تغییر نتانیاهو خبر خوبی برای بایدن

آرون دیوید میلر در یادداشتی که وب سایت اندیشکده کارنگی آن را منتشر کرد؛ نوشت: اما به راستی چرا بایدن از دولتی استقبال می‌کند که نخست‌وزیر آن حامی الحاق کرانه باختری و گسترش  شهرک‌سازی‌ها است؟

اول اینکه، رفتن نتانیاهو با هر استانداردی خبر خوبی برای بایدن است. در دوران نخست‌ وزیری بنیامین نتانیاهو شاهد تقویت روابط اسرائیل با جمهوری خواهان به هزینه دموکرات‌ها بودیم و اکنون با خروج وی از قدرت می‌تواند اعتماد و اطمینان بیشتری در روابط بین دو کشور ایجاد شود.با این حال، نتانیاهو همچنان یک نیروی قدرتمند باقی خواهد ماند و از ابزارهای خود به منظور تضعیف اهداف ایالات متحده در قبال ایران و فلسطین بهره خواهد برد.

دوم اینکه، نفتالی بنت احتمالاً به‌عنوان ضعیف‌ترین نخست‌وزیر تاریخ اسرائیل، دوران نخست وزیری خود را آغاز می‌کند و این در واقع برای دولت بایدن خبر خوبی است. وی تنها شش کرسی را در اختیار دارد و احزاب تشکیل‌دهنده ائتلاف برای دوام دولت به یکدیگر وابسته خواهند بود؛ تا مبادا یکی از اعضای آن از چرخه قدرت خارج و زمینه فروپاشی دولت ائتلافی را فراهم کند. بنابراین نفتالی بنت در طی این بازه زمانی به‌جای گسترش درگیری با جو بایدن در حوزه مسائل سیاسی، تمام هم‌وغم خود را صرف مسائل داخلی خواهد کرد. وی با نمایش این‌که می‌تواند رابطه ایالات‌متحده و اسرائیل را مدیریت کند؛ توانست زمینه دریافت یک میلیارد دلار برای تأمین مجدد موشک‌های گنبد آهنین را فراهم کند.

سوم اینکه، اگر نتانیاهو به عنوان نخست وزیر به کار خود ادامه می‌داد، احتمالاً بر سر برنامه‌های آمریکا برای احیای برجام یا موضوع فلسطین با بایدن درگیر می‌شد؛ اما بنت، اگرچه مخالفت خود را با احیای برجام اعلام کرده است اما بسیار بعید است که او تلاش دولت برای انجام مذاکره با ایران را به چالش بکشد، چه رسد به این‌ که سیاست نتانیاهو را در سال 2015 در قالب سخنرانی در کنگره و دعوت از جمهوری خواهان در مخالفت با اوباما را تکرار کند.

در مورد مسئله فلسطین، نفتالی بنت باید فشار جناح راست را بر الحاق و گسترش شهرک‌سازی‌ها محدود کند، مبادا ائتلاف فروبریزد یا درگیر اختلافات ناخواسته با دولت بایدن شود. درواقع نفتالی بنت سعی خواهد کرد تا به ‌صورت کلی از مسئله فلسطین اجتناب کند. البته هنوز مشخص نیست که وی چگونه با فشار اعضای جناح راست ائتلاف و فلسطینیان که به مقاومت در برابر اشغالگری اسرائیل ادامه می‌دهند، مقابله خواهد کرد.

 

احتمال درگیری بالقوه میان بایدن و بنت

چهارم اینکه، خروج نتانیاهو از قدرت می‌تواند مزیت مهمی برای سیاست داخلی دولت بایدن باشد. در مقابل قصد دولت بایدن برای ورود مجدد به توافق هسته‌ای، نفتالی بنت برخلاف بنیامین نتانیاهو به‌صورت تهاجمی از کارت جمهوری خواهان استفاده نمی‌کند و احتمالاً سعی خواهد کرد تنش در داخل حزب دموکرات را کاهش دهد. در حال حاضر بایدن درصدد است بین حزب جمهوری‌خواه که به دنبال راه‌هایی برای توصیف دموکرات‌ها به‌عنوان ضد اسرائیل هستند و جناح مترقی حزب دموکرات که خواستار فشار دولت بایدن بر اسرائیل در مسئله فلسطین هستند، یک توازن مناسب ایجاد کند.

بدون نتانیاهو، بزرگ‌ترین تهدید برای بهبود روابط ایالات‌متحده و دولت ائتلافی، واقعیت‌های خاورمیانه است. اکنون سیاست اسرائیل با بی‌ثباتی همراه است و نتانیاهو در خارج از قدرت به فشار خود به دولت ائتلافی ادامه خواهد داد و از سوی دیگر فلسطینی‌ها آرام نخواهند نشست. بنابراین بدون رویکرد قابل اعتنا توسط اسرائیلی‌ها برای مقابله با این موضوعات و عدم انعطاف‌پذیری نسبت به فلسطینی‌ها، می‌توان در طی سال‌های آینده شاهد تداوم بحران باشیم.