دکتر حمید حکیم در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به سفر هیئت‌هایی از قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان و ترکمنستان به تل‌آویو درخصوص همکاری برای مبارزه با تروریسم، بنیادگرایی و مواد مخدر، تصریح کرد: رژیم رژیم صهیونیستی، در محیطی شکل گرفته که دائما احساس تهدید می‌کند، چرا که به لحاظ مقبولیت و مشروعیت مشکل دارد. حتی اگر دولت‌های پیرامونش را هم با خود همراه کند، مردم این کشورها را نمی‌تواند با خود همراه کند و تاکنون این همراهی، مردم کشورها را دربرنگرفته است.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل با تشریح رویکرد «دکترین بن گوریون» و تلاش برای اتحاد پیرامونی با تاکید بر ایجاد عمق استراتژیک، افزود: در سطح منطقه‌ای نیز کشورها رژیم صهیونیستی را به عنوان بازوی غرب می‌شناسند. به واقع در سطوح منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای رژیم صهیونیستی با این چالش‌ها مواجه است و به همین دلیل افزایش نفوذ و حضور در مناطقی فراتر از خاورمیانه را با هدف افزایش مشروعیت جهانی و بالتبع حفظ و بقای موجودیت خود، دنبال می‌کند.

حکیم با بیان اینکه کشورهای آسیای مرکزی معتقدند توسعه روابط با رژیم صهیونیستی به توسعه روابط با غرب می‌انجامد، ادامه داد: کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز همواره سایه روسیه را بالای سرخود حس می‌کنند و هراسی از این کشور دارند. در اسناد بالادستی روسیه نیز این مناطق، به عنوان خارج نزدیک و حیاط خلوت در نظر گرفته می‌شوند. بنابراین این کشورها سعی می‌کنند تعامل با غرب را در حدی که می‌توانند حفظ کنند. علاوه برآن، با توجه به نیاز به سرمایه و فناوری، این کشورها تصور می‌کنند رژیم صهیونیستی می‌تواند این نیازهایشان را تامین کند.

وی با اشاره به اهمیت اقتصاد و بازار مناسب آسیای مرکزی و قفقاز، منابع طبیعی و وضعیت عوامل ژئوپلیتیک، سیاسی و اجتماعی این کشورها برای رژیم صهیونیستی، گفت: با توجه به بازیگری و نفوذ ایران و روسیه در این مناطق با توجه به قرابت‌ها و شباهت‌های تاریخی و تمدنی، حضور بیشتر رژیم صهیونیستی می‌تواند تاثیری بر حضور ایران و روسیه داشته باشد و بازی با حاصل جمع صفر را رقم بزند. از سوی دیگر رژیم صهیونیستی این مناطق را راهی به سوی شرق و پرش از خاورمیانه ارزیابی می‌کند که منافع مختلفی برای آن ایجاد می‌کند.

این استاد دانشگاه علامه طباطبایی با یادآوری اینکه کشورهای آسیای مرکزی عموما مسلمان هستند و فی نفسه پتانسیلی برای حضور در جبهه مقابل رژیم صهیونیستی دارند، اضافه کرد: حضور رژیم صهیونیستی می‌تواند ضمن جلوگیری از این پیوستن آن‌ها به این جبهه، راه‌های تنفس جدید برایش ایجاد کند و حتی آن‌ها را در مقابل ایران قرار دهد.

وی گفت: رژیم صهیونیستی بعد از فروپاشی شوروی توجه خاصی به مناطق آسیای مرکزی و قفقاز داشته و در طول سه دهه گذشته نیز از هر فرصتی استفاده کرده است. رژیم صهیونیستی در این مناطق در حوزه‌های غیرحساسیت‌زا، نرم و خزنده حرکت می‌کند. در این مناطقی که مردمش مسلمان است و در همجواری ایران قرار دارد، ابتدا سراغ حوزه‌های امنیتی و نظامی نمی‌رود و با توجه به نیاز این کشورها بیشتر به مسائل صنعتی، کشاورزی و اقتصادی طی برنامه‌های کوتاه مدت اجرایی، می‌پردازد که در راستای تامین اهداف، منافع و حضور بلندمدتش است.

حکیم با تاکید بر تفاوت میان بافت مسلمان کشورهای آسیای مرکزی با دولت‌های آنها، درخصوص برگزاری نشست مبارزه با تروریسم درتل‌آویو و حضور این کشورها در آن، ادامه داد: این قبیل نشست‌ها پیش از این نیز برگزارشده بود، اما برای مردم این کشورها این مباحث پذیرفته شده نیست. رژیم صهیونیستی رژیمی است که منشا و از بانیان و مجریان بارز تروریسم دولتی است و نهادهای مستقل و حتی نهادهای وابسته به سازمان ملل نیز بارها نسبت به این مسئله انتقاد و قطعنامه‌هایی صادرکرده‌اند.

وی همکاری کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز با رژیم صهیونیستی درزمینه مبارزه با تروریسم و مواد مخدر را صرفا همکاری‌هایی در سطوح دولتی عنوان کرد و گفت: افراط‌گرایی اسلامی که رژیم صهیونیستی مطرح می‌کند در راستای سرکوب نهضت‌های اسلامی منطقه است.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه همکاری این کشورها با رژیم صهیونیستی می‌تواند خطراتی برای دولت‌های این منطقه به همراه داشته باشد، تاکید کرد: با توجه به سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی، بی‌شک حضور این رژیم برای این کشورها پیامدهایی به دنبال دارد؛ از جمله اینکه مذموم دانستن این حضور از سوی مردم این کشورها و پذیرفته نبودن همکاری‌ها، باعث جدایی مردم و دولت در کشورهای این منطقه می‌شود. ضمن اینکه این حضور باعث حساسیت برخی کشورهای منطقه می‌شود.

وی ادامه داد: ایران باید نسبت به این موارد هشدار دهد و دیپلماسی فعالی در این مناطق داشته باشد. موضوع توجه به همسایگان که در یک سال اخیر به آن پرداخته می‌شود، بسیار ارزشمند است و باید به این روال ادامه داد، کنشگرانه و فعالانه‌تر و با تاکید بر همکاری اقتصادی، فرهنگی و تمدنی عمل کرد.

حکیم افزود: ایران باید برای افزایش حضور در این مناطق راه‌کارهای کوتاه مدت و بلند مدتی را از طریق تدوین اسناد جامع همکاری و پیگیری آن‌ها، تولید فراسرزمینی و تغییر در تعرفه‌های تجاری تعریف کند.