جدیدترین مطالب

اهمیت راهبردی کریدور اقتصادی هند – خاورمیانه – اروپا

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل شبه قاره گفت: هند و امارات متحده عربی کار بر روی اولین مرحله از ایجاد کریدور اقتصادی هند – خاورمیانه – اروپا معروف به کریدور آی‌مک (عرب‌مِد) که به عنوان مسیری جایگزین برای تنگه هرمز و طرح جاده ابریشم چین معرفی شده بود را آغاز کرده‌اند. اگرچه برخی گمانه‌زنی‌ها مطرح است که با ادامه جنگ در غزه و التهاب در خاورمیانه، ممکن است کار بر روی این کریدور به حاشیه رانده شود.

تحلیلی بر سفر اردوغان به عراق

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: آنکارا تحت تاثیر فشار غرب و آمریکا، که بعد از جنگ اوکراین تشدید شده، تلاش دارد سیاست تنش صفر با همسایگان از جمله عراق را پیش ببرد.

تلاش‌های کابینه جنگ نتانیاهو برای انحراف افکار عمومی از جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رژیم صهیونیستی درصدد «بهره‌برداری روانی» از مسائل اخیر منطقه، برای انحراف افکار عمومی جهانی از جنایات این رژیم در غزه است. بررسی فضای حاکم بر محافل سیاسی و رسانه‌ای رژیم صهیونیستی و مراکز همسو با آن در سطح منطقه و بین‌الملل نشان می‌دهد که این رژیم، به‌دنبال «برجسته و غالب‌سازی» تنش‌های اخیر با جمهوری اسلامی ایران است تا فشار سنگینی که را که در افکار عمومی داخلی، منطقه‌ای، بین‌المللی و حتی دولت‌های اروپایی علیه‌ جنگ غزه ایجاد شده است، را کاهش دهد.

پیامدهای تنش نظامی ایران و رژیم صهیونیستی بر جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل منطقه گفت: یکی از ابعاد راهبردی و بلندمدت پاسخ سخت موشکی – پهپادی ایران به سرزمین‌های اشغالی، عقب‌‌ نشینی بیش‌از‌پیش رژیم صهیونیستی از مواضع خود در جنگ غزه خواهد بود.

چشم‌انداز رقابت ژئوپلیتیکی قدرت‌های بزرگ در قفقاز

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل قفقاز گفت: اگر روند واگرایی کشورهای منطقه به‌ویژه جمهوری‌های ارمنستان و آذربایجان از روسیه با سرعت اتفاق بیفتد، ممکن است روس‌ها واکنش جدی‌تری نسبت به آن نشان داده و حتی با استفاده از قدرت سخت از تغییر نظم سنتی منطقه جلوگیری کنند.

تحلیلی بر تقابل نظامی ایران و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل غرب آسیا گفت: جمهوری اسلامی ایران در واپسین ساعات 26 فروردین، حمله‌ای موشکی و پهپادی را علیه سرزمین‌های اشغالی آغاز کرد که تا صبح روز بعد ادامه داشت. این در حالی بود که علی رغم اطلاع‌رسانی قبلی ایران به برخی کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای درباره قطعی بودن پاسخ و اقدام نظامی کشورمان، آمریکا و رژیم اسرائیل نتوانستند مانع از انجام این حمله شوند.

Loading

أحدث المقالات

Loading

ضرورت افزایش امنیت هسته‌ای بین‌المللی

شورای راهبردی آنلاین – رصد: تروریسم هسته ای، انفجار یک یا چند سلاح هسته‌ای توسط یک تروریست یا گروه تروریستی، معمولا به عنوان خطری با احتمال کم اما با تاثیر زیاد قلمداد می‌شود. با این حال، استفاده تروریست‌ها از تجهیزات مواد انفجاری متعارف برای انتشار مواد رادیو اکتیو (بمب کثیف) در سطحی وسیع دارای احتمال زیاد با تاثیر بالقوه کمتر است. این بمب در منطقه شهری لزوما باعث آلودگی مرگبار نمی‌شود، اما قطعا باعث ترس، اختلال در اقتصاد و هزینه‌های پاکسازی خواهد داشت.

مارک فینود و تاتیانا کانونیکووا در یادداشتی که وب سایت شورای روسی امور بین‌الملل آن را منتشر کرد؛ نوشتند: اصولا، کشورهای دارای سلاح هسته‌ای ادعا می‌کنند که برای جلوگیری از انفجار غیرمجاز، از سیستم پیشرفته مطمئن برخوردار بوده و حفاظت از زرادخانه‌های خود را تضمین کرده‌‌اند. با این وجود، در مناطق گرفتار جنگ (نظیر شمال شرق و جنوب آسیا یا خاورمیانه) نمی‌توان به حذف کلی حوادث، تصرف عناصر خشونت طلب، کودتا یا حملات سایبری پرداخت که ممکن است به کاربرد غیرمجاز از سلاح‌های هسته‌ای بینجامد. این خطر در کشورهای دارای زرادخانه هسته‌ای خطرناک یا مواد رادیواکتیو نظیر اورانیوم غنی شده یا پلوتونیوم، بسیار بالاست.

در واقع برخی سازمان‌های بزرگ تروریستی نظیر القاعده و داعش به دنبال دست یابی به سلاح کشتار جمعی یا مواد اولیه ساخت آن بوده اند. از سال 2014، داعش در سوریه و عراق ده‌ها بار از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرده و خطر استفاده از آن در جنگ سوریه و عراق همچنان زیاد است. در بسیاری از کشورها، خطر این تسلیحات با اجرای قطعنامه 1540 شورای امنیت سازمان ملل کاهش یافته است. این قطعنامه همه کشورها را ملزم می‌دارد تا دسترسی فعالان غیر دولتی به سلاح کشتار جمعی و مواد مربوطه را جرم تلقی کنند. با این حال، در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، تقویت و تامین مالی ظرفیت‌های اجرای قانون، ازجمله کنترل مرزی، بازهم ضروری است.

توافق خلع سلاح هسته‌ای آمریکا – روسیه برای امنیت هسته‌ای بین‌المللی حیاتی است. برخی کارشناسان معتقدند که تمدید پیمان استارت نو یا انعقاد توافق جدید تنها با مشارکت کشورهای هسته‌ای اروپا ممکن است. آمریکا و روسیه بیش از 90 درصد زرادخانه هسته‌ای دنیا را در اختیار دارند و توافق آنها برای کاهش و از بین بردن این تسلیحات مهم است. برای جلوگیری از ظهور دوره‌ای بدون قانون و چارچوب کنترل تسلیحات که راه را برای مسابقه تسلیحاتی کنترل نشده خطرناک هموار می‌سازد، تمدید پیمان استارت نو ساده‌ترین کاری است که می‌توان انجام داد. در کنار این، نمایندگان سایر کشورهای هسته‌ای از جمله فرانسه، انگلیس، چین و کشورهای غیر- عضو ان پی تی (هند، پاکستان، اسرائیل، کره شمالی) در کنفرنس خلع سلاح ژنو می‌توانند اقداماتی را انجام دهند. تا به حال، اکثر این کشورها مذاکرات در این زمینه را رد کرده اند. برخی کارشناسان، اقدامات موقتی نظیر اجرای پیمان جامع منع آزمایش (سی تی بی‌تی) یا منع تولید مواد فسیلی این تسلیحات را پیش نیاز خلع سلاح می‌دانند، اما کارهای تکنیکی مفید برای تایید خلع سلاح بدون این پیمان‌ها نیز قابل انجام بوده و قبلا انجام شده است.

متاسفانه آمریکا به بهانه نقض پیمان منع تسلیحات هسته‌ای میان برد توسط روسیه، سال 2019 از این پیمان خارج شد. پیمان منع تسلیحات میان برد (هم هسته‌ای و هم غیر هسته ای) به امنیت اروپا می‌افزود، احتمال جنگ هسته‌ای را کاهش می‌داد و هنوز هم ضروری است.

اگر احیای این پیمان مرده ممکن نیست، حداقل باید تعهدات و مذاکرات جدیدی با مشارکت آمریکا و روسیه و همچنین همه کشورهای اروپایی صورت گیرد تا از استقرار موشک‌های ممنوعه توسط طرفین جلوگیری شود. علاوه بر این، این گفتگوها می‌تواند استقرار سلاح‌های هسته‌ای موسوم به غیر-راهبردی توسط آمریکا در کشورهای عضو ناتو و توسط روسیه در خاک این کشور را حل و فصل کند. از سوی دیگر، در آسیا مذاکرات جداگانه با چین در مورد این تسلیحات نیازمند رویکردی است که بر اقدام متقابل استوار باشد.

اتحادیه اروپا مهم‌ترین حامی مالی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است و از این آژانس خواسته است تا در زمینه ایمنی هسته‌ای نقش فعال‌تری ایفا کند. امنیت هسته‌ای (حفاظت از اقدام بین‌المللی) و ایمنی هسته‌ای (حفاظت از حوادث و اشتباهات) به هم مرتبط بوده و نیازمند رویکردهای هماهنگ هستند.

موضوع تامین مالی نیز حائز اهمیت است. اگر بودجه نظامی (1.82 تریلیون دلار) را با بودجه آژانس هسته‌ای (حدود 578 میلیون دلار یا 0.03 درصد بودجه نظامی) مقایسه کنیم، معلوم می‌شود برای افزایش امنیت و ایمنی هسته‌ای تلاش زیادی می‌توان انجام داد. متاسفانه بسیاری از کشورها در این زمینه منفعل هستند و تنها زمانی به این کمک‌ها تن می‌دهند که حوادثی نظیر چرنوبیل یا فوکوشیما اتفاق بیفتد.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *