لاسجردی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با بیان اینکه در ارتباط با تحولات لبنان، سوریه و عراق باید افق نگاه‌مان را از صرفا تحولات و اتفاقات روزمره خارج کنیم و سطح تحلیل‌مان را در سطح منازعه منطقه ای و حتی منازعه فرامنطقه ای ببریم، افزود: به هر صورت موضوع چالش ایران و آمریکا، ایران و عربستان، و سوریه با برخی کشورهای عربی و چالش قطر با عربستان و دیگر مسائل منطقه در یکی دو سال گذشته جبهه بندی جدیدی را در منطقه ما ایجاد کرده است.

وی ادامه داد: خیلی ها معتقد بودند از سال 2006 به بعد که موضوع مقاومت مقداری جدی تر شد و آمریکایی ها هم از ابتدای قرن جدید با ادعای استقرار دموکراسی خواهی در خاورمیانه اهدافی را دنبال کردند، منازعه دموکراسی و مقاومت در منطقه ما شکل گرفت و الان به مرحله بلوغ و پختگی رسیده است. در واقع رقابت بین دو نگاه در منطقه چالش هایی را به دنبال داشته است.

لاسجردی با اشاره به فشارهای برخی کشورها به لبنان برای ایجاد زمینه جنگ داخلی و تضعیف قدرت حزب الله، گفت: در لبنان به نظر می رسد بعد از حدود دو سال که دولت شکل نگرفته بود و بحث های مربوط به انتخاب رئیس جمهور دچار مساله شده بود بالاخره لبنان در سایه رایزنی ها و تلاش های مختلف توانست دولت جدیدی را مستقر کند.

وی بهره گیری از نوع تفکرات و نگاه های مقاومت در حل معادلات سوریه و عراق و حتی یمن را مهم ارزیابی کرد و افزود: به جهت نوع نگاهی که حزب الله و به ویژه شخص سید حسن نصرالله به بحث کمک به دولت و استقرار آن داشته است و از همه مهمتر برخلاف دوره های قبل که نزاع های عمیقی بین جریانهای 14 و هشت مارس بوده است به نظر می رسید نگاه آقای سعد حریری مقداری دچار انعطاف شد. در مدتی که از نخست وزیری آقای حریری گذشت مقداری فضای لبنان به سمت وحدت ملی و آشتی و توافق حتی بین گروه های 14 و هشت مارس رفت.

این تحلیلگر تحولات منطقه ادامه داد: در این شرایط به نظر می رسید آمریکایی ها و عربستان و برخی کشورهای عربی با تضییقات اقتصادی، قطع کمک ها و ندادن وامها به نوعی تحریم اقتصادی علیه لبنان را طراحی کردند تا بتوانند این فضای اتفاق نظر که در لبنان در حال شکلگیری بود را متوقف کنند.

وی با تاکید بر مخالفت سید حسن نصرالله با استعفای حریری و لزوم حفظ دولت فعلی، گفت: در حال حاضر آنچه که جلب توجه می کند این است که لبنان به نوعی به محل رقابت و کشمکش نیروهای منطقه ای و فرامنطقه ای با نگاه به موضوع مقاومت و رقابت و چالش با دموکراسی تبدیل شده است.

لاسجردی درعین حال با اشاره به ضرورت پاسخگویی سعد حریری به مطالبالت مردمی و مسوولیتش در قبال اقداماتش در دولت، تاکید کرد: به هر حال او باید پاسخگوی مخاطبان و کسانی باشد که به او رای داده اند. او به نمایندگی از آنها در این جایگاه نشسته است. اما باید در نظر داشت گاهی جامعه، دولت و هیئت حاکمه ای را از نظر شخصیتی و کارکردی دچار ضعف می بینید اما زمانی هم هست که فشارهای دیگری فرای فشارهای جاری به وجود می آید. به نظر می رسد در لبنان بیش از آنکه حوادث و اتفاقات بر پایه بستر تحولات عادی و جاری باشد مقداری بستر تحولات بر خواستهای عناصر بیرونی و بر هم زننده ثبات و آرامش در لبنان دور می زند.

این عضو شورای سردبیری خبرآنلاین درخصوص تلاشهای آمریکا و عربستان و برخی دیگر از کشورهای عربی برای تداوم اعتراضات در لبنان، به اخبار منتشر شده مبنی بر هماهنگ نکردن استعفای سعد حریری با میشل عون اشاره کرد و گفت: از گذشته پیوندهایی میان خانواده حریری و عربستان بوده است و در عین حال عربستان در سالهای اخیر علاقه زیادی به سرک کشیدن به تحولات لبنان داشته است و در شکل گیری دولتهای قبلی رایزنی های متعددی می کرد.

این تحلیلگر مسائل منطقه همچنین با اشاره به طرح میشل عون با محوریت گفتگو میان مجموعه احزاب و گروه ها برای حل منازعات به عنوان یکی از راه حل ها افزود: فصل مشترک مشکلات لبنان و یا حتی کشورهای دیگری که دچار بحران و تجمعات اعتراضی هستند نبود گفتمان مشترک برای حل مشکلات است. به طور مشخص امروز لبنان و عراق و حتی سوریه از این کاستی در گفتمان رنج می برند. به نظر می رسد طرح آقای عون یک راه حل لااقل کوتاه مدت و مقطعی برای ایجاد زمینه همگرایی بود و در سایه تدبیری که در شاکله سیاستمداران لبنانی بود فضای لبنان مدتی آرام شده بود. این طرح تدبیری حساب شده برای حل مشکلات کلان در لبنان بوده است.