جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
هزینه اقتصادی جنگ اوکراین از نگاه نهادهای اقتصادی بینالمللی

نشریه فارن پالیسی در تحلیلی در این باره نوشت: بانک جهانی روز دوشنبه کاهش خیره کننده 45.1 درصدی در تولید ناخالص داخلی اوکراین را پیش بینی کرد، زیرا جنگ به شدت واردات و صادرات این کشور را محدود کرده، موجب سقوط سرمایهگذاریهای دولتی و خصوصی شده و هزینههای خانوار به دلیل بحران پناهجویان و آوارگان به پایینترین حد ممکن رسیده است.
سرعت سقوط اقتصاد اوکراین در درگیریهای مدرن بیسابقه است؛ برای نمونه، دو سال از جنگ سوریه گذشت تا تولید ناخالص داخلی آن در نهایت نسبت به قبل از جنگ به نصف کاهش یابد. رکود تولید ناخالص داخلی، نه تنها بر اوکراین، بلکه با شیب کمتری بر دیگر حوزهها هم اثرگذار خواهد بود.
در همین حال، انتظار میرود اقتصاد روسیه، تحت تحریمهای شدید غرب و فرار سرمایههای بینالمللی، 11.2 درصد منقبض شود. این وضعیت در منطقه شوروی سابق هم حاکم خواهد بود، اما با شیب ملایمتر. انتظار میرود در این منطقه اقتصادها 4.1 درصد منقبض شود که بیش از 7 درصد نسبت به پیشبینی رشد 3 درصدی قبل از جنگ رشد منفی خواهد داشت.
انتظار میرود جنگ در اوکراین به چشمانداز بهبودی اوضاع اقتصاد در سطح جهانی پس از شوکهای ابتدایی همهگیری کرونا آسیب برساند. سازمان تجارت جهانی روز دوشنبه اعلام کرد که جنگ میتواند رشد تولید ناخالص داخلی جهانی را تا 1.3 درصد در سال جاری کاهش دهد و رشد تجارت جهانی را از 4.7 درصد به 2.4 تا 3 درصد کاهش دهد.
این پیشبینیهای وحشتناک با برآوردهای داخلی وزارت اقتصاد اوکراین و دانشگاه اقتصاد کییف مطابقت دارد که زیان اقتصادی فعلی را بین 564 تا 600 میلیارد دلار یا تقریباً 4 برابر تولید ناخالص داخلی سالانه کشور نشان میدهد. آدام توز، ستوننویس فارن پالیسی هفته گذشته در این نشریه نوشت، تأثیر اقتصادی جنگ باید فراتر از میدان نبرد به دقت مورد بررسی قرار گیرد.
وی تصریح کرد: «علاوه بر نابرابری در بهبود وضعیت کووید-19، افزایش تورم و تشدید سیاست پولی، جنگ عامل تشدید محیطی نامناسب برای اقتصادهای کم درآمد و بازارهای نوظهور شکننده و به شدت بدهکار خواهد بود. برای شکلدهی به آینده اقتصاد جهانی، نحوه برخورد جهان با بحران بدهی ناشی از این جنگ در مکانهایی به دور از هم مانند سریلانکا و تونس احتمالاً به همان اندازه اهمیت دارد که تلاشهای روسیه برای دور زدن تحریمها در تجارت با چین و هند.»
اینکه آیا اقتصاد اوکراین به سقوط ادامه میدهد یا نه بستگی به این دارد که آیا جنگ امسال به پایان میرسد یا ادامه مییابد. بانک جهانی تخمین میزند در صورتی که بهبود اوضاع اقتصادی به زودی آغاز شود و پناهندگان بتوانند به کشور بازگردند، اوکراین تا سال 2025 شاهد رشد 7 درصدی خواهد بود (البته با اقتصاد ضعیفتری نسبت به قبل از جنگ).
البته، زمانی که کشوری برای بقای خود میجنگد، خطوط روی نمودار اقتصادی – هر مسیری که باشد – اهمیت چندانی نخواهد داشت. با این حال، این امر باعث نشده است که اوکراینیها به فکر راههایی برای جمع آوری سرمایه نباشند. روز دوشنبه، اولگ اوستنکو، مشاور ارشد اقتصادی ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، گفت که مذاکرات با چندین کشور برای انجام یک «حمله دسته جمعی» برای توقیف داراییهای اصلی روسیه، از جمله نفتکش ها، به عنوان نوعی غرامت جنگی در جریان است. وزیر دارایی اوکراین در مصاحبه با فایننشال تایمز خواستار حمایت مالی فوری جامعه بینالمللی برای کمک به پوشش کسری هزینههای دولتی شد که احتمالاً تا تابستان به 7 میلیارد دلار در ماه میرسد.
اگرچه هنوز هیچ نشانهای از توقف جنگ دیده نمیشود و روسیه خود را آماده تهاجم مجدد به شرق اوکراین کرده است، موضوع چگونگی بازسازی اوکراین نیز مطرح است. دیوید فروم در اندیشکده آتلانتیک پیشنهاد کرده است که کشورهای غربی طرحهای بازسازی را از هم اکنون آغاز کنند و در عین حال، هرگونه کمکی را یک «سرمایه گذاری سودمند متقابل» در نظر بگیرند. فروم مسیر آینده اوکراین را با ایتالیای دهه 1950 مقایسه میکند، زمانی که رونق پس از جنگ با کمک طرح مارشال به تشویق رشد بیشتر در سراسر اروپا کمک کرد.
اما اروپا و دیگران چقدر باید برای بازسازی اوکراین هزینه کنند؟ طبق برآورد کارشناسان در مقاله اخیر مرکز تحقیقات سیاست اقتصادی مستقر در لندن، برای این کار باید بین 220 تا 540 میلیارد دلار در نظر گرفته شود. با این حال، نویسندگان هشدار میدهند که هزینه بازسازی با هر روز اضافی از جنگ، با سرعت فزایندهای افزایش مییابد؛ چرا که مردم زمان بیشتری را دور از خانههای خود میگذرانند، کودکان بیشتر آسیب میبینند و شرکتهای بخش خصوصی از هم میپاشند.
0 Comments