جدیدترین مطالب

گروه بریکس؛ ظرفیت‌ها و فرصت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اخیرا سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفت: بریکس در حال حاضر حدود 30 درخواست از کشورهای مختلف، را بررسی می‌کند که پیشنهاد اشکال مختلف همکاری را دارند. افزایش کشورهای متقاضی عضویت در گروه بریکس می‌تواند بیانگر اهمیت روزافزون این گروه در مناسبات سیاسی و اقتصادی نظام بین‌الملل باشد.

ناچاری رژیم صهیونیستی از پذیرش آتش بس در جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل غرب آسیا گفت: قطعنامه پیشنهادی اخیر آمریکا برای برقراری آتش‌بس در غزه و آزادی اسرا با ۱۴ رای مثبت و یک رای ممتنع (روسیه) و بدون هیچ رای مخالفی در نشست شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد. هنوز هیچ یک از طرفین جنگ غزه با این قطعنامه موافقت نکرده‌اند.

چشم‌انداز تقاضای جهانی نفت در دهه‌های آینده

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: نماینده پیشین ایران در اوپک گفت: گزارش آژانس بین‌المللی انرژی درباره اینکه بازار جهانی نفت در اواخر این دهه با مازاد قابل توجهی مواجه می‎شود، گزارشی معطوف به همه کشورها و مناطق نیست، بلکه صرفا برخی کشورها به‌ویژه کشورهای اروپایی را در برمی‌گیرد.

تحلیلی بر خروج احتمالی ارمنستان از سازمان پیمان امنیت جمعی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: هفته گذشته نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان در بیانیه‌ای در پارلمان این کشور از قصد کشورش برای خروج از پیمان امنیت دسته جمعی متشکل از چندین کشور شوروی سابق به رهبری روسیه خبر داد، هرچند زمان دقیق این اقدام هنوز مشخص نشده است.

هزینه‌ها و تهدیدات راهبردی امضای معاهده دفاعی امنیتی آمریکا برای عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: روند سازش بین برخی دولت‌های عربی و رژیم‌صهیونیستی، یکی از «ابتکارهای» مهم منطقه‌ای دولت آمریکا است که به‌صورت رسمی و جدی از سال 2015 آغاز شد تا از طریق آن، در صورت امکان فضای تنش و منازعه به همکاری و همسویی با رژیم‌صهیونیستی تبدیل شود.

چشم‌انداز روابط آمریکا – روسیه در صورت پیروزی ترامپ

شورای راهبردی آنلاین-رصد: نظرسنجی‌ها حکایت از آن دارد که با وجود محکومیت اخیر در دادگاه نیویورک (یا شاید به دلیل این محکومیت)، احتمالاً دونالد ترامپ پیروز انتخابات ریاست جمهوری نوامبر آمریکا خواهد بود. ممکن است شرایط در چند ماه آینده تغییر کند، اما توصیه می‌شود که سیاست‌گذاران در سراسر جهان خود را برای دومین دولت ترامپ آماده کنند.

رویکرد حماس در قبال طرح آتش‌بس آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل فلسطین گفت: آنچه در رابطه با طرح‌های آتش‌بس مطرح می‌شود، لزوما بحث توقف جنگ در غزه و مبادله اسرا نیست، بلکه موضوع مهم تعریف فردای پس از جنگ برای هر کدام از دو طرف است.

تنش جدید تایوان با چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: تمام نشانه‌ها حاکی از آن است که تنش‌ در دو سوی تنگه تایوان در چهار سال آینده افزایش خواهد یافت، زیرا تایپه و پکن به طور مداوم یکدیگر را به چالش می‌کشند و پیگیر پیشبرد اهداف سیاسی خود هستند.

Loading

أحدث المقالات

گروه بریکس؛ ظرفیت‌ها و فرصت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اخیرا سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفت: بریکس در حال حاضر حدود 30 درخواست از کشورهای مختلف، را بررسی می‌کند که پیشنهاد اشکال مختلف همکاری را دارند. افزایش کشورهای متقاضی عضویت در گروه بریکس می‌تواند بیانگر اهمیت روزافزون این گروه در مناسبات سیاسی و اقتصادی نظام بین‌الملل باشد.

ناچاری رژیم صهیونیستی از پذیرش آتش بس در جنگ غزه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل غرب آسیا گفت: قطعنامه پیشنهادی اخیر آمریکا برای برقراری آتش‌بس در غزه و آزادی اسرا با ۱۴ رای مثبت و یک رای ممتنع (روسیه) و بدون هیچ رای مخالفی در نشست شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد. هنوز هیچ یک از طرفین جنگ غزه با این قطعنامه موافقت نکرده‌اند.

چشم‌انداز تقاضای جهانی نفت در دهه‌های آینده

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: نماینده پیشین ایران در اوپک گفت: گزارش آژانس بین‌المللی انرژی درباره اینکه بازار جهانی نفت در اواخر این دهه با مازاد قابل توجهی مواجه می‎شود، گزارشی معطوف به همه کشورها و مناطق نیست، بلکه صرفا برخی کشورها به‌ویژه کشورهای اروپایی را در برمی‌گیرد.

تحلیلی بر خروج احتمالی ارمنستان از سازمان پیمان امنیت جمعی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: هفته گذشته نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان در بیانیه‌ای در پارلمان این کشور از قصد کشورش برای خروج از پیمان امنیت دسته جمعی متشکل از چندین کشور شوروی سابق به رهبری روسیه خبر داد، هرچند زمان دقیق این اقدام هنوز مشخص نشده است.

هزینه‌ها و تهدیدات راهبردی امضای معاهده دفاعی امنیتی آمریکا برای عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: روند سازش بین برخی دولت‌های عربی و رژیم‌صهیونیستی، یکی از «ابتکارهای» مهم منطقه‌ای دولت آمریکا است که به‌صورت رسمی و جدی از سال 2015 آغاز شد تا از طریق آن، در صورت امکان فضای تنش و منازعه به همکاری و همسویی با رژیم‌صهیونیستی تبدیل شود.

چشم‌انداز روابط آمریکا – روسیه در صورت پیروزی ترامپ

شورای راهبردی آنلاین-رصد: نظرسنجی‌ها حکایت از آن دارد که با وجود محکومیت اخیر در دادگاه نیویورک (یا شاید به دلیل این محکومیت)، احتمالاً دونالد ترامپ پیروز انتخابات ریاست جمهوری نوامبر آمریکا خواهد بود. ممکن است شرایط در چند ماه آینده تغییر کند، اما توصیه می‌شود که سیاست‌گذاران در سراسر جهان خود را برای دومین دولت ترامپ آماده کنند.

رویکرد حماس در قبال طرح آتش‌بس آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل فلسطین گفت: آنچه در رابطه با طرح‌های آتش‌بس مطرح می‌شود، لزوما بحث توقف جنگ در غزه و مبادله اسرا نیست، بلکه موضوع مهم تعریف فردای پس از جنگ برای هر کدام از دو طرف است.

تنش جدید تایوان با چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: تمام نشانه‌ها حاکی از آن است که تنش‌ در دو سوی تنگه تایوان در چهار سال آینده افزایش خواهد یافت، زیرا تایپه و پکن به طور مداوم یکدیگر را به چالش می‌کشند و پیگیر پیشبرد اهداف سیاسی خود هستند.

Loading

مهندسی سازوکار جانشینی جمعی بعد از پوتین

شورای راهبردی آنلاین – رصد: برای نخبگان روسیه، سال 2024 تاریخی مهم در تقویم آن‌هاست. در این سال، قرار است چهارمین و آخرین دوره ریاست جمهوری پوتین پایان یابد و روسیه برای اولین بار در بیش از دو دهه گذشته رهبر جدیدی داشته باشد. بااین‌حال، تاریخ روسیه نشان می‌دهد که این نوع تحویل قدرت می‌تواند آشوب غیرمنتظره‌ای را به دنبال داشته باشد.

آندره کولسنیکوف و دنیس ولکوف در یادداشتی که وب‌سایت اندیشکده کارنگی آن را منتشر کرد؛ نوشت: پوتین و حلقه درونی وی در مدیریت این گذار چند گزینه متفاوت را مدنظر قرار داده‌اند. این گزینه‌ها شامل سناریوهایی است که در آن‌ها پوتین خودش رسماً از قدرت کناره‌گیری می‌کند اما با نقش جدید خود به‌عنوان «پدر ملت» موقعیت ممتاز خود را حفظ می‌کند – چیزی که در مورد نورسلطان نظربایف، رئیس جمهور سابق کشور همسایه روسیه، قزاقستان اتفاق افتاد.

اگرچه هنوز وقت این تصمیمات نرسیده است، اما اکنون یک تلاش جمعی در جریان است تا سختی این سال گذار را تا جای ممکن کاهش داده و حمایت مردم از تغییر در رهبری را تضمین کند. در این فرایند برای اطمینان از یک گذار آرام در سال 2024، نقشی کلیدی برای گروهی اختصاص داده شده است که در جامعه چندان معروف نیستند اما پست‌های مدیریتی مهمی در اختیار دارند. این گروه را می‌توان «نخبگان تکنوکرات» نامید که یک مجموعه متنوع از مقامات روسیه بوده و در یک‌چیز مشترک هستند: آن‌ها به‌صورت حرفه‌ای آموزش دیده‌اند، به پوتین وفادارند و برخلاف سیلویکی‌ها (مردان قدرتمند پست‌های ارشد سازمان‌های امنیتی و نظامی) تصمیمات سیاسی مهمی اتخاذ نکرده و برای پست‌های سیاسی رده‌بالا واجد شرایط تلقی نمی‌شوند.

این فرایند به دنبال اجرای «پوتینیسم» در غیاب پوتین است. پوتین دوره گذار آینده را انتقال قدرت از نسل خود به «نسل پوتین» قلمداد می‌کند، نسلی که در دوره حکمرانی پوتین بزرگ شده و شکل یافته‌اند؛ بنابراین، کرملین به دنبال مهندسی یک مکانیسم جانشینی جمعی است.

در اصطلاح سیاسی، در انتخابات سال 2024، نسل «فرزندان پوتین» در حفظ دارایی‌های آموخته خود با چالشی جدی مواجه خواهند بود. بسیاری از این‌ها فرزندان نخبگان فعلی و مقامات ارشد دولتی و تجاری روسیه هستند.

 

دوره گذار

کرملین امیدوار است که با پایان دوره ریاست جمهوری پوتین، علیرغم فشار تغییرات، همه‌چیز اساساً یکسان بماند. طبق قانون اساسی فعلی، پوتین دیگر رئیس‌جمهور نخواهد بود. نظرسنجی‌های مرکز لوادا حاکی از آن است که اکثر روس‌ها با ماندن پوتین در قدرت مخالف نیستند؛ اما در معرفی نامزدهای واقعی برای جانشینی پوتین، شرکت‌کنندگان در نظرسنجی غالباً از دیمیتری مدودف، نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور سابق، نام برده‌اند. آن‌ها همچنین از سرگئی شویگو، وزیر دفاع و تا حدودی کمی از سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه، سرگئی سوبیانین، شهردار مسکو و پاول گروودینین، نامزد حزب کمونیست در انتخابات 2018، نام برده‌اند. بااین‌حال، بسیاری با ذکر تجربه تاریخی اخیر روسیه، اظهار کرده‌اند که جانشین احتمالی پوتین کسی خواهد بود که فعلاً چندان در دید عموم نیست.

 

تکنوکرات‌ها

ایده نخبگان تکنوکرات جدید زائیده افکار دو استراتژیست پشت پرده کرملین یعنی آنتون وینو، رئیس ستاد و سرگئی کرینکو، معاون اول (و نخست‌وزیر پیشین در سال 1998) رئیس‌جمهور است. آن‌ها امیدوار هستند که این تکنوکرات‌های جدید منصوب آن‌ها در سطوح میانه هرم دولت به‌مرور ارتقا یافته و به شیوه منطقی و لیبرال سیاست دولت در سطوح بالا را به‌تدریج تحت تأثیر قرار دهند.

قدرت گروه سیاسی سیلویکی نفوذ تکنوکرات‌ها را محدود می‌سازد و انتصاب آن‌ها باید با صلاحدید سیلویکی باشد. عمدتاً تکنوکرات‌ها، نمایندگان مجریان امور در مناطق هستند. آن‌ها بیش از آنکه در خدمت مردم منطقه خود باشند، پاسخگوی مقامات فدرال هستند. کار اصلی آن‌ها نه خدمت به مردم، بلکه ارائه گزارش خوب (گاهی با تحریف نتایج و تغییر ارقام) است.

 

محدودیت‌های فن‌سالاری

نخبگان روسیه برای سال 2024 به‌عنوان سال گذار آماده می‌شوند. آن‌ها می‌دانند که باید با تصمیم حلقه پوتین کنار بیایند. ارائه یک راهبرد بقا برای آن‌ها بسیار مهم‌تر از چگونگی تصمیم این حلقه است. این بازی انتظار تأثیر مخربی بر مدیریت روسیه داشته است. برخلاف نظر بسیاری از خارجی‌ها، همه امور روسیه تحت کنترل کرملین نیست بلکه احکام با هدف آموزشی از بالا صادر شده و رفتار مقامات را پیشنهاد می‌کند. بروکرات‌ها و مدیران، فرصت نگرش زیادی در اختیار دارند به‌طوری‌که تعداد متوسطی از نخبگان روسی را می‌توان یک پوتین کوچک نامید. این مدیران رفتار سیاسی و تصمیمات دولتی را بر اساس این پرسش اتخاذ می‌کنند که «اگر پوتین جای من بود چکار می‌کرد؟»؛ بنابراین، «پوتین‌های کوچک» بی‌شماری تلاش می‌کنند تا رفتار «پوتین بزرگ» در موقعیت آن‌ها را حدس زده و دستور کار شخصی خود را به آن بیفزایند.

واقعیت این است که نظام حاکم روسیه علیرغم حمایت لفظی از تکنوکرات‌های متخصص، بیشتر به بروکرات‌هایی متکی است که غالباً عضو سرویس‌های امنیتی بوده و وفاداری آن‌ها بر کاردانی‌شان می‌چربد. تکنوکرات‌ها و کارآفرینان روسیه در گذار سیاسی پیش روی این کشور حرفی برای گفتن نداشته و ظاهراً فعالان جامعه مدنی با جلب توجهات به مسائل داخلی مورد دغدغه مردم، احتمال نفوذ بیشتری خواهند داشت. اکنون پرسش اصلی این است که اگر نخبگان رژیم حاکم روسیه، حل مشکلات روسیه را به یک برنامه نوسازی اصیل منوط سازند، ترکیب نخبگان در این برنامه چگونه خواهد بود؟ نخبگان روسیه مشتاقانه به این برنامه خواهند پیوست اما میدان سیاسی برای دیگر فعالان نیز باز خواهد بود.

0 Comments

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *