مرتضی مکی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «اجلاس وزرای خارجه گروه هفت در لندن به‌نوعی برای تعیین دستور کار اجلاس سران این گروه برگزار شد.»

به گفته این کارشناس، مهم‌ترین موضوعی که در این اجلاس مطرح شد پیامدهای گسترده پاندمی کرونا بود که تبعات اقتصادی زیادی بر رشد و توسعه کشورها به‌ویژه کشورهای گروه هفت برجای گذاشته است.

کارشناس مسائل اروپا ادامه داد: موضوع دیگری که در این اجلاس خیلی برجسته شد، بحث مهار قدرت چین و روسیه بود.

وی توضیح داد: «با توجه به روی کار آمدن دمکرات‌ها در آمریکا، باقی اعضای گروه هفت در اجلاس اخیر همسویی و همراهی بیشتری با سیاست‌های ستیزه‌جویانه و روس‌هراسانه آمریکا در پیش گرفتند. مواضع و دیدگاه‌های دونالد ترامپ در طول چهار سال گذشته به‌گونه‌ای بود که اعضای گروه هفت می‌کوشیدند از سیاست‌های ترامپ فاصله بگیرند و به همین دلیل نشست‌های این گروه در دوره ترامپ در عمل خروجی زیادی نداشت؛ اما در اجلاس اخیر ما شاهد همکاری و همراهی بیشتر اعضای گروه هفت یا همان بلوک کشورهای توسعه‌یافته غربی بودیم.»

مکی با اشاره به اینکه آمریکا تلاش دارد در چارچوب سیاست مهار چین و در مرحله بعد مهار روسیه در مرزهایش، همراهی و همسویی دیگر کشورهای گروه هفت را داشته باشد، افزود: «به‌نوعی احساس می‌شود دولت‌های غربی به‌خصوص کشورهای اروپایی همچون آلمان،‌ فرانسه، انگلیس، ایتالیا و نماینده اتحادیه اروپا دغدغه‌ها و نگرانی‌های مشترکی با آمریکا در این رابطه دارند.»

وی ادامه داد: «اما درعین‌حال منافع مشترک و موقعیت جغرافیایی دولت‌های اروپایی در همسایگی با روسیه و همکاری‌های گسترده با چین باعث شده که نتوانند با سیاست‌های تهاجمی آمریکا در مقابله با چین و روسیه همراهی کاملی داشته باشند.»

این کارشناس مسائل اروپا با اشاره به اینکه دولت‌های اروپایی می‌کوشند نقش توازن بخشی در قبال سیاست‌های آمریکا با چین و روسیه داشتند باشند، گفت: «درواقع هدفشان این است که از یک سو امتیازات مناسبی از مسکو و پکن کسب کنند و از سوی دیگر با همسویی و همراهی با آمریکا در بخشی از همکاری‌هایشان با چین و روسیه مانع توسعه نفوذ این دو کشور به‌عنوان تهدیدات جدی قرن بیست و یکم شوند.»

مکی با توجه به اینکه در استراتژی امنیت ملی آمریکا، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان اولویت چهارم مطرح شده است، تأکید کرد: «اکنون شاهد تغییراتی در سیاست‌های ایالات‌متحده آمریکا در قبال ایران و احیای برجام هستیم.»

وی در خصوص سیاست اروپا در قبال برجام و همسویی‌اش با واشنگتن نیز بیان کرد: «دولت‌های اروپایی اگرچه منافع مشترک زیادی با برخی کشورهای عربی منطقه دارند، ولی درعین‌حال آن‌ها نیز مجبور به همراهی با آمریکا در احیای برجام هستند و سیاست مهار ایران را ضمن نوعی همکاری با جمهوری اسلامی ایران دنبال می‌کنند.»

مکی با اشاره به اینکه در این دور از مذاکرات احیای برجام در وین برخلاف دوره‌های قبل کمتر شاهد پیشنهاد‌های زیاده‌خواهانه دولت‌های غربی در قبال ایران بودیم، تأکید کرد: «پیش‌تر برخی کشورهای اروپایی همچون فرانسه و آلمان در خصوص احیای برجام خواسته‌های حداکثری همچون توسعه برجام به موضوعات موشکی و نفوذ منطقه‌ای و یا حتی درخواست حضور کشورهایی همچون عربستان در مذاکرات احیای برجام را مطرح کرده‌ بودند، اما در هفته‌های اخیر با توجه به موضع قاطع جمهوری اسلامی ایران، کمتر شاهد چنین درخواست‌هایی از سوی دولت‌های اروپایی هستیم.»

به گفته این کارشناس، تقریباً تمام طرف‌های برجام از خوش‌بینی و آینده روشن احیای برجام سخن می‌گویند.

مکی در نهایت در رابطه با جایگاه گروه هفت در صحنه جهانی توضیح داد: «گروه هفت با توجه به فلسفه وجودی این گروه که در دهه 1970 میان کشورهای توسعه‌یافته صنعتی غربی تشکیل شد، اکنون دیگر جایگاه سابق را ندارد و آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند با توجه به تغییر نظام بین‌الملل در دهه 1970 باز تعریف جدیدی از ماهیت گروه هفت ارائه دهند و این گروه را تبدیل به جبهه‌ای برای مهار چین کنند.»