جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
کارشناس مسائل غرب آسیا در گفتگو با سایت شورا مطرح کرد
حق برخورد دولت سوریه با اشغالگران آمریکایی

حسن هانی زاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: جامعه بین الملل تابع آمریکاست، لذا شورای امنیت نمی تواند بدون اراده آمریکا تصمیم گیری کند. با وجود این، حضور نیروهای نظامی آمریکا در رقه نمونه روشنی از اشغالگری است و این حق برای دولت و ملت سوریه وجود دارد که با نیروهای اشغالگر برخورد کنند.
پرسش: هدف آمریکا از ورود پیاده نظامش به سوریه چیست؟
پس از پاکسازی کامل حلب از وجود گروهک های تروریستی و آشکار شدن آثار شکست در میان داعش، جبهه النصره و ارتش آزاد؛ دو حرکت فیزیکی-نظامی از سوی ترکیه و آمریکا در سوریه آغاز شد. ترکیه با این هدف که ارتش آزاد باید در منطقه مرزی ترکیه مستقر شود با پیشروی به سمت اراضی سوریه در جرابلس، الباب و ادلب، صدها نفر از نیروهای نظامی خود را به شمال حلب گسیل داشت و حدود 1500 کیلومتر مربع از اراضی شمال سوریه را اشغال کرد تا مانع حرکت نیروهای نظامی وابسته به حزب دموکراتیک کرد سوریه شود و کمک های خود را به ارتش آزاد از سر بگیرد. در عین حال آمریکا نیروهای تفنگدار خود را با هدف مقابله با محور مقاومت و حزب الله و کمک به گروه های مخالف دولت سوریه، بدون مجوز سازمان ملل به رقه و حلب اعزام کرد و هم اکنون حدود 400 نفر از نیروهای تفنگداران آمریکا در اطراف رقه مستقر شده اند. هر چند ایالات متحده هدف از اعزام نیرو به این مناطق را سرکوب گروهک های تروریستی داعش و النصره اعلام نموده، اما در واقع آمریکا در صدد است که وضعیت بحرانی سوریه همچنان ادامه داشته باشد و مانع حضور محور مقاومت در سوریه شود.
پرسش: هماهنگی روسیه و آمریکا در این خصوص چه پیامدهایی خواهد داشت و چه آثاری بر جا می گذارد؟
سکوت تردیدآمیز و عجیب روسیه در مقابل حضور نیروهای نظامی آمریکا در سوریه نشان می دهد که یک سلسله توافقاتی میان مسکو و واشنگتن بر سر تقسیم غنائم جنگی سوریه وجود دارد. با وجود آنکه روسیه با اجازه و با درخواست دولت سوریه وارد این کشور شده، اما در شرایط فعلی برای حفظ منافع خودش از کمک به دولت سوریه سر باز می زند و در مقابل تجاوز نیروهای آمریکایی سکوت اختیار کرده است. این سکوت تردیدهایی را نزد ناظران سیاسی به ویژه ملت سوریه به وجود آورده است.
پرسش: موازنه قدرت آمریکا و روسیه در سوریه به چه سویی در حرکت است و چه آثاری برای آینده سیاسی نظام حاکم بر سوریه دارد؟
اگر توافقات پشت پرده ای بین روسیه و آمریکا صورت گرفته باشد، طبیعی است که این توافقات به ضرر محور مقاومت و دولت سوریه خواهد بود. سفر اخیر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی به مسکو نشان دهنده این است که روس ها وارد بازی خطرناکی شده اند و تصمیم دارند تا به نوعی امنیت منطقه در اختیار نیروهای ترکیه، آمریکا و روسیه قرار گیرد.
پرسش: از نظر حقوقی حضور نیروهای آمریکایی و دیگر نیروهایی که بدون دعوت دولت سوریه در این کشور به سر می برند، چه وضعیتی دارد؟
به لحاظ حقوق بین الملل، آمریکا سیادت و تمامیت ارضی یک کشورِ مسقل عضو سازمان ملل را نادیده گرفته است که این موضوع بر خلاف قوانین بین المللی است و شورای امنیت می باید قطعنامه ای در این خصوص صادر کند. حضور نیروهای آمریکا در سوریه به مفهوم تضعیف شورای امنیت سازمان ملل است، لذا اگر قرار است در سوریه اقدام نظامی صورت بگیرد اولاً باید با اجازه شورای امنیت سازمان ملل باشد و ثانیا باید نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل به سوریه اعزام شوند. آمریکا برخلاف قوانین بین المللی نیروهای خود را وارد سوریه کرده و این حق برای دولت و ملت سوریه وجود دارد که با نیروهای آمریکا به عنوان نیروهای اشغالگر مقابله کنند.
پرسش: چرا مجامع بین المللی در این خصوص سکوت می کنند و اعتراضی ندارند؟
با توجه به اینکه جامعه جهانی از نظام آمریکا و قدرت های فرامنطقه تبعیت می کنند، لذا در برابر تجاوز آمریکا به سوریه سکوت اختیار کرده اند. طبیعتاً شورای امنیت نمی تواند خارج از اراده آمریکا تصمیم گیری کند و به همین دلیل در برابر تجاوز آمریکا به سوریه سکوت و منفعلانه برخورد کرده است.
0 Comments