وب‌سایت مؤسسه امریکن اینترپرایز در یادداشتی نوشت: حتی قبل از آغاز همه‌گیری کرونا ویروس در اوایل امسال، حمایت‌ها از آمریکا به سطح بی‌سابقه‌ای کاهش یافته بود. طی شش ماه گذشته، واشنگتن به درد و رنج وسیع بین شهروندان خود بی‌تفاوت بوده و بی‌خردی در رویکرد خود به همکاری‌های جهانی درزمینهٔ واکسن و تجهیزات پزشکی را تشدید کرده است.

اگر ترامپ دوباره انتخاب شود، سیاست خارجی «اول آمریکا» ی وی تقویت خواهد شد و به‌تبع آن آمریکا بیش از گذشته نزول خواهد کرد. واشنگتن شاهد بر باد رفتن نظم بین‌المللی خواهد شد که آمریکا برای ارتقای امنیت و حفظ رفاه خود ایجاد کرده است و با جهانی مواجه خواهد شد که فاقد نهادها، ائتلاف‌ها و حسن نیت‌هایی است که از دیرباز منافع آمریکا را تقویت کرده‌اند. رئیس‌جمهور و رهبران جمهوری‌خواه حامی وی باید مسئولیت دستاورد خویش را بپذیرند؛ یعنی نظم جدیدی که آمریکا را حذف می‌کند.

تصمیمات سیاست خارجی ترامپ در چهار سال گذشته حاکی از تداوم این آسیب‌ها در دوره بعدی و تأثیر آن بر رهبری آمریکا در جهان است. متقاعد کردن کشورها برای هماهنگ‌سازی سیاست‌های خود با سیاست آمریکا بیش‌ازپیش دشوار خواهد شد، زیرا آمریکا دیگر نماینده آرمان‌های مشترک نخواهد بود. متحدان آمریکا خواهان استقرار نیروهای نظامی آمریکا در خاک خود نخواهند بود و به عملیات ائتلافی با آمریکا نخواهند پیوست. انتقاد از دیوان کیفری بین‌المللی و عدم همکاری با آن (چیزی که ترامپ طی دوره اول خویش مرتکب شده و احتمالاً در دوره بعدی نیز به آن مبادرت خواهد کرد) باعث خواهد شد که سایر قدرت‌ها ارتش آمریکا را به‌عنوان نیرویی قلمداد کنند که به خشونت غیر مشروع مبادرت می‌کند. تداوم رویکردهای دولت ترامپ در سیاست خارجی، سایر قدرت‌ها را به ایجاد ائتلاف‌های جدیدی سوق خواهد داد که آمریکا در آن‌ها جایی ندارد. در صورت انتخاب ترامپ در دوره دوم، آمریکا احتمالاً نیروهای خود را از اروپا تخلیه خواهد کرد، به اخاذی از کره جنوبی و ژاپن بابت استقرار نیروهای آمریکایی در این کشورها ادامه خواهد داد و از آنجائی که هیچ‌کدام از این دو کشور به آن تن نخواهند داد، ترامپ نیروها را از این کشورها خارج خواهد کرد و به تعهدات امنیتی آمریکا پشت پا خواهد زد.

در خاورمیانه، واشنگتن جنگ در افغانستان و عراق را خاتمه یافته اعلام کرده و سوریه را ترک خواهد کرد. احتمالاً ایران و روسیه در مورد نفوذ خود در منطقه مناقشه خواهند داشت اما خلأ برجای‌مانده از خروج آمریکا احتمالاً فضایی برای بلندپروازی آن‌ها در اختیار خواهد گذاشت. از سوی دیگر، متحدان آمریکا دیگر به تضمین‌های امنیتی واشنگتن اعتماد نخواهند کرد و همکاری‌های قدرت‌های متوسط که زمانی برای تقویت نظم بین‌المللی قانون محور امیدبخش محسوب می‌شدند، بدون پشتیبانی آمریکا به‌جایی نخواهد رسید.

دولت ترامپ با محاسبات اشتباه آمریکا را چنان قدرتمند می‌پندارد که نیازی به همکاری با دیگران ندارد. در دوره دوم دولت ترامپ، واشنگتن از سازمان‌های بین‌المللی خارج خواهد شد، ائتلاف‌ها را ترک خواهد کرد، قادر به ایجاد پیمان‌های جدید برای جلوگیری از تهدیدها نخواهد بود و استفاده از تحریم‌های تنبیهی را تشدید خواهد کرد و صبر اروپا را لبریز خواهد کرد. با تضعیف روابط اقتصادی آمریکا با اروپا، اتحادیه اروپا به همکاری با چین و روسیه برای ایجاد سیستم پرداخت جایگزین دلار روی خواهد آورد و به تلاش برای تنظیم استانداردهایی به ضرر شرکت‌های آمریکایی خواهد افزود. این تحولات مشکلات سرمایه‌گذاری، تولید و تجارت آمریکا را تشدید خواهد کرد و این کشور را از منابع رشد اقتصادی دور خواهد ساخت. حذف آمریکا از ساختارهای اقتصادی جدید باعث خواهد شد که آمریکا به‌جای رهبری نظم بین‌المللی، از این نظم طرد شود.

این نظم پساآمریکایی فرضی نیست. شاخص‌های مهمی به چشم می‌خورد که رقبای آمریکا و متحدان آن در راستای کاهش هژمونی آمریکا و ایجاد نظم جدید تلاش می‌کنند. چین برای قیمت‌گذاری نفت با ارزی غیر از دلار، به ایجاد «یوان نفتی» مبادرت کرده است. از طرف دیگر، هند و روسیه نیز همانند شرکای اروپایی آمریکا، روش پرداختی برای دور زدن منطقه دلار ایجاد کرده‌اند. همچنین، درحالی‌که آمریکا برای پیوستن به همکاری فراآتلانتیک تردید داشت، استرالیا، کانادا و ژاپن این توافق را بدون آمریکا اجرایی کردند.

پیشگیری از نظم بین‌المللی پساآمریکایی مستلزم سیاست جدیدی است. اگر جمهوری‌خواهان سیاست خارجی «اول آمریکا» ی ترامپ و حامیان وی را کنار نگذارند، آمریکا ازیک‌طرف خود را تنها خواهد یافت و از طرف دیگر با یک نظم بین‌المللی مواجه خواهد شد که منافع آمریکا را لحاظ نکرده و آمریکا در آن نفوذی نخواهد داشت.