این پژوهش که می‌توانید ترجمه متن آن را در این لینک دانلود کنید، دو سؤال اصلی دارد:

  • جریان‌های فناوری پهپادی از و به خاورمیانه چه هستند و استفاده آن‌ها چیست؟
  • چه هنجارها، رویه‌ها و روش‌هایی به خاورمیانه صادر شده یا توسط قدرت‌های این منطقه در توسعه و به‌کارگیری فناوری پهپادی استفاده می‌شود؟

تمرکز این تحقیق بر روی پهپادهایی است که در تعاریف دسته بندی یک و دو رژیم کنترل فن‌آوری موشکی جای می‌گیرند. علاوه بر رژیم صهیونیستی، کشورهایی که در خاورمیانه دارای این پهپادها هستند یا از آن‌ها استفاده می‌کنند عبارت‌اند از: اردن، عراق، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ایران و ترکیه.

ازاین‌رو، این تحقیق فهرست جامعی از پهپادهای جنگی که در این دو تعریف قرار می‌گیرند، ارائه می‌دهد، اینکه توسط چه کشورهایی خریداری شده‌اند، چه تعداد، چه نوعی، چه زمانی و چگونه به دست آمدند. همین‌طور نشان می‌دهد این کشورهای کجا و چگونه از پهپادهای جنگی خود استفاده کرده‌اند.

نتیجه‌گیری اصلی این مقاله این است که در سال‌های اخیر کشورهای بیشتر و بیشتری در خاورمیانه چه با واردات (اردن، عراق، عربستان سعودی و امارات متحده عربی) و چه به‌وسیله ساخت آن‌ها در داخل (رژیم صهیونیستی، ایران و ترکیه) دارای پهپادهای جنگی شده‌اند. چین به‌عنوان یک صادرکننده بدون طرح هرگونه سؤال، نقش مهمی به‌عنوان یک تأمین‌کننده پهپادهای جنگی در خاورمیانه ایفا می‎کند و احتمالاً به ایفای این نقش ادامه خواهد داد.

به نظر می‌رسد از حیث استفاده و بهره‌برداری، ورود این پهپادها بر به‌کارگیری و فهم قدرت هوایی فقط در مورد ایران، ترکیه و امارات اثر داشته است. در مورد دیگر کشورهای مذکور در این تحقیق، درحالی‌که هنوز داشتن پهپاد جنگی نشان‌دهنده اعتبار است و تشکیلات سیاسی و مردم با دید مثبت به آن می‌نگرند، اما خرید این پهپادها به تغییر چشمگیری در شیوه‌ای که این کشورها در مورد نیروی هوایی خود و نمایش قدرت از طریق حملات می‌نگرند منجر نشده است.

ترجمه سایت شورای راهبردی روابط خارجی از این پژوهش، در این لینک در اختیار شما قرار گرفته است.