موریل اَسبرگ و پیتر لینتل در مطلبی که موسسه آلمانی امور بین‌الملل و امنیت آن را منتشر ساخت، نوشت: در ماه‌های آتی تصمیمات مهمی درباره منازعه اسرائیل – فلسطین اتخاذ خواهد شد. بعد از سه دور برگزاری انتخابات و مانورهای تاکتیکی دشوار، دولت ائتلافی در سرزمین‌های اشغالی تشکیل شد. توافق ائتلاف بین شرکای اصلی یعنی لیکود و حزب آبی و سفید تصریح دارد که لایحه کاربست حاکمیت سرزمین‌های اشغالی بر بخش‌هایی از کرانه باختری را می‌توان در اول جولای 2020 به رأی‌گیری گذاشت، مشروط به اینکه آمریکا آن را تائید کند.

این‌گونه به نظر می‌رسد که آمریکا از الحاق بخش‌هایی از کرانه باختری حمایت خواهد کرد. مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا اخیراً اظهار داشت که تصمیم الحاق سرزمین، به اسرائیل مربوط می‌شود. در ژانویه 2020، دولت ترامپ از طرح موسوم به معامله قرن رونمایی کرد که به سرزمین‌های اشغالی اجازه می‌دهد 30 درصد از کرانه باختری را ضمیمه کند. متعاقباً کمیته آمریکا – اسرائیل تشکیل شد تا جزئیات الحاق سرزمینی را بررسی کند. نمایندگان دولت آمریکا تأکیددارند که اسرائیل با مقامات فلسطین در زمینه اجرای طرح ترامپ مذاکره کند. این امر ضرورتاً به معنای آن نیست که الحاق سرزمینی در جریان مذاکرات به تعویق خواهد افتاد.

پیروزی ترامپ در انتخابات نوامبر 2020 قطعی نیست و جو بایدن اعلام کرده که مخالف الحاق سرزمینی است. ازاین‌رو رژیم صهیونیستی عجله دارد تا قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، الحاق سرزمینی را اجرایی نماید. بعلاوه، حقوق مدنی و سیاسی فلسطینیان با اشغالگری به‌شدت محدود شده و سرزمین‌‎های در اختیار فلسطینیان چند پاره است. الحاق سرزمینی، دسترسی مردم فلسطین به منابع کرانه باختری را محدودتر خواهد شد.

 

الحاق کرانه باختری امنیت سرزمین‌های اشغالی را به خطر خواهد انداخت

یکی از کارشناسان مسائل امنیتی سرزمین‌های اشغالی و افسر سابق ارتش گفت: «چنین الحاق سرزمینی منافع امنیتی اسرائیل را تأمین نخواهد کرد، بلکه برعکس شرایط دشواری برای کنترل مرزی ایجاد خواهد کرد. این امر همچنین مدیریت مشترک بحران و منازعه با تشکیلات خودگردان فلسطین و موافقت‌نامه سازش با اردن و مصر را تضعیف خواهد ساخت. بعلاوه، خطر تقابل‌های خشونت‌‌آمیز را افزایش خواهد داد».

اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن باید تصمیم جدی بگیرند و از وزن سیاسی خود برای نفوذ بر محاسبه هزینه – فایده بازیگران سیاسی در سرزمین‌های اشغالی استفاده کنند و درنتیجه مانع از اجرای الحاق کرانه باختری شوند.

اروپا ابزارهایی در اختیار دارد که بتواند از طریق ابزارهای یادشده از یکی از اصول بنیادی حقوق بین‌الملل، یعنی غیرقابل‌قبول بودن کسب سرزمین با زور دفاع کند. به‌عنوان‌مثال اروپایی‌ها تحریم‌های زیادی علیه روسیه به‌واسطه الحاق شبه‌جزیره کریمه به خاک خود وضع کرده‌اند. از دید برخی کشورهای اروپایی همچون آلمان تحریم علیه سرزمین‌های اشغالی مطرح نیست. در عوض، اروپایی‌ها می‌توانند موافقت‌نامه مشارکت اتحادیه اروپا – اسرائیل را تا حصول نتایج مطلوب به تعلیق در آورند. پایه و اساس هنجاری مندرج در ماده 2 موافقت‌نامه مذکور و نیز روح این موافقت‌نامه با الحاق کرانه باختری نقض خواهد شد.

بعلاوه، اروپایی‌ها نه‌تنها باید تغییر یک‌جانبه مرزها را رد کنند، بلکه باید بر انتظارات خود از سرزمین‌های اشغالی نیز تأکید نمایند. هم‌زمان اروپایی‌ها باید بدون قید و شرط از تشکیلات خودگردان فلسطین حمایت کنند.

اروپایی‌ها همانند گذشته باید نقش پیشرو در قضیه فلسطین ایفا کنند. این نقش نه‌تنها باید شامل ممانعت از اجرای الحاق کرانه باختری باشد، بلکه حل‌وفصل منازعه اسرائیل – فلسطین نیز باشد.