تیموتی ژوزف در مطلبی که نشنال اینترست آن را منتشر ساخت، نوشت: سنای آمریکا نظرش را درباره استیضاح ترامپ داد و وی را تبرئه کرد. 52 سناتور از 53 سناتور از حزب جمهوری‌خواه در سنای آمریکا، ترامپ را از اتهام سوءاستفاده از قدرت و کارشکنی در برابر کنگره تبرئه کردند.

تمامی 47 سناتور دمکرات سنا رأی به محکومیت ترامپ در هر دو اتهام یادشده دادند. میت رامنی تنها سناتور جمهوری‌خواه بود که رأی به محکومیت رئیس‌جمهور داد.

روند تبرئه ترامپ توسط اعضای جمهوری‌خواه سنا یادآور وفاداری سنای روم باستان به حکومت خودکامه امپراتوران است که سنای روم تبدیل به نهادی در خدمت هوی و هوس امپراتوران تبدیل شده بود.

در کنار نمایش وفاداری و بیعت سناتورهای روم، تحول دیگری وجود داشت، بدین مفهوم که جمهوری روم به یک دولت خودکامه و مستبد تبدیل شد. تحولات جاری در آمریکا شبیه تغییر و تحولات در روم باستان است؛ تحولی که می‌تواند مسیری باشد که آمریکا به آن منتهی خواهد شد.

 

وکیل ترامپ: هیچ اقدام رئیس جمهور برای کمک به پیروزی مجدد مستوجب استیضاح نیست؟!

وکلای ترامپ بر این عقیده هستند که موضع شخصی رئیس‌جمهور از موضع کشور جدانشدنی است. این اظهارنظر شبیه مفهومی است که با به قدرت رسیدن مردی به نام آگوستوس در روم باستان تثبیت و رایج شد. آگوستوس نخستین امپراتور روم بود که از 31 قبل از میلاد تا 14 پس از میلاد بر مسند قدرت بود.

درشویتز، از اعضای تیم وکلای ترامپ ادعا کرد که سوءاستفاده از قدرت توسط رئیس‌جمهور جرم قابل استیضاح نیست. بخش اصلی استدلال وی این بود که هر مقام رسمی که من می‌شناسم بر این باور است که انتخاب ترامپ به نفع عموم است و اگر هر رئیس‌جمهوری دست به هر کاری می‌زند که به پیروزی مجددش در انتخابات ریاست جمهوری کمک کند، به نفع کشور است و اقدامی نیست که مستوجب استیضاح باشد.

عدم توانایی برای تمایز بین منافع شخصی یک رهبر با منافع کشوری که وی آن را رهبری می‌کند، به‌شدت یادآور روم باستان است.

در چنین وضعیتی تغییر و تحول از نظام جمهوری به‌ نظام خودکامه وجود ندارد. بلکه نهادهای جمهوری کمرنگ شده و لغزش و سقوط تدریجی به سمت نظام تصمیم‌گیری اقتدارگرایی و تحکیم قدرت در یک فرد با نام جمهوری را شاهد هستیم. در چنین وضعیتی فقط نام جمهوری حفظ شده است.

 

تعبیر ترامپ از نظارت به آزار و مزاحمت

لغزش روم به سمت حکومت فردی و خودکامه را می‌توان در سلسله تحولاتی در زمان حکومت آگوستوس مشاهده کرد که وی عنوان پادشاهی نداشت، بلکه از عنوان مبهمی به نام «اولی میان برابرها» برخوردار بود.

اما در حقیقت سنای روم به آگوستوس هم قدرت و برتری بر ارتش و هم قدرت حاکمیتی وتو کردن قوانین را داد. هر یک از این دو قدرت به وی در برابر هرگونه تعقیب قضایی مصونیت می‌داد. به عبارتی وی بالاتر از قانون بود.

ازاین‌رو، موقعیت آگوستوس موجب گردید تا وی فارغ از هرگونه نظارت باشد، چیزی که ترامپ آن را آزار و اذیت رئیس‌جمهوری می‌نامد. ناگفته نماند ریچارد نیکسون نیز آرزوی چنین مصونیتی را داشت که بعد از کناره‌گیری از ریاست جمهوری طی بیانیه‌ای اعلام کرد وقتی رئیس‌جمهور کاری را انجام می‌دهد، آن کار غیرقانونی نیست.

در زمان آگوستوس این ایده ظهور کرد که «اولی میان برابرها» و روم تا حدودی مثل هم و یکی بودند. این هویت واحد به‌سرعت به امری جدایی‌ناپذیرِ هویت دیگری تبدیل شد. نمایش فیزیکی اتحاد و یکی بودن شاه و کشور در ساخت معبد روم و آگوستوس در شهرهای سراسر منطقه مدیترانه نمود پیدا کرد.

به‌عنوان‌مثال در زمان آگوستوس و تیبریوس جانشین وی، اهانت به امپراتور خیانت به کشور قلمداد می‌شد یا رسمی‌تر اینکه خیانت به عظمت مردم روم تلقی می‌شد. انتقاد از امپراتور در قالب الفاظ نامناسب یا اهانت به تصویرش مستوجب محاکمه به‌عنوان دشمن ملت بود.

بسیاری از شخصیت‌های عالی‌رتبه در دولت ترامپ از مایک پمپئو، وزیر امور خارجه گرفته تا ریک پری، وزیر سابق امور انرژی و تا سارا هاکبی سندرز، سخنگوی سابق کاخ سفید آشکارا از ترامپ به‌عنوان شخصیت مقدس برگزیده صحبت کرده‌اند. ترامپ به‌شخصه در اوایل سال جاری اعلام داشت که عمیقاً باور دارم خدا با ما است.

البته هنوز معبد مجسمه آزادی و ترامپ در کنار یکدیگر همانند معبد روم و آگوستوس ساخته نشده است.

اما استیضاح ترامپ توسط سنا به ما نشان داده است که چقدر به سمت یکی‌سازی هویت رهبر و کشور در عصر ترامپ حرکت کرده‌ایم. نکته اصلی در دفاع از رئیس‌جمهور در جریان محاکمه در سنا این است که خواست شخصی رئیس‌جمهور از خواست و اراده کشور و خیر عموم لاینفک و جدانشدنی است.

آیا تأیید دفاعیه تیم وکلای ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در سنا توسط حزب جمهوری‌خواه مسیر را به سمت خواست و منویات اقتدارگرایی بیشتر هموار خواهد ساخت؟

قضیه لغزش سریع جمهوری روم به رژیم اقتدارگرا و استبدادی که همچنان نقاب جمهوری به‌صورت داشت نشان می‌دهد که چنین تحولی چقدر سریع می‌تواند رخ دهد.