سانا آلویرا در تحلیلی که موسسه مطالعات صلح و درگیری هند منتشر کرد، نوشت: آمار ابتلا به کرونا در ایران رشد سریعی داشت. در موج دوم کرونا هم این آمار جهشی بود. در این اثنا، ایران برای مواجهه با این بیماری از صندوق بین‌المللی پول درخواست ۵ میلیارد دلار وام کرده است.

همه گیری کرونا در ایران به‌طور خاص به دلیل اثر اقتصادی تحریم‌های آمریکا است. دیده‌بان حقوق بشر در گزارش اکتبر ۲۰۱۹ خود دریافت که «تحریم‌های کنونی اقتصادی با وجود قائل شدن استثناهایی در حوزه بشردوستانه، عامل تحمیل رنج غیر ضروری به شهروندان ایرانی است که دچار بیماری هستند و شرایط دشوار پزشکی را تحمل می‌کنند.»

کاهش ارزش ریال هم به شدت به توان دولت برای ارائه خدمات بهداشتی از زمان شروع ویروس کرونا آسیب زده است. ممنوعیت خرید دلار این امکان را از ایران سلب کرده است که بتواند تجهیزات ضروری را از خارج از مرزهایش خریداری کند و کمک مالی از دیگر کشورها و سازمان‌ها دریافت نماید. این وضعیت باعث شد که آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل خواستار تعلیق تحریم‌ها به دلیل بحران بهداشتی شود. میچل باچلت، کمیسیونر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر هم درخواست مشابهی را مطرح کرد.

دولت ترامپ همچنان می‌گوید که تحریم‌ها استثناءهایی را در حوزه اقلام بشردوستانه قائل شده است. درست است که تحریم‌های آمریکا به صورت محدود و در صورت صدور مجوز بر تراکنش‌های تامین مواد خوراکی، اقلام کشاورزی و پزشکی اعمال نمی‌شود، اما واکسن‌های خاص، دستگاه‌های استریلیزاسیون و دیگر دستگاه‌های حیاتی برای مبارزه با این ویروس، مجوز صادرات به ایران را ندارند.

گرچه اینستکس اتحادیه اروپا به عنوان تنها مجرای دور زدن تحریم‌های آمریکا شناخته می‌شود و از مسیرهای مختلف ایران تلاش دارد بر تحریم‌ها غلبه کند، اما صرفا چند استثنای پزشکی کفایت نمی‌کند. ایران نیازمند طیفی از منابع برای مواجهه موثر با شیوع کرونا است.