آنتونی لوسکیوس در تحلیلی که اندیشکده انگلیسی مطالعات راهبردی بین‌المللی منتشر کرد، نوشت: سازمان تحقیق و توسعه دفاعی هند (DRDO) با اعلام این دو پرتاب موفقیت‌آمیز، پرالای را یک موشک «نسل جدید» توصیف کرد. این سازمان خاطرنشان کرد که پرالای مجهز به موتور موشک سوخت جامد است و از فناوری هدایت پیشرفته استفاده می‌کند. تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که حامل و پرتابگر آن، یک خودرو سنگین با قابلیت استفاده در حمل و نقل جاده‌ای است. بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی این سازمان، به نظر می‌رسد این موشک می‌تواند اهدافی را در بردهای تا 500 کیلومتر مورد اصابت قرار دهد. اندازه کلاهک آن فاش نشده است. در یکی از پرتاب‌های آزمایشی، موشک در مسیری شبه بالستیک پرتاب شد که می‌تواند شانس آن را برای شکست دفاع موشکی فرضی افزایش دهد.

پرالای محصول جانبی از خانواده موشک‌های سری K هند است. این موشک‌ها برای ناوگان نوظهور زیردریایی موشک‌های بالستیک هسته‌ای هند (SSBN) در کلاس آریهانت (Arihant) در حال توسعه هستند. اولین نمونه از این دسته، یک موشک بالستیک زیردریایی (SLBM) به نام K-15، در حال حاضر به ترتیب بر روی INS Arihant و Arighat مستقر شده است. با این حال، از آنجایی که K-15 برد محدود 700 کیلومتری دارد، انتظار می‌رود نیروی دریایی هند در نهایت آن را با K-4 برد بلندتر جایگزین کند. برد موشک K-4 پس از بهره‌برداری، 3500 کیلومتری افزایش یافته و امکان قابلیت ضربه دوم معتبرتری را برای هند فراهم می‌آورد. این موشک می‌تواند از آب‌های ساحلی هند یا عمیق‌تر در اقیانوس هند به اهدافی در پاکستان و چین برسد.

از آنجایی که پرالای از زیرسیستم‌های موجود K-15 و K-4 SLBMs استفاده می‌کند، احتمالاً این امر باعث کاهش هزینه‌های واحد تولید می‌شود. این ویژگی‌های فنی مشترک ممکن است به این معنی باشد که سیستم پرالای قبل از بهره‌برداری به آزمایش‌های کمتری برای راه‌اندازی نیاز دارد. آزمایش‌های مضاعف در آینده و به دنبال آن دوره‌ای کوتاه از آزمایش‌ها توسط کاربران، نشان می‌دهد که این سامانه می‌تواند در چند سال آینده به قابلیت عملیاتی اولیه برسد.

سرعت پایدار در روند آزمایش پرالای احتمالاً نشان‌دهنده قصد هند برای نشان دادن سرعت بالای فعالیت‌های موشکی پس از درگیری بین چین و هند در امتداد مرز غربی مورد مناقشه آن‌هاست. این درگیری‌ها باعث افزایش تنش بین پکن و دهلی نو شد. از سال 2020، نظامی‌سازی مداوم و بی‌سابقه مرز چین و هند در زمان صلح باعث شده است که هر طرف حداقل 50 هزار نیروی زمینی و نیروی هوایی مستقر کند. طبق گزارش‌ها، چین، مانند هند در واکنش به این اقدام، قابلیت‌های پرتاب زمینی و هوایی را در منطقه مستقر کرده است.

بر خلاف چین، هند گزینه‌های موشکی زمین‌پایه را محدود کرده است. این موشک‌ها حول موشک مافوق صوت BrahMos که با همکاری روسیه ساخته شده است، می‌چرخد. بنابراین، توسعه موشک بالستیک پرالای با برد بلندتر و مسلح به طور متعارف، به دهلی نو توانایی بهبود یافته‌ای را برای در تیررس داشتن اهداف بیشتر و ایجاد بازدارندگی می‌دهد.

نیروی موشکی در حال ظهور؟

در این زمینه، ژنرال بیپین روات، رئیس فقید ستاد دفاع هند، در سپتامبر 2021 فاش کرد که هند باید “به دنبال ایجاد یک نیروی موشکی” باشد. این آرزو با حمایت اخیر مقامات نظامی هند مواجه شده مبنی بر اینکه هند باید توانایی‌های موشکی فعلی و آینده خود را افزایش دهد. تحلیلگران هندی استدلال می‌کنند که یک نیروی نظامی جدید نیز تا حدی امتیازات چین را در این زمینه، با توجه به اینکه نیروی موشکی مستقلی دارد، جبران می‌کند. به این ترتیب، پرالای به دلیل چند ظرفیتی بودن و هزینه نسبتا کم، می‌تواند نقش مهمی در یک نیروی نظامی هندی در آینده داشته باشد. اگر کمیته امنیتی کابینه هند به ایجاد این نیرو رسمیت دهد، انتظار می‌رود نیروی موشکی هند، سامانه ها، افراد و نیروهای سه نیروی نظامی دیگر را در طول زمان جذب کند.

صرف نظر از این احتمال، پرالای می‌تواند به عنوان تنها موشک بالستیک متعارف هند که به طور بالقوه تحت کنترل ارتش است، در نظر گرفته شود. تایید رسمی در 23 دسامبر مبنی بر اینکه پرالای فقط به کلاهک متعارف مسلح می‌شود، این وضعیت را محتمل‌تر می‌کند. برخی از موشک‌های بالستیک دیگر هند، مانند آگنی-I و -II، دارای قابلیت استفاده دوگانه متعارف و هسته‌ای هستند، اما استقرار یا استفاده از آن‌ها می‌تواند بحران را به واسطه احتمال اشتباه محاسباتی و تشدید تنش هسته‌ای افزایش دهد. در نتیجه، نقش متعارف آن‌ها حذف شده و همه موشک‌های بالستیک صرفاً برای پرتاب هسته‌ای تحت نظر فرماندهی مشترک نیروهای راهبردی هند (SFC) قرار گرفته‌اند. با توجه به آنچه ذکر شد انتظار نمی‌رود SFC در نیروی موشکی هند ادغام شود.

برای جلوگیری از تشدید ناخواسته یا تفسیر نادرست در یک بحران، حفظ تفکیک دارایی‌های SFC و آن‌هایی که در زنجیره فرماندهی ارتش قرار دارند، ضروری است. با این حال، اگر پرالای خارج از SFC وارد خدمت شود، چین و همچنین پاکستان ممکن است به این نتیجه برسند که هند قصد دارد این موشک «قابل استفاده‌تر» از دیگر موشک‌های بالستیکی باشد. این وضعیت ممکن است منجر به کنش-واکنش‌هایی در وضعیت آرایش نیروهای چین و پاکستان و همچنین افزایش تنش‌های منطقه‌ای شود.