «جریان التقدم 37 کرسی و کردها مجموعاً 61 کرسی انتخاباتی را به دست آوردند و جریان سائرون برای رسیدن به سقف 165 کرسی ناچار است با سایر احزاب و جریانهای بزرگ ائتلاف کند.»
هانی زاده با اشاره به وضعیت دولت قانون به رهبری نوری المالکی و ائتلاف الفتح به رهبری هادی العامری «شیعه» گفت: این جریانها نیز به ترتیب 37 و 17 کرسی انتخاباتی را به دست آوردند، لذا حتی اگر ائتلاف سائرون با این دو جریان شیعی یعنی دولت قانون و الفتح نیز به توافق برسد بازهم به مشارکت سایر ائتلافها نیاز دارد.
این کارشناس با بیان اینکه انتخابات زودهنگام پارلمانی عراق که پنجمین انتخابات پس از سقوط رژیم بعث در سال 2003 تلقی میشود با اماواگرهای زیادی همراه بود، تأکید کرد: «برخی جریانهای شیعی اعتقاد دارند که کمیساریای عالی انتخابات که یک نهاد ظاهراً مستقلی است با اهداف سیاسی خاصی انتخابات را مدیریت و مهندسی کرده است.»
وی درباره پیروزی صدر نیز گفت: «پیروزی جریان صدر ازاینجهت حائز اهمیت است که قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای میتوانند برای دستیابی به اهداف خود از ناپایداری سیاسی مقتدا صدر استفاده کنند.»
هانیزاده تأکید کرد: «مقتدا صدر اگرچه با حضور نیروهای آمریکا در عراق مخالف است اما بهشدت در پی خلع سلاح نیروهای مردمی ازجمله الحشد الشعبی، النجباء، عصائب اهل الحق و حزبالله عراق است. همین مسئله یعنی اصرار بر خلع سلاح نیروهای مردمی، شادمانی آمریکا، عربستان، امارات و اردن را برانگیخته و آنها برای این روحانی سیاستمدار بهاصطلاح «هورا» میکشند.»
وی درباره تلاشها برای برونرفت از این وضعیت نیز گفت: «طی روزهای گذشته رهبران جریانهای شیعی که به «بیت الشیعی» معروف هستند راهحلی به مقتدا صدر پیشنهاد کردند مبنی بر اینکه با دو جریان دولت قانون و الفتح ائتلاف کند و سایر کرسیها را از رهگذر جذب نمایندگان مستقل به رقم 165 کرسی برساند.»
به گفته هانیزاده، مقتدا صدر در این نشستها که در منزل نوری المالکی، رهبر جریان دولت قانون در بغداد تشکیل شد از جریانهای شیعی خواست که تعهد دهند اگر جریان سائرون با آنها ائتلاف کند و دولت آینده را تشکیل دهد در خلع سلاح نیروهای الحشد الشعبی، النجباء و عصائب اهل الحق با او همراه شوند.
این کارشناس با اشاره به اینکه طبیعی است ائتلافهای دولت قانون و الفتح تحت هیچ شرایطی حاضر به همراهی با مقتدا صدر برای خلع سلاح این نیروها نیستند، افزود: «لذا چانهزنیها بین رهبران بیت الشیعی همچنان ادامه دارد.»
هانیزاده با بیان این موضوع که مقتدا صدر از ثبات سیاسی لازم برخوردار نیست، توضیح داد: لذا نمیتوان در مورد موضعگیریهای وی در آینده داوری کرد؛ زیرا ممکن است هرلحظه رأی و نظر خود را تغییر دهد.
وی موضوع دیگری را که در مدار بحث جریانهای پیروز انتخابات پارلمانی عراق قرار دارد، مسئله انتخاب یک نخستوزیر توافقی عنوان کرد و ادامه داد: در این خصوص 7 شخصیت شیعی برای تشکیل دولت آینده مطرح شده اما هنوز جریانهای پیروز انتخابات پارلمانی عراق به یک جمعبندی مشترکی برای معرفی نخستوزیر توافقی که بر اساس قانون اساسی باید شیعه باشد، نرسیدهاند.
وی افزود: «فائق الزیدان رئیس شورای عالی قضائی، قاسم الاعرجی مشاور امنیت ملی، محمد شیاع السودانی از رهبران حزب الدعوه، جعفر صدر سفیر فعلی عراق در لندن و عمو زاده مقتدا صدر، اسعد العیدانی استاندار پر نفوذ بصره، نصار الربیعی از سیاسیون مبارز و از منتسبین به قبیله پرنفوذ بنی ربیعه عراق و مصطفی الکاظمی نخستوزیر فعلی عراق برای تصدی پست نخستوزیری این کشور مطرح هستند.»
این کارشناس توضیح داد: «آمریکا و برخی رژیمهای عربی اطراف عراق بهطور طبیعی و به این دلیل که نخستوزیر اختیارات بالایی در عرصه اجرایی عراق دارد به نخستوزیری نظر مساعد دارند که نگاهش نسبت به آنها مثبت باشد و مصطفی الکاظمی در این خصوص نسبت به سایرین پیشتاز است.»
وی افزود: «اما مشکل مصطفی الکاظمی این است که مرجعیت عراق که تااندازهای حق وتو دارند صریحاً اعلام کردهاند که نخستوزیر پیشنهادی جدید نباید در گذشته پست نخستوزیری داشته باشد و این امر میتواند راه را برای معرفی مجدد نوری المالکی و مصطفی الکاظمی ببندد.»
به گفته این کارشناس مسائل خاورمیانه، لذا ترکیب فراکسیونهای پارلمانی عراق و معرفی نخستوزیر توافقی برای تشکیل کابینه آینده به رایزنیهای نهایی جریانهای پیروز انتخابات بهویژه جریانهای شیعی بستگی دارد
هانیزاده در نهایت گفت به دلیل رفتار سیاسی ناپایدار مقتدا صدر، رهبر جریان سائرون، امکان دستیابی احزاب به یک جمعبندی مشترک برای معرفی نخستوزیر توافقی حداقل در کوتاهمدت آسان نیست.
0 Comments