دکتر محمود دهقان در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به ادعای ژان ایو لودریان، وزیر خارجه فرانسه مبنی بر اینکه برخورد ایران با نا آرامی‌ها مانع از حل و فصل مشکلات مرتبط با برجام است، اظهار داشت: در شرایط فعلی با توجه به وضعیتی که بریتانیا در رابطه با برگزیت با آن مواجه است، فرانسه احساس می‌کند که به عنوان تنها کشور دارای حق وتو در اتحادیه اروپا، باید از این امتیاز، برای ایفای نوعی نقش لیدری استفاده کند.

وی افزود: پاریس جز این مزیت، برگ برنده دیگری در اختیار ندارد تا در اتحادیه اروپا عرض اندام کند؛ برای نمونه اگر فرانسه بخواهد با توجه به امکانات داخلی در عرصه اقتصادی قدرت‌نمایی کند، آلمان به مراتب وضعیت اقتصاد، تمرکز سیاسی و سازماندهی بهتری نسبت به فرانسه دارد. بانک مرکزی اروپا در اختیار آلمان، به عنوان قدرت اول اروپا، است. بنابراین از آنجا که فرانسه نمی‌تواند قدرت اول اقتصادی اروپا باشد، در حال استفاده از قدرت سیاسی‌اش، یعنی همان حق وتو است و موضعی که در قبال برجام و اغتشاشات در ایران گرفته، کاملا سیاسی و مغرضانه است.

این استاد دانشگاه در تحلیل کنش‌های اروپا که به جای عمل به برجام به تهدید رو آورده است، با تاکید بر اینکه اروپا نخواسته یا نتوانسته به تعهداتش در قبال برجام عمل کند، گفت: از ابتدا هم این موضوع مشخص بود. به این دلیل که اروپا یک مجموعه یکپارچه و کشور واحد نیست؛ بلکه 27 عضو با 27 نظر متفاوت است که گرایش‌های آمریکایی و بریتانیایی در آنها فوق العاده قوی است.

وی افزود: ضمنا علاوه بر درگیری‌های داخلی خودشان، قدرت‌هایی خارج از اروپا هم در سیاست‌های آن‌ها تاثیرگذار هستند. به نظر من، شاید از همان ابتدا بیش از اندازه به آن یازده تعهدی که اتحادیه اروپا می‌داد، دل خوش کردیم.

دهقان درباره اظهارات فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، مبنی بر اینکه «اعتراضات در ایران به دلیل مشکلات اقتصادی بر مردم این کشور بوده» و در عین حال عدم تعهد اروپا به اجرای برجام و لغو تحریم‌ها خاطرنشان کرد: باید در نظر داشت که خانم موگرینی یک هماهنگ کننده است و حتی وزیر خارجه اتحادیه اروپا هم نیست! برای اینکه دولتی نیست که وزیر خارجه داشته باشد و چندان هم نمی‌شود بر روی حرف‌های خانم موگرینی حساب کرد، زیرا تصمیم گیری با اعضای اتحادیه است.

وی اضافه کرد: فرانسه برای آنکه تعهدات خود را انجام ندهد، بهانه می‌آورد و یک بار مسئله تعهدات خارج از برجامی را مطرح می‌کند؛ مانند توان موشکی و یا موقعیت ایران در منطقه و حالا هم مسئله ناآرامی‌های داخلی را پیش می‌کشد که قابل پذیرش نیست.

دهقان درخصوص پیامدهای فرافکنی اروپا در قبال برجام و تاثیر آن بر روابط ایران و این اتحادیه تصریح کرد: اتحادیه اروپا می‌خواست برجام را حفظ کند، لیکن به دنبال این بودند که هم تعهدی نداده باشند و هم ایران به تعهداتش عمل کند؛ هم ایران از دسترسی به حقوق هسته ای دور بماند و هم اینکه اروپا به لحاظ مسائل امنیتی و هجوم مهاجرین با مشکل مواجه نشود.

وی اضافه کرد: آنها منافعی نمی‌بینند که بخواهد تا انتهای کار به قیمت دفاع از ما و تقابل با آمریکا از برجام حمایت کنند. آنها همکاری با آمریکا را در ابعاد تجاری، نظامی و امنیتی طولانی مدت‌تر از همکاری با ایران می‌دانند. منافع اقتصادی و سیاسی آن را هم بیشتر ارزیابی می‌کنند. اگر حجم مبادلات اروپا با آمریکا را با حجم مبادلات کل اروپا با ایران بخواهیم در نظر بگیریم اصلا قابل مقایسه نیست.

وی ادامه داد: وزیر خارجه آمریکا خیلی تلاش می‌کند که برجام قبل از 2019 و قبل از 2020 مرتفع نشودکه محدودیت فروش سلاح‌های ایرانی به خارج و خرید سلاح توسط ایران لغو و ایران نتواند از منافعی که در برجام پیش بینی شده بهره مند گردد. به نظر من ما باید فشار سیاسی بیاوریم، اما آنچنان حرکت نکنیم که منجر به نقض برجام شود، زیرا در آن صورت قطعنامه های قبل بر می‌گردد و ما در آن متضرر خواهیم شد؛ چرا که در حال حاضر از منافع آن استفاده می‌کنیم. درست است که این استفاده صد درصدی نبوده، اما بسیاری از مسائل از جمله اینکه ایران به عنوان تهدید امنیت بین‌المللی مطرح شده بود، نباید دوباره برگردد.