سید محمد ساداتی نژاد، کارشناس مسائل سیاسی معتقد است برخی از سیاست ها و تحرکات  فرانسه  تنها  ژست هایی است تا با تکیه بر آنها نشان دهند که پاریس همچنان یک قدرت بین المللی است که در منطقه هم حضور دارد و بحث تقابل با ایران مطرح نیست.

متن کامل این گفتگو با سایت شورای راهبردی آنلاین  را در ادامه می‌خوانید:

 

پرسش: تحلیل شما از مواضع فرانسه باتوجه به اظهارنظرهای ضدو نقیض مقامات این کشوردرقبال ایران چیست؟

همانطور که می دانید هر کشوری در نظام بین الملل به دنبال پیگیری اهداف، آرمان ها و منافع ملی خود بوده و کشور فرانسه نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد. فرانسه در دوران بعد از برجام، از  کشورهای پیشرو در همکاری اقتصادی با ایران بوده و این امر نه به خاطر ایران، بلکه به دلیل منافع اقتصادی است که در گرو همکاری  با ایران عاید فرانسه می شود. خاصه که فرانسه در سال های اخیر با مشکلات اقتصادی عدیده ای دست و‌ پنجه نرم میکن و به دنبال ایجاد رونق اقتصادی و اشتغال در داخل کشور خود می باشد.

در عین حال فرانسه، از چند جهت تحت فشار برای عدم توسعه همکاری اقتصادی با ایران است. از یکطرف، آمریکا، از یکطرف عربستان سعودی و از یکطرف رژیم صهیونیستی.  هر یک از این سه لابی، نیز اهداف خود را در اعمال فشار بر فرانسه دنبال میکنند. وضعیت فرانسه چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ سیاسی و موقعیت بین المللی در نظام بین الملل امروز، به گونه ای نیست که بتواند در قد و اندازه یک قدرت بزرگ بین المللی اقدام نموده و ضمن مقاومت در برابر این فشارها،  سیاست مستقل خود را دنبال کند و طبیعی است که مجبور است در همکاری با ایران، جانب احتیاط را برای  از دست ندادن  منافع اقتصادی از قبل عربستان و آمریکا و عدم افزایش فشارها از سوی لابی اسرائیلی و عربی و همچنین آمریکا رعایت نماید.

علاوه بر این موارد، نباید این موضوع را نیز از نظر دور داشت، که خود فرانسه نیز برای چارچوب همکاری با ایران، محدودیت هائی را قائل است و اینگونه نیست که به دنبال همکاری بدون قید و شرط با ایران باشد. بخشی از سیاست های این کشور در قبال ایران، چه به صورت یکجانبه و چه به صورت چند جانبه در قالب اتحادیه اروپایی و گروه ۵+۱ در بحث هسته ای،  موشکی و مسائل منطقه غرب آسیا قابل شناسایی است.

پرسش: از نظر شما در حال حاضر پاریس چه فعالیت های ضد ایرانی را پیگیری می کند؟

از دیرباز و به عنوان یک سنت و منفعت تاریخی، فرانسه از زمان معاهده سایکس پیکو، لبنان، سوریه و عراق را منطقه نفوذ خود قرار داده است. سه منطقه ای، که اتفاقا بعد از انقلاب اسلامی و‌طی ۴ دهه گذشته، روز به روز بر نفوذ ایران در آن افزوده شده و از نفوذ فرانسه کاسته شده است. طبیعی است که در این سه منطقه، فرانسه نسبت به نفوذ ایران نظر مثبت و خوشایندی نداشته باشد و به دنبال کاهش نفوذ جمهوری اسلامی ایران باشد.

از طرفی، به دلیل رابطه خاص فرانسه با رژیم صهیونیستی و سیاست های ضد صهیونیستی جمهوری اسلامی ایران، طبیعی است که در این خصوص، فرانسه همواره جانب این رژیم را نگه دارد و به دنبال مقابله با سیاست های جمهوری اسلامی ایران باشد. بخشی از علل اتخاذ موضع محکم توسط این کشور در بحث هسته ای و موشکی علیه جمهوری اسلامی ایران نیز از همین جا نشات می گیرد.

پرسش:  باتوجه به تلاش های آمریکا برای محدود سازی ایران، آیا حالا فرانسه قصد رقابت با آمریکا را در این زمینه  دارد؟

اینگونه نیست که فرانسه در ضدیت با ایران، پیشگام باشد یا قصد پیشگام شدن داشته باشد. اصولا جایگاه فرانسه در نظام بین الملل امروز، به گونه ای نیست که بتواند چنین نقشی ایفا نماید و نخبگان فرانسوی نیز به خوبی به این امر واقفند.

منتهی اقدامات امروز فرانسه در سطح بین المللی، بیش از آنکه  برخاسته از قدرت و منافع ملی واقعی فرانسه باشد، برخاسته از سابقه تاریخی قدرت بودن فرانسه در قرن های گذشته است. به عبارتی فرانسه مانند فردی قوی است که زمانی  قدرت زیادی داشت ولی امروز دیگر آن قدرت را ندارد و ژست آن را می گیرد و می خواهد نشان دهد که هنوز قدرت دارد و قوی است، ولی همه و خودش، خوب می دانند که اینگونه نیست. لذا بخشی از تحرکات دیپلماتیک فرانسه و موضع گیری ها، فقط ژست هایی است برای نشان دادن اینکه فرانسه هنوز یک قدرت بین المللی است و هنوز در این منطقه حضور دارد، ولی آنها به خوبی می دانند که امروز قدرت های جدیدی در منطقه و جهان تاثیرگذاری دارند که فرانسه نیز توان مقابله با آنها را ندارد.

بخشی از سیاست ها و تحرکات فرانسه نیز از روی نگرانی  از دست دادن بیشتر موقعیت خود در جهان و منطقه غرب آسیا است و می خواهد نشان بدهد که او هنوز هست و باید دیده شود و در معادلات، در نظر گرفته شود. بنابراین، نه  کشورهای منطقه به دنبال جایگزین  کردن فرانسه به جای آمریکا در منطقه هستند، چون فرانسه چنین توانی را ندارد و نه خود فرانسه چنین قصد و نیتی دارد زیرا بیش از هر کسی به موقعیت و توانایی های امروز خود واقف است.