روث ادلر، از مقامات سابق وزارت امور خارجه و تجارت استرالیا در گزارشی که اندیشکده امور بین‌الملل استرالیا منتشر کرد، نوشت: سخنرانی اخیر ترامپ که با پاره کردن متن سخنرانی توسط نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا در یادها خواهد ماند، بر اولویت‌های سنتی محافظه‌کاران ازجمله اقتصاد، تجارت آزاد، روابط با چین، مهاجرت و امنیت مرزها، توان نظامی، آزادی مذهبی، سلامت، تروریسم و قانون و نظم متمرکز بود، اما درعین‌حال به دلیل موضوعاتی که از قلم انداخت قابل‌توجه بود. اگرچه ترامپ به‌طور خلاصه به موضوعات زیست‌محیطی ازجمله پیوستن به ابتکار حفاظت از یک تریلیون درخت در داوس پرداخت اما موضع مهمی که از قلم افتاد، مسئله تغییرات اقلیمی بود.

 

خروج از توافق پاریس یک روز بعد از انتخابات در آمریکا

در چهارم نوامبر 2019، دقیقاً سه سال بعد از اجرایی شدن توافق پاریس، مقامات آمریکا روند خروج از این توافق را آغاز کردند. این خروج یک سال بعد از تاریخ تصویب اجرایی خواهد شد؛ بنابراین خروج آمریکا از توافق پاریس در تاریخ 4 نوامبر 2020، یعنی یک روز بعد از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به اجرا درخواهد آمد.

باید منتظر ماند و دید که آیا مسائل اقلیمی و زیست‌محیطی در انتخابات 2020 آمریکا نقشی خواهند داشت یا خیر. در پژوهشی اخیر مشخص شد که 64 درصد افرادی که در یک نظرسنجی شرکت کردند، فکر می‌کنند که محیط‌ زیست باید برای ترامپ و کنگره در رأس اولویت‌ها باشد. 52 درصد فکر می‌کنند که تغییرات اقلیمی باید یک اولویت اصلی باشد. درحالی‌که دیگر مسائل ازجمله تروریسم (67 درصد) و آموزش (67 درصد) برای دیگران در رأس اولویت بود. این نتایج نشان می‌دهد که اهمیت تغییرات اقلیمی و حفاظت از محیط‌ زیست برای رأی‌دهندگان آمریکایی رو به افزایش است. در سال 2017 فقط 38 درصد از شرکت‌کنندگان در یک نظرسنجی مشابه گفته بودند که تغییرات اقلیمی برایشان یک اولویت مهم است.

همان‌طور که انتظار می‌رفت یک شکاف حزبی در خصوص این مسائل وجود دارد، 85 درصد از دموکرات‌ها می‌گویند که حفاظت از محیط‌ زیست باید برای رئیس‌جمهور و کنگره اولویتی مهم باشد. درحالی‌که فقط 39 درصد جمهوری‌خواهان این‌طور فکر می‌کنند. با توجه به این‌که تغییرات اقلیمی یک اولویت مهم است، این شکاف 78 درصد دموکرات‌ها و فقط 21 درصد جمهوری‌خواهان را شامل می‌شود؛ یعنی این پژوهش نشان می‌دهد که این مسائل در حال اهمیت بیشتر پیدا کردن نزد رأی‌دهندگان هستند.

جمهوری‌خواهان شاید با توجه به افزایش یافتن اهمیت مسائل اقلیمی و زیست‌محیطی برای رأی‌دهندگان، تلاش کرده‌اند نشان دهند که نگران حفاظت از محیط‌ زیست و تغییرات اقلیمی هستند. جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان اخیراً برنامه‌ای اقلیمی را با تمرکز بر جلوگیری از انتشار کربن، انرژی پاک و حفظ منابع طبیعی ترسیم کرده‌اند. این برنامه شامل اقداماتی برای ترغیب به کاشت درخت، ایجاد مشوق برای کاهش تولید کربن از طریق اعتبارهای مالیاتی و حمایت از تحقیق و توسعه در خصوص فن‌آوری‌هایی که کاهش تولید کربن را در نظر دارند است. بااین‌حال این برنامه با مخالفت جمهوری‌خواهان محافظه‌کار و سازمان‌هایی نظیر باشگاه رشد روبرو شده است.

دموکرات‌ها مسائل محیط‌زیست و اقلیم را به اولویتی مهم تبدیل کرده‌اند و تغییرات اقلیمی را «تهدیدی فوری و چالشی تعیین‌کننده» خوانده‌اند و به دستیابی به تعهدات اوباما تحت توافق پاریس، توسعه یک اقتصاد مبتنی بر انرژی پاک و تأمین عدالت اقلیمی و زیست‌محیطی متعهد هستند. برنامه «معامله جدید سبز» برنی ساندرز جاه‌طلبانه‌ترین برنامه است و انرژی صد در صد تجدید پذیر را برای برق و حمل‌ونقل تا سال 2030، تکمیل کربن‌زدایی از اقتصاد تا 2050 و بسته سرمایه‌گذاری دولتی 16.3 تریلیون دلاری را وعده می‌دهد. ساندرز همچنین متعهد شده است که 200 میلیارد دلار به صندوق اقلیم سبز بدهد و دوباره به توافق پاریس ملحق شود. تام استایر و الیزابت وارن نیز برنامه‌های اقلیمی جاه طلبانه ای دارند. پیت باتیگیگ نیز وعده داده است تا سال 2050

انتشار کربن را به صفر برساند و سه صندوق سرمایه‌گذاری برای ارتقای توسعه فن‌آوری پاک ایجاد کند. جاه‌طلبی در دیگر کاندیداها سطوح متفاوتی دارد.

ماه‌های پیش رو مشخص خواهد کرد که آیا رقابت انتخاباتی نوامبر به یک انتخابات اقلیمی تبدیل خواهد شد یا خیر. ترامپ احتمالاً به دنبال برداشتن تأکید از روی این مسئله خواهد بود اما در صورت ضرورت، اعتبارات محیط زیستی را از طریق تعهدش به ابتکار یک تریلیون درخت کسب خواهد کرد.