فیلیپ گوردون در تحلیلی که وب سایت شورای روابط خارجی آمریکا منتشر کرد، نوشت: گانتس بارها وعده داده بود که هرگز از دولت کسی که به فساد متهم است (نتانیاهو) حمایت نخواهد کرد. منافع مشترک حاصل از شکست نتانیاهو، حزب آبی و سفید گانتس و ائتلاف بالقوه را گرد هم آورده بود.

با این حال، گانتس ماه گذشته به این نتیجه رسید که تقصیر تحمیل انتخاباتی دیگر (در بحبوحه بحران ملی ناشی از همه گیری کرونا ویروس) بر گردن وی خواهد بود. بنابراین وی به حمایت از نتانیاهو به عنوان رهبر «دولت اضطراری» رضایت داد. مذاکرات برای تشکیل این دولت به خاطر مقاومت متحدان هر دو رهبر تقریبا یک ماه زمان برد، اما سرانجام هر دو طرف مصالحه را بر گزینه‌های دیگر ترجیح دادند.

بر اساس این توافق، نتانیاهو برای 18 ماه دیگر به عنوان نخست وزیر معرفی شده و گانتس معاون وی خواهد بود. سپس، آن‌ها در اکتبر 2021 سمت‌های خود را با هم عوض خواهند کرد. ائتلاف متبوع آن‌ها هریک 18 وزارت از کل 36 وزارت را در اختیار خواهند داشت، به‌طوری‌که ائتلاف «سفید و آبی» گانتس وزارتخانه‌های مهم دفاع، امور خارجه و دادگستری را در کنترل خود خواهد داشت و حزب «لیکود» نتانیاهو هم ریاست کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) و حق وتو در انتصابات دادگستری را در اختیار خواهد داشت.

اما چرا گانتس با این فرایند موافقت کرد؟ آیا او با توجه به اهرم‌های مشکلات حقوقی نتانیاهو، قادر به تشکیل دولت نبود؟

گانتس به عنوان رئیس اسبق ستاد مشترک، از تصمیم خود به عنوان اقدامی برای وحدت داخلی دفاع کرده است. با این حال، بسیاری گمان می‌کنند که وی هرگز خواهان تشکیل دولت اقلیت متکی به حمایت احزاب اعراب رژیم صهیونیستی نبوده است. گانتس احتمالا به این نتیجه رسیده است که این توافق بهترین گزینه ممکن است به‌ویژه که تمایل وی به چهارمین انتخابات بالقوه ظاهرا کاهش یافته بود.

در نهایت، رهبری سرنوشت‌ساز نتانیاهو در مواجهه با بحران کرونا ویروس، حملات گزنده وی علیه گانتس در طول پویش انتخاباتی و دخالت او در نهادهای رژیم صهیونیستی برای تعلیق محاکمه‌اش به خاطر فساد و جلوگیری از اجرای قانون که می‌توانست نتانیاهو را از قدرت برکنار کند (به همراه عدم تمایل گانتس به طولانی کردن این فرآیند)، فرصت حیات سیاسی جدیدی برای طولانی‌ترین نخست وزیر رژیم صهیونیستی فراهم کرد.

این دولت جدید چه تاثیری برای محاکمه آتی نتانیاهو و آینده سیاسی وی خواهد داشت؟

در حال حاضر فرآیندهای قضایی رژیم صهیونیستی به خاطر همه‌گیری کرونا ویروس محدود شده است و تصمیم اضطراری کابینه برای رسیدگی به پرونده‌های قضایی از طریق ویدئو کنفرانس، رسیدگی به اتهامات را استثناء کرده و محاکمه نتانیاهو را حداقل تا 24 ماه مه ‌تعلیق کرده است.

بقای نتانیاهو در نخست وزیری و توانایی او در وتوی انتصابات دادگستری برای او در ادامه نبرد حقوقی مزیت خواهد داشت. علاوه بر این، فروپاشی ائتلاف پیشین گانتس، باعث رفع خطر تصویب قانونی در کنست برای منع نتانیاهو از قدرت شده است. دو متحد اصلی گانتس در ائتلاف سفید و آبی (یائیر لاپید رهبر میانه رو و موشه یعالون وزیر جنگ اسبق) «خیانت» وی را تقبیح و از پیروی وی در دولت جدید امتناع کرده‌اند. کاهش اقلیت سفید و آبی در پارلمان رژیم صهیونیستی مانع از توانایی آن برای تاثیر در سیاست خواهد شد.

اگر نتانیاهو محاکمه و محکوم شود، احتمالا وی از قدرت کنار خواهد رفت. با این حال، کمتر کسی در توانایی او برای تطویل این فرایند تردید دارد و حتی کمتر از آن احتمال می‌دهند که وی قدرت را طی 18 ماه به سادگی به گانتس واگذار کند.

دولت جدید چه تاثیری بر سیاست رژیم صهیونیستی در قبال فلسطین و طرح صلح دولت ترامپ خواهد داشت؟

گانتس نیز همانند نتانیاهو از طرح دونالد ترامپ آشکارا حمایت کرده است، اما بسیاری گمان می‌کنند که این اظهارات گانتس تا حدودی ناشی از ملاحظات انتخاباتی و عدم امکان سیاسی رد طرحی است که همه‌ی خواسته‌های رژیم صهیونیستی در مسائل مهم را برآورده می‌سازد. همانند دیگر فرماندهان رژیم صهیونیستی، گانتس نیز در مورد چشم‌انداز حکمرانی نظامی نامحدود رژیم صهیونیستی بر میلیون‌ها عرب خوشبین نیست و نگران روابط رژیم صهیونیستی با اردن است. ظاهرا وی مخالف نشان دادن چراغ سبز به نتانیاهو برای الحاق دره اردن و بخش‌های بزرگ کرانه باختری بوده است.

این توافق جدید، نگرانی‌ها در مورد الحاق دره اردن و کرانه باختری را تا اول ژوئیه به تعویق انداخته و فرصتی برای ارائه نقشه‌های بالقوه در اختیار کارشناسان قرار می‌دهد؛ اما پس از آن، دولت رژیم صهیونیستی می‌تواند به پیشبرد این فرایند بپردازد و گانتس هم حق وتو نخواهد داشت. این ائتلاف توافقی از نتانیاهو می‌خواهد که «ثبات منطقه ای، حفاظت از موافقت‌نامه‌های فعلی صلح، و پیگیری توافق‌های آتی صلح» را مد نظر قرار دهد؛ اما نتانیاهو با حمایت ترامپ، به دنبال تثبیت میراث خود از طریق دستیابی به اهداف بلندمدت راهبردی و سیاسی خواهد بود. این امر برای رژیم صهیونیستی و تداوم آن به عنوان دولتی دموکراتیک و یهودی دارای ثبات داخلی و در حال صلح با همسایگان خود، پیامد عظیمی خواهد داشت.