شورای راهبردی آنلاین-رصد: توافق هستهای غیرنظامی سال ۲۰۰۸ میان آمریکا و هند روابط دو طرف را از سطح سنتی به مشارکت راهبردی و تحولآفرین تبدیل کرد. این توافق نشان داد که حل حساسترین اختلافات دوجانبه امکانپذیر است و اعتماد را در بالاترین سطوح رهبری ایجاد نمود. کارشناسان هشدار میدهند که احیای شتاب این رابطه، نیازمند پروژههای همکاری جسورانه جدید در فناوریهای راهبردی و توافق تجاری جامع و بازسازی اعتماد در سطوح بالاست.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «گزارش جدید دولت ترامپ درباره سیاست آمریکا در قبال بالکان غربی با این جمله آغاز میشود: «ارتقاء، ثبات و پیشبرد منافع اقتصادی آمریکا در بالکان غربی، آمریکا را امنتر، قویتر و مرفهتر میکند.» این گزارش هفت صفحهای ضمن حمایت از این دیدگاه جدید که کشورهای این منطقه برای انجام کارهای بیشتر برای خودشان تلاشکنند، بر ادامه بسیاری از جنبههای تعامل آمریکا در این منطقه تأکید میکند، به مسائل محلی، مانند جرایم سازمانیافته، میپردازد و در عین حال چشمانداز ژئوپلیتیک بزرگتری را ترسیم میکند که شامل روسیه و چین است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « اوکراین از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، تلاش کرده است تجربه میدانی خود را به یک دارایی در سیاست خارجی تبدیل کند. اعزام تیمهای نظامی به کشورهای خلیج(فارس) برای کمک به رهگیری پهپادها و ارائه مشاوره پدافند هوایی، همراه با توافقهای دفاعی با قطر، عربستان و امارات، این تصور را در برخی محافل غربی ایجاد کرده که کشورهای خلیج(فارس) در حال فاصله گرفتن از روسیه و نزدیک شدن به اوکراین هستند. اما آنچه در حال رخ دادن است، نه یک تغییر ژئوپلیتیک علیه مسکو، بلکه یک راهبرد تنوعبخشی عملگرایانه است. پادشاهیهای خلیج(فارس) در حال جایگزین کردن اوکراین به جای روسیه نیستند، بلکه اوکراین را به مجموعه رو به گسترش گزینههای امنیتی، فناوری و دیپلماتیک خود اضافه میکنند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: ترکیه از پیامدهای جنگ علیه ایران برای گسترش نفوذ اقتصادی و امنیتی خود در عراق استفاده میکند و در تلاش است ضمن حفظ همکاری با تهران در پرونده کردها، بیش از پیش اقلیم کردستان، بغداد و مسیرهای انرژی و زیرساختی عراق را وارد مدار خود کند. با این حال، موفقیت این راهبرد به عوامل متعددی وابسته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: توافق هستهای غیرنظامی سال ۲۰۰۸ میان آمریکا و هند روابط دو طرف را از سطح سنتی به مشارکت راهبردی و تحولآفرین تبدیل کرد. این توافق نشان داد که حل حساسترین اختلافات دوجانبه امکانپذیر است و اعتماد را در بالاترین سطوح رهبری ایجاد نمود. کارشناسان هشدار میدهند که احیای شتاب این رابطه، نیازمند پروژههای همکاری جسورانه جدید در فناوریهای راهبردی و توافق تجاری جامع و بازسازی اعتماد در سطوح بالاست.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «گزارش جدید دولت ترامپ درباره سیاست آمریکا در قبال بالکان غربی با این جمله آغاز میشود: «ارتقاء، ثبات و پیشبرد منافع اقتصادی آمریکا در بالکان غربی، آمریکا را امنتر، قویتر و مرفهتر میکند.» این گزارش هفت صفحهای ضمن حمایت از این دیدگاه جدید که کشورهای این منطقه برای انجام کارهای بیشتر برای خودشان تلاشکنند، بر ادامه بسیاری از جنبههای تعامل آمریکا در این منطقه تأکید میکند، به مسائل محلی، مانند جرایم سازمانیافته، میپردازد و در عین حال چشمانداز ژئوپلیتیک بزرگتری را ترسیم میکند که شامل روسیه و چین است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « اوکراین از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، تلاش کرده است تجربه میدانی خود را به یک دارایی در سیاست خارجی تبدیل کند. اعزام تیمهای نظامی به کشورهای خلیج(فارس) برای کمک به رهگیری پهپادها و ارائه مشاوره پدافند هوایی، همراه با توافقهای دفاعی با قطر، عربستان و امارات، این تصور را در برخی محافل غربی ایجاد کرده که کشورهای خلیج(فارس) در حال فاصله گرفتن از روسیه و نزدیک شدن به اوکراین هستند. اما آنچه در حال رخ دادن است، نه یک تغییر ژئوپلیتیک علیه مسکو، بلکه یک راهبرد تنوعبخشی عملگرایانه است. پادشاهیهای خلیج(فارس) در حال جایگزین کردن اوکراین به جای روسیه نیستند، بلکه اوکراین را به مجموعه رو به گسترش گزینههای امنیتی، فناوری و دیپلماتیک خود اضافه میکنند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: ترکیه از پیامدهای جنگ علیه ایران برای گسترش نفوذ اقتصادی و امنیتی خود در عراق استفاده میکند و در تلاش است ضمن حفظ همکاری با تهران در پرونده کردها، بیش از پیش اقلیم کردستان، بغداد و مسیرهای انرژی و زیرساختی عراق را وارد مدار خود کند. با این حال، موفقیت این راهبرد به عوامل متعددی وابسته است.
دادگاه قانون اساسی روسیه طرح پیشنهادی ولادیمیر پوتین، رئیسجمهوری این کشور برای اصلاح قانون اساسی را که به وی امکان ادامه ریاست جمهوری پس از سال ۲۰۲۴ را میدهد، تایید کرد.
درواقع از زمانی که ولادیمیر پوتین برای دومین بار به سمت ریاستجمهوری در روسیه انتخاب شد، بحث در مورد جانشینی وی و این مسئله که پس از او چه اتفاقی میافتد و چه کسی قدرت را در دست خواهد گرفت به یک موضوع پیچیده داخلی روسیه تبدیل شد. به نحوی که هم در محافل روسی و هم در محافل غربی، اندیشکدهها و موسسات پژوهشی در این باره گمانهزنیهای زیادی صورت دادند.
در چند ماه اخیر که به هر حال مسئله انجام اصلاحات در قانون اساسی روسیه از طرف شخص ولادیمیر پوتین مطرح شد، سناریوهای مختلفی برای آینده سیاسی روسیه و از جمله آینده سیاسی شخص پوتین طرح شد. یکی از این سناریوها این بود که پوتین با انجام اصلاحات در قانون اساسی به ویژه با توجه به اینکه قرار است تاحدی اختیارات نخستوزیر افزایش پیدا کند تمایل دارد که پس از پایان دوران ریاستجمهوریاش به نخستوزیری روی بیاورد و از آنجا هدایت امور را در دست داشته باشد. یک گزینه دیگر این بود که پوتین میخواهد با انجام این اصلاحات در قانون اساسی، زمینه را برای معرفی جانشین آینده خود فراهم میکند. به خصوص که بحث اصلاح قانون اساسی با تغییر کابینه هم همراه بود و همین مسئله باعث شد که برخی به این سمت و سو گرایش پیدا کنند که پوتین با آوردن چهرههای جدید در ساختار سیاسی روسیه قصد دارد این افراد را به عنوان جایگزین خود معرفی کند. اما تغییر و تحولی که طی چند روز اخیر در خصوص اصلاح قانون اساسی اتفاق افتاد و بر مبنای طرح یکی از نمایندگان حزب روسیه متحد این پیشنهاد در اصلاحیه قانون اساسی درج شد که پس از انجام اصلاح قانون اساسی تعداد دورههای ریاست جمهوری صفر خواهد شد و از این پس تمام افراد از جمله پوتین که سالها رئیسجمهور بوده مجددا میتواند در انتخابات شرکت کند عملا گمانهزنیهای قبلی را زیر سوال برد، زیرا با توجه به قرار گرفتن این بند در قانون اساسی، پوتین میتواند مجددا در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۴ شرکت کند.
با توجه به اینکه دادگاه قانون اساسی روسیه نیز این مصوبه پارلمان را تایید کرده میتوان انتظار داشت اگر اتفاق خاصی نیفتد پوتین بتواند مجددا در سال ۲۰۲۴ به عنوان نامزد در انتخابات ریاستجمهوری حضور پیدا کند و اگر حضور او در قدرت ادامه داشته باشد، او میتواند در دو دوره ۶ ساله یعنی تا سال ۲۰۳۶ رئیس جمهور باشد.
در نتیجه، روند تغییر و تحولات در قانون اساسی روسیه، وضعیتی را به وجود خواهد آورد که بر اثر آن سایر گزینهها یعنی گزینه جانشینی پوتین تاحد زیادی کمرنگ میشود و شخص وی همچنان میتواند به عنوان نفر اول و تصمیمگیرنده اصلی در قدرت باقی بماند.
در رابطه با چشمانداز این مسئله و نگاه مردم روسیه به باقی ماندن پوتین در قدرت باید به چند نکته توجه داشت. نخست به محبوبیت بالای پوتین مربوط میشود، زیرا تقریبا در دو دههای که وی در راس قدرت یا راس ساختار سیاسی روسیه حضور داشته، محبوبیتی بالای 70 درصد داشته است، چرا که پوتین در این ۲۰ سال توانست اقدامات ارزندهای برای مردم کشورش انجام داده و توانست روسیه را از نابسامانیهای دهه ۹۰ خارج سازد و وارد دورهای از ثبات و امنیت کند.
از سوی دیگر باید توجه داشت نظرسنجیهایی که طی یکی دو ماه اخیر به ویژه بعد از مطرح شدن بحث اصلاح قانون اساسی در روسیه صورت گرفت، حکایت از این دارد که تقریبا نظر مردم درباره باقی ماندن پوتین در سمت ریاست جمهوری بعد از سال ۲۰۲۴ مساوی است. یعنی ممکن است پوتین در نگاه یک فرد، شخص مقبولی باشد، اما وی تمایلی نداشته باشد که باز هم پوتین در عرصه قدرت حضور داشته باشد.
در عین حال هنوز ۴ سال تا سال ۲۰۲۴ باقی مانده که ممکن است طی این مدت اتفاقاتی صورت گیرد که در افکار عمومی مردم روسیه تاثیرگذار باشد. هرچند که نباید در این بین از فعالیت جریانهای ضدپوتین نیز غافل بود.
گرچه با توجه به شیوع ویروس کرونا و محدودیت برای ایجاد تجمعات احتمالا شاهد اعتراضات خیابانی گسترده در پی این اصلاحات نخواهیم بود، ولی ممکن است ظرف ماههای آینده، اعتراضاتی در این رابطه شکل بگیرد. هرچند که سابقه اعتراضات خیابانی در روسیه نشان داده که عملا خیلی نمیتواند در روند پیشبرد پروژههای پوتین خللی ایجاد کند.
0 Comments