دیوید وینری در یادداشتی که وب‎سایت موسسه کارنگی منتشر کرد، نوشت: توافق خروج شامل یک دوره یک ساله‎گذار تا پایان سال 2020 است و در این دوره حتی با وجودی که انگلیس از اتحادیه اروپا خارج شده به قوانین آن عمل می‎کند. هدف از این توافق ثبات و تدوام کسب وکارهای انگلیس و اتحادیه اروپایی است و در عین حال لندن و بروکسل درباره روابط آتی اقتصادی و امنیتی شان با هم مذاکره می‎کنند. محور این گفت‌وگوها یک توافق تجارت آزاد خواهد بود اما مذاکرات می‎تواند شامل دیگر حوزه ها از جمله همکاری کیفری و دفاعی نیز باشد.

با توجه به این که این دوره گذار یک سال به طول می‎انجامد، ضرب‎الاجل بعدی بزرگ برای برگزیت پایان سال 2020 خواهد بود. اما در آن زمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟

 

چهار سناریوی احتمالی برای 12 ماه آینده وجود دارد.

اول، انگلیس و اتحادیه اروپا در خصوص یک شراکت جامع جدید توافق می‎کنند که همکاری اقتصادی، از جمله یک توافق تجارت آزاد و امنیتی را شامل می‌شود. اتحادیه اروپا و انگلیس هر دو گفته‎اند که چنین چیزی را می‏خواهند. چالشی که این سناریو دارد رسیدن به چنین توافقی و تصویب آن ظرف فقط یک سال است.  یک مساله مهم در این مذاکرات این است که اتحادیه اروپا تا چه حد از انگلیس می‌خواهد با مقررات و استانداردهای اتحادیه هماهنگ باشد.

دوم، هیچ توافقی حاصل نشود و اتحادیه و انگلیس بعد از پایان دوره گذار بر اساس قواعد سازمان تجارت جهانی با هم تجارت کنند. چالش این سناریو تاثیرات اقتصادی احتمالی ناشی از تعرفه‎های جدید است. همچنین هیچ توافقی درباره همکاری امنیتی وجود نخواهد داشت.

سوم، اتحادیه اروپا و انگلیس باید برای جلوگیری از یک برگزیت سخت با تمدید دوره گذار موافقت کنند. چالش این سناریو این است که بوریس جانسون، نخست وزیر انگلیس گفته است این کار را نخواهد کرد.

چهارم، در خصوص یک توافق تجارت آزاد ساده توافق شود که به عنوان مثال تجارت برخی اقلام را پوشش دهد اما خدمات را پوشش ندهد. چالش این سناریو، بار دیگر، تاثیرات اقتصادی احتمالی با توجه به این موضوع است که اقتصاد انگلیس از بخش خدمات متشکل شده است.

این چهار سناریو ممکن است لزوما منحصر به همین شکل نباشند. مثلا به لحاظ نظری ممکن است درباره یک توافق تجاری ساده به عنوان فاز اول در سال آینده توافق شود یا این که موافقت شود دوره گذار به شکلی گسترش یابد که مسایلی را که در خصوص آنها توافقی حاصل نشده پوشش دهد.

این واقعیت که دولت جدید انگلیس اکثریت بزرگی را در پارلمان در اختیار دارد به این معنا است که می تواند هر کدام از این چهار سناریو را که ترجیح می‎دهد دنبال کند. ممکن است برگزیتی کوتاه‎تر، طولانی‏تر، نزدیک‎تر، دورتر، ملایم‏تر یا سخت‎تر را بخواهد. پرسش مهم است که این دولت کدام گزینه را انتخاب خواهد کرد؟