شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
راجه موهان در یادداشتی که وبسایت موسسه روابط بینالملل کلینگندال هلند آن را منتشر کرد؛ نوشت: یکی از دلایل تلاش هر دو حزب آمریکا برای جذب حمایت جامعه تقریباً کوچک هندی تبار آمریکا (تقریباً 1.8 میلیون) این است که جمعیت هندی تبارها در ایالتهای دارای رقابت تنگاتنگ نظیر فلوریدا، میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین میتواند نتیجهای تعیینکننده داشته باشد. به همین ترتیب، منافع اقتصادی و سیاسی هند نیز منوط به نتیجه انتخابات نوامبر است. دهلی از دودستگی عمیق در آمریکا آگاه بوده و میداند که تغییر در سیاست آمریکا تحت دولت جدید، تأثیر عظیمی بر امنیت و رفاه هند برجای خواهد گذاشت. بااینحال، دهلی به توانایی خود برای مدیریت تغییرات سیاسی در واشنگتن پس از ترامپ، اطمینان دارد.
چین و سایر ابرقدرتها
پویایی سیاسی آمریکا در قبال چین حوزه نگرانی مهمی است. در دوره ترامپ، روابط هر دو کشور هند و آمریکا با چین سیر نزولی داشته و عاملی مهم در ایجاد شراکت راهبردی بین دهلی و واشنگتن بوده است. هر نوع تغییرات سیاست آمریکا در قبال چین (حتی تصور آن)، روابط تیره دهلی با پکن را بهطور قابلتوجهی تحت تأثیر قرار خواهد داد. در حال حاضر، هند در یک رویارویی نظامی با چین در ارتفاعات هیمالیاست. اگر پکن تصور کند که دولت بایدن از خصومت واشنگتن در قبال چین خواهد کاست، در این صورت چشمانداز عقبنشینی نظامی چین از سرزمینهای هند (که بهار امسال تصرف کرده است) بهطور چشمگیری افول خواهد کرد. دولت ترامپ در این بحران قاطعانه از هند حمایت کرده و اقدامات چین در منطقه شرق لاداخ را تهاجمی غیرقابلقبول توصیف کرده است.
چگونگی روابط دولت آتی آمریکا با دیگر قدرتها، بهویژه روسیه، نیز برای هند نگرانی دیگری است. مشارکت پایدار دهلی با مسکو هماکنون در کانون توجه سیاست آمریکاست. بهعنوانمثال، دولت ترامپ تهدید کرده است که اگر برنامه خرید موشکهای اس-400 از روسیه ادامه یابد، هند را تحریم خواهد کرد. اگرچه هند توانسته است بدون هزینه زیاد از این تنش عبور کند اما خصومت مضاعف دولت بایدن در قبال روسیه پوتین، میتواند این محاسبات را بر هم زند.
مسئله پاکستان
از زمان دوره بیل کلینتون، اهمیت پاکستان در روابط هند-آمریکا بهتدریج کاهش یافته است. ازنظر هند، ترامپ بیش از روسای جمهور قبلی آمریکا پاکستان را تحتفشار گذاشته است تا دست از حمایت از تروریسم در این منطقه بردارد. این امر مورد استقبال دهلی قرارگرفته و اساس اعتماد هرچه بیشتر بین هند-آمریکا بوده است. همچنین، دهلی در رویارویی نظامی با پاکستان در فوریه 2019 از حمایت واشنگتن برخوردار بوده و دولت ترامپ در ممانعت از تلاش چین برای بررسی تغییرات قانون اساسی مدنظر هند در کشمیر در اوت 2019 در شورای امنیت سازمان ملل به دیگر شرکای دهلی، بهویژه فرانسه، پیوست. بااینوجود، برخلاف ترامپ، بایدن با تمرکز بیشتر بر حقوق بشر، ممکن است اقدامات دولت نارندرا مودی در کشمیر و دیگر سیاستهای داخلی وی را موردانتقاد سیاسی قرار دهد.
روابط پیچیده در خاورمیانه
در آنسوی شبهقاره هند، دوره ترامپ از کاهش اختلافات بین آمریکا و هند در خاورمیانه و همگرایی فزاینده منافع در هند- اقیانوسیه حکایت میکند. دولت ترامپ هند- اقیانوسیه را بهعنوان منطقهای بااهمیت راهبردی نهادینه کرده است. از سوی دیگر، تعمیق روابط هند با اسرائیل و کشورهای عرب سنی نظیر عربستان و امارات مورد استقبال واشنگتن ترامپ قرارگرفته است. بااینحال، اختلافات هند و آمریکا در خصوص ایران، به خاطر کمپین فشار حداکثری ترامپ علیه تهران، تشدید شده است. از آنجائی که هند ایران را بازیگری حیاتی برای راهبرد بلندمدت خود در افغانستان قلمداد میکند، پیروزی دموکراتها میتواند برخی از اختلافات هند-آمریکا در خصوص ایران را کاهش دهد.
رویکردهای سیاست خارجی
فراتر از سیاست امنیت منطقهای، هند (همانند سایر شرکای مهم آمریکا) ناگزیر به این واقعیت گردن نهاده است که ترامپ تعامل سنتی آمریکا با جهان را کنار گذاشته است. ترامپ به ائتلافهای دیرینه آمریکا آسیبزده، عقل متعارف در مورد ارزشهای جهانیشدن اقتصادی را به چالش کشیده و بیشتر نهادهای چندجانبه، از سازمان تجارت جهانی گرفته تا سازمان بهداشت جهانی را تخریب کرده است.
پاسخ هند حسابشده و سنجیده بوده است. از آنجائی که هند هیچ پیمانی با آمریکا ندارد، دهلی دلیلی برای نگرانی از راهبرد جدید ترامپ در خصوص ائتلافها نداشته است. بهعنوان کشوری که به دنبال نقش هرچه بیشتر جهانی است، هند بهطور بالقوه برای بحث در مورد تقسیم مسئولیتها با آمریکا در هند-اقیانوسیه آماده است.
بااینوجود، اقدام ترامپ در به چالش کشیدن جهانیشدن، محل نگرانی دهلی بوده است؛ زیرا هند یکی از ذینفعان مهم مرزهای باز آمریکا بوده و اقدام ترامپ در محدودسازی مهاجرت و ورود کارگران ماهر خارجی باعث نگرانی هند شده است. برعکس، بایدن قول داده است که بسیاری از این محدودیتهای ترامپ را لغو کند. برای دولت مودی، تسهیل مهاجرت هندیها به خارج اولویت سیاسی مهمی محسوب میشود. ازاینرو، هند برای برخی از احتمالات در سیاست خارجی آمریکا در سالهای آتی آمادگی دارد.
0 Comments