پائول دیب در یادداشتی که وب‌سایت موسسه سیاست راهبردی استرالیا (آسپی) آن را منتشر کرد؛ نوشت: این سند نسبتاً کوتاه شش‌صفحه‌ای، مجموعه‌ای از پیام‌های صریحی است که برای تحت تأثیر قرار دادن دشمنان بالقوه از موضع روسیه طراحی‌شده است. اگرچه این اعلامیه رسمی، تسلیحات هسته‌ای را «ابزاری منحصراً بازدارنده» قلمداد کرده و استفاده از آن را «اقدامی اجباری» توصیف می‌کند، اما دارای جزئیاتی است که ممکن است جرقه‌ای برای جنگ هسته‌ای باشد.

«اجتناب‌ناپذیر بودن اقدام تلافی‌جویانه» در صورت حمله‌ای هسته‌ای علیه روسیه و قصد این کشور برای حفظ نیرویی برای وارد کردن «آسیب تضمینی غیرقابل‌تحمل» بر دشمنان بالقوه، پیام روشن این اعلامیه است. اگرچه دقیقاً بیان نشده است که این آسیب غیرقابل‌تحمل شامل چه چیزهایی است، اما این امر در جنگ سرد به معنای نابودی دشمن و سلب عملکرد آن به‌عنوان یک جامعه پیشرفته است.

مهم‌ترین خطر نظامی که ممکن است به تهدید مستقیم نظامی علیه روسیه تبدیل شود به‌قرار زیر تعریف شده است:

  • تقویت تجهیزات متعارف توسط یک دشمن بالقوه‌ی دارای تسلیحات هسته‌ای در سرزمین‌های کشورهای مجاور روسیه و متحدان آن و همچنین در آب‌های مجاور؛
  • استقرار سامانه‌های دفاع موشکی، موشک‌های کروز و بالستیک کوتاه برد و میان برد، تسلیحات غیرهسته‌ای دقیق و فراصوت، تجهیزات ضد هواپیماهای پروازی بدون سرنشین و جنگ‌افزار هدایتگر انرژی توسط کشورهایی که روسیه را دشمنی بالقوه قلمداد می‌کنند؛
  • توسعه و استقرار تجهیزات دفاع موشکی و سامانه‌های تهاجمی در فضای خارج از جو،
  • در اختیار گرفتن تسلیحات هسته‌ای یا دیگر انواع سلاح‌های کشتارجمعی که ممکن است علیه روسیه و متحدان آن مورداستفاده قرار گیرد و همچنین، ابزار حمل این سلاح‌ها توسط سایر کشورها،
  • تکثیر بدون کنترل تسلیحات هسته‌ای، ابزار پرتاب آن‌ها و فن‌آوری و تجهیزات تولید آن‌ها،
  • استقرار تسلیحات هسته‌ای و ابزار پرتاب آن‌ها در سرزمین کشورهای غیرهسته‌ای

از همه مهم‌تر، شرایطی که روسیه استفاده از سلاح هسته‌ای را مدنظر قرار می‌دهد، برای اولین بار در این سند به‌قرار زیر آمده است:

  • دریافت اطلاعات معتبر در مورد پرتاب موشک‌های بالستیک به اهدافی از سرزمین روسیه و/ یا متحدان آن (به‌عبارت‌دیگر، حمله به‌محض دریافت هشدار)؛
  • استفاده از تسلیحات هسته‌ای یا دیگر سلاح‌های کشتارجمعی علیه روسیه و/ یا متحدان آن توسط دشمن،
  • حمله به سایت‌های حساس نظامی یا دولتی روسیه که اقدام واکنشی نیروی هسته‌ای روسیه را تضعیف کند (به‌عبارت‌دیگر، حمله موسوم به حمله فلج‌کننده علیه فرماندهی نظامی و رهبری سیاسی)؛
  • تجاوز به روسیه با استفاده از تسلیحات متعارف به‌طوری‌که موجودیت کشور را به خطر بیندازد.

همچنین، این دستورالعمل اجرایی اشاره می‌کند که تصمیم استفاده از تسلیحات هسته‌ای توسط رئیس‌جمهور روسیه اتخاذ می‌شود که ممکن است در صورت لزوم به رهبران سایر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی در مورد آمادگی روسیه برای استفاده از سلاح هسته‌ای یا در مورد تصمیم به استفاده از این تسلیحات و همچنین، در مورد واقعیت استفاده از سلاح هسته‌ای اطلاع‌رسانی کند.

این اعلامیه روسیه در برخی حوزه‌ها شفاف‌سازی مطلوبی انجام داده است اما برخی از آن‌ها، به‌ویژه اعلام حمله با دریافت هشدار در دکترین هسته‌ای روسیه، نگران‌کننده است. این امر همواره مفهومی بسیار خطرناک قلمداد شده است، زیرا چنین مفهومی به‌طور حیاتی مستلزم عدم نقص در سامانه هشدار زودهنگام است که نمی‌تواند پایه‌ای قابل‌اتکا برای شروع جنگ هسته‌ای باشد.

در آینده با استقرار پرتابه‌های فراصوت و جنگ‌افزارهای هدایتگر انرژی، حتی احتمال دارد که شاخص‌های حمله هسته‌ای بازمان هشدار کوتاه‌تری مواجه باشد. هشدار راهبردی هم‌اکنون نیز پیچیده است، زیرا با استقرار موشک‌های بالستیک سریع جهانی دارای کلاهک متعارف توسط آمریکا، تمایز بین موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای مسلح به کلاهک هسته‌ای با کلاهک متعارف عملاً غیرممکن شده است.

موضوع نگران‌کننده دیگر در خصوص سیاست اعلام‌شده روسیه این است که استفاده از سلاح هسته‌ای در برابر حمله‌ای متعارف را «هنگامی‌که موجودیت کشور به خطر بیفتد» مدنظر قرار می‌دهد. این امر همان مؤلفه موسوم به جنگ برای کاهش جنگ در راهبرد هسته‌ای روسیه است که از تاکتیک تهدید به استفاده از سلاح هسته‌ای در برابر حمله متعارف غافلگیرکننده ناتو بهره می‌گیرد. این تاکتیک درواقع بازتابی از سیاست هسته‌ای ناتو در جنگ سرد برای بازدارندگی در برابر حمله متعارف غافلگیرکننده روسیه به اروپا محسوب می‌شود.

احتمالاً تصادفی نیست که انتشار بی‌سابقه سیاست بازدارندگی هسته‌ای روسیه درست درزمانی صورت گرفته است که گفتگوها بین آمریکا و روسیه در مورد کنترل تسلیحات هسته‌ای و بازرسی آن کلاً قطع شده است. در حال حاضر، همه پیمان‌های مهم کنترل و بازرسی تسلیحات هسته‌ای منقضی شده‌اند. همچنین پیمان استارت نو نیز اوایل سال بعد منقضی خواهد شد. واشنگتن اصرار می‌کند که هر نوع پیمان راهبردی هسته‌ای، چین را نیز در برگیرد، اما چین قاطعانه آن را رد کرده است. مطمئناً استارت نو نیز، به‌ویژه در صورت انتخاب مجدد دونالد ترامپ، منقضی خواهد شد. در این صورت، یک مسابقه تمام‌عیار تسلیحات هسته‌ای راهبردی دور از انتظار نخواهد بود.