به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی شورای راهبردی روابط خارجی، هادی سلیمان‌پور که در نشست «بررسی سیاستگذاری کلان در دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران» سخن می‌گفت، در تعریف دیپلماسی اقتصادی گفت: بیش از هرچیز باید بررسی شود دیپلماسی اقتصادی در قالب چه نظریه و چهارچوب تئوریکی از نظریات اقتصاد سیاسی بین‌المللی می‌تواند به اجرا درآید تا با توجه به شرایط و محیط اقتصاد سیاسی ایران و منطقه، منافع بیشتری را نسبت به سایر نظریات برای جمهوری اسلامی ایران به همراه داشته باشد و موجب ارتقای توسعه ملی گردد.

وی سه مکتب معاصر اقتصاد سیاسی بین‌المللی را نئولیبرالیسم معاصر، نوملی‌گرایی اقتصادی معاصر و نوساختارگرایی معاصر عنوان و تصریح کرد هرکدام از این نظریات نیز خود به شاخه‌ها و زیرشاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود.

وی افزود: این نظریات براساس محیط اجتماعی اندیشمند و شرایط فکری او شکل می‌گیرد و در پاسخ به نیازهای مشخص محیطی هستند، بنابراین اگرچه این نظریات با تغییر شرایط و محیط اجتماعی ممکن است تا حدی مرتبط بودن خود را از دست بدهند، اما منطق خود را تا حد زیادی حفظ خواهند کرد. ضمن آنکه این نظریات متعلق به دهه 1980 به بعد هستند؛ یعنی زمانی که اصول مبنایی و کارکردی برتون وودز مرتبط بودن خود با شرایط و محیط اقتصاد سیاسی بین‌المللی در غرب و سپس در جهان را از دست داد و سیستم اجماع واشنگتن مطرح شد. در چنین محیطی نظریه پردازان اصلی معاصر ذیل سه مکتب اصلی نظریات خود را مطرح کردند که می‌تواند پاسخگوی شرایط و محیط اقتصاد سیاسی کشورهای مختلف در سطح نظام بین‌الملل باشد.

وی در خصوص نقش سازمان‌های منطقه‌ای و خصوصا سازمان‌های اقتصادی منطقه‌ای اظهار داشت: برای اینکه این سازمان‌ها بتوانند در تحولات منطقه‌ای نقش داشته باشند، باید بتوانند به نیازهای اعضای خود پاسخ مناسب بدهند. آن‌ها همچنین باید بتوانند خود را با تحولات نظری و عملی منطقه‌گرایی تطبیق و نشان دهند از جنس کدام گروه از نظریات منطقه‌گرایی تبعیت می‌کنند.

سلیمان پور ادامه داد: نظریات منطقه‌گرایی تا کنون سه نسل یا سه موج را شامل شده‌اند. موج اول به ترتیبات امنیتی منطقه‌ای ناشی از بلوک‌بندی قدرت در جهان و در دستور کار قرار گرفتن توسعه مناطق مختلف می‌پردازد. موج دوم نظریات منطقه‌گرایی به آثار و عواقب جهانی شدن بر اقتصادهای ملی و منطقه‌ای می‌پردازد و در عین حال تلاش می‌کند مناطق را با دوران انتقال نظام بین‌الملل از نظم دوقطبی به نظم جدید تطابق دهد و نیازهای اقتصادی اجتماعی مناطق را ذیل این دو پدیده مهم در نظام بین‌الملل مورد توجه قرار دهد. و موج سوم که در حال ظهور است تلاش می‌کند مناطق را جهت مواجهه با پدیده‌های ویژه جهانی و بحران‌های بین‌المللی که ریشه در خود منطقه ندارد، ولی به آنها تحمیل می‌شود، آماده کند که از جمله آن‌ها می‌توان به بحران‌های مالی و تحریم‌ها یا افراط‌گرایی و تروریسم اشاره کرد. این موج تلاش می‌کند تاب آوری منطقه‌ای در مقابل این پدیده‌ها را از طریق همکاری‌های منطقه‌ای افزایش دهد.

سلیمان‌پور در پایان تاکید کرد که جمهوری اسلامی ایران باید از فرصت‌ها حداکثر استفاده را کند و دیدگاه‌های نظری در سازمان‌های اقتصادی منطقه‌ای را که در آنها فعال است، به سمت نظریات موج سوم و خصوصا نظریه منطقه تاب آور جهت دهد.